Apocalipse 4

1 Post tio mi rigardis, kaj jen pordo malfermita en la ĉielo, kaj la unua voĉo, kiun mi aŭdis, estis voĉo kvazaŭ de trumpeto parolanta kun mi, dirante: Suprenvenu ĉi tien, kaj mi montros al vi tion, kio devas okazi poste. 2 Tuj mi min trovis en la Spirito; kaj jen trono stariĝis en la ĉielo, kaj sur la trono unu sidanta; 3 kaj la Sidanto estis en aspekto simila al ŝtono jaspisa kaj sardia; kaj jen ĉielarko ĉirkaŭ la trono, aspekte simila al smeraldo. 4 Kaj ĉirkaŭ la trono estis dudek kvar tronoj; kaj sur la tronoj mi vidis dudek kvar presbiterojn sidantajn, vestitajn per blankaj vestoj; kaj sur iliaj kapoj orajn kronojn. 5 Kaj el la trono eliris fulmoj kaj voĉoj kaj tondroj. Kaj antaŭ la trono brulis sep fajraj torĉoj, kiuj estas la sep Spiritoj de Dio; 6 kaj antaŭ la trono kvazaŭ vitra maro, simila al kristalo; kaj meze apud la trono kaj ronde ĉirkaŭ la trono kvar kreitaĵoj, plenaj de okuloj antaŭe kaj malantaŭe. 7 Kaj la unua kreitaĵo similis leonon, kaj la dua kreitaĵo similis bovidon, kaj la tria kreitaĵo havis vizaĝon kvazaŭ homan, kaj la kvara kreitaĵo similis aglon flugantan. 8 Kaj la kvar kreitaĵoj, havantaj po ses flugiloj, estas ĉirkaŭe kaj interne plenaj de okuloj; kaj paŭzon ili ne havas tage kaj nokte, dirante: Sankta, sankta, sankta, estas Dio, la Sinjoro, la Plejpotenca, la estanta kaj estinta kaj venonta. 9 Kaj kiam la kreitaĵoj donos gloron kaj honoron kaj dankon al la Sidanto sur la trono, al la Vivanto por ĉiam kaj eterne, 10 la dudek kvar presbiteroj falos antaŭ la Sidanto sur la trono, kaj ili adorkliniĝos al la Vivanto por ĉiam kaj eterne, kaj ĵetos siajn kronojn antaŭ la trono, dirante: 11 Inda Vi estas, ho nia Sinjoro kaj nia Dio, ricevi la gloron kaj la honoron kaj la potencon; ĉar Vi kreis ĉion, kaj pro Via volo ĉio ekzistis kaj kreiĝis.

1 Après cela je regardai, et je vis une porte ouverte dans le ciel; et la première voix que j’avais entendue comme celle d’une trompette, et qui parlait avec moi, me dit: Monte ici et je te ferai voir les choses qui doivent arriver dans la suite.

2 Et incontinent je fus ravi en esprit; et voici, un trône était dressé dans le ciel, et quelqu’un était assis sur ce trône.

3 Celui qui y était assis paraissait semblable à une pierre de jaspe et de sardoine; et le trône était environné d’un arc-en-ciel, qui paraissait comme une émeraude.

4 Autour de ce trône, il y avait vingt-quatre autres trônes; et je vis sur ces trônes vingt-quatre vieillards assis, vêtus d’habillements blancs, et qui avaient sur leurs têtes des couronnes d’or.

5 Et il sortait du trône des éclairs, des tonnerres et des voix; il y avait sept lampes allumées devant le trône, qui sont les sept esprits de Dieu.

6 Il y avait aussi devant le trône une mer de verre semblable à du cristal, et au milieu du trône et autour du trône il y avait quatre animaux pleins d’yeux devant et derrière.

7 Le premier animal ressemblait à un lion, le second ressemblait à un veau, le troisième avait le visage comme celui d’un homme; et le quatrième ressemblait à un aigle qui vole.

8 Ces quatre animaux avaient chacun six ailes, et ils étaient pleins d’yeux tout à l’entour et au dedans; et ils ne cessaient, jour et nuit, de dire: Saint, saint, saint est le Seigneur Dieu tout-puissant, QUI ETAIT, QUI EST, et QUI SERA.

9 Et quand ces animaux rendaient gloire et honneur et des actions de grâces à celui qui était assis sur le trône et qui vit aux siècles des siècles,

10 Les vingt-quatre vieillards se prosternaient devant celui qui était assis sur le trône, et ils adoraient celui qui vit aux siècles des siècles, et ils jetaient leurs couronnes devant le trône, en disant:

11 Seigneur, tu es digne de recevoir la gloire, l’honneur, et la puissance; car tu as créé toutes choses, et c’est par ta volonté qu’elles subsistent et qu’elles ont été créées.