Apocalipse 20

1 Kaj mi vidis anĝelon malsuprenirantan el la ĉielo, havantan la ŝlosilon de la abismo kaj grandan katenon en sia mano. 2 Kaj li ekkaptis la drakon, la antikvan serpenton, kiu estas la Diablo kaj Satano, kaj enkatenis lin por mil jaroj, 3 kaj ĵetis lin en la abismon kaj fermis ĝin kaj sigelis ĝin super li, por ke li ne plu trompu la naciojn, ĝis finiĝos la mil jaroj; post tio li devos esti malligita por kelka tempo.

4 Kaj mi vidis tronojn, kaj oni sidis sur ili, kaj juĝo estis donita al ili; kaj mi vidis la animojn de la senkapigitaj pro la atesto de Jesuo kaj pro la vorto de Dio, kaj tiujn, kiuj ne adorkliniĝis al la besto, nek al ĝia bildo, kaj ne ricevis la markon sur sia frunto kaj sur sia mano; kaj ili vivis, kaj ili reĝis kun Kristo mil jarojn. 5 La ceteraj mortintoj ne vivis, ĝis finiĝos la mil jaroj. Tio estas la unua releviĝo. 6 Feliĉa kaj sankta estas la partoprenanto en la unua releviĝo; super tiuj la dua morto havas nenian aŭtoritaton; sed ili estos pastroj de Dio kaj de Kristo, kaj reĝos kun li mil jarojn.

7 Kaj kiam finiĝos la mil jaroj, Satano estos ellasita el sia malliberejo, 8 kaj eliros, por trompi la naciojn en la kvar anguloj de la tero, Gog kaj Magog, por kolekti ilin por la milito; ilia nombro estas kiel la sablo de la maro. 9 Kaj ili supreniris laŭlarĝe de la tero kaj ĉirkaŭis la tendaron de la sanktuloj kaj la amatan urbon; kaj fajro malsupreniris el la ĉielo, kaj ekstermis ilin. 10 Kaj la diablo, kiu trompis ilin, estis ĵetita en la lagon fajran kaj sulfuran, kie troviĝas la besto kaj la falsa profeto; kaj ili estos turmentataj tage kaj nokte por ĉiam kaj eterne.

11 Kaj mi vidis grandan blankan tronon, kaj la Sidanton sur ĝi, antaŭ kies vizaĝo forflugis la tero kaj la ĉielo; kaj ne troviĝis loko por ili. 12 Kaj mi vidis la mortintojn, grandajn kaj malgrandajn, starantajn antaŭ la trono; kaj libroj estis malfermitaj; kaj estis malfermita alia libro, kiu estas la libro de vivo; kaj la mortintoj estis juĝataj el la skribitaĵoj en la libroj, laŭ siaj faroj. 13 Kaj la maro liveris la mortintojn, kiuj estis en ĝi; kaj la morto kaj Hades liveris la mortintojn, kiuj estis en ili; kaj ĉiu estis juĝata laŭ siaj faroj. 14 Kaj la morto kaj Hades estis ĵetitaj en la fajran lagon. Tio estas la dua morto — la fajra lago. 15 Kaj se iu ne troviĝis skribita en la libro de vivo, tiu estis ĵetita en la fajran lagon.

1 Après cela, je vis descendre du ciel un ange, qui avait la clef de l’abîme, et une grande chaîne à la main;

2 Et il saisit le dragon, l’ancien serpent, qui est le Diable et Satan, et le lia pour mille ans.

3 Et il le jeta dans l’abîme Il l’y enferma, et le scella sur lui, afin qu’il ne séduisit plus les nations, jusqu’à ce que les mille ans fussent accomplis; après quoi il faut qu’il soit délié pour un peu de temps.

4 Aors je vis des trônes, sur lesquels s’assirent des gens à qui le pouvoir de juger fut donné; je vis aussi les âmes de ceux qui avaient été décapités pour le témoignage de Jésus, et pour la parole de Dieu, qui n’avaient point adoré la bête, ni son image, et qui n’avaient point pris sa marque sur leurs fronts, ou à leurs mains, et qui devaient vivre et régner avec Christ pendant ces mille ans.

5 Mais le reste des morts ne ressuscitera point, jusqu’à ce que les mille ans soient accomplis. C’est là la première résurrection.

6 Heureux et saint celui qui a part à la première résurrection. La seconde mort n’a point de pouvoir sur eux; mais ils seront sacrificateurs de Dieu et de Christ, et ils régneront avec lui mille ans.

7 Et quand les mille ans seront accomplis, Satan sera délié de sa prison.

8 Et il sortira pour séduire les nations qui sent aux quatre coins de la terre, Gog et Magog, et il les assemblera pour combattre; et leur nombre est comme celui du sable de la mer.

9 Et ils montèrent sur toute l’étendue de la terre, et ils environnèrent le camp des saints et la cité chérie; mais Dieu fit descendre du feu du ciel, qui les dévora.

10 Et le Diable, qui les séduisait, fut jeté dans l’étang de feu et de soufre, où sont la bête et le faux prophète; et ils seront tourmentés jour et nuit aux siècles des siècles.

11 Alors je vis un grand trône blanc, et quelqu’un assis dessus, devant qui la terre et le ciel s’enfuirent, et on ne les trouva plus.

12 Je vis aussi les morts, grands et petits, qui se tenaient debout devant Dieu; et les livres furent ouverts; et on ouvrit un autre livre, qui est le livre de vie; et les morts furent jugés selon leurs œuvres, par ce qui était écrit dans les livres;

13 Et la mer rendit les morts qui étaient en elle; la mort et le sépulcre rendirent aussi les morts qui y étaient, et chacun fut jugé selon ses œuvres.

14 Et la mort et le sépulcre furent jetés dans l’étang de feu, c’est la seconde mort.

15 Et quiconque ne fut pas trouvé écrit dans le livre de vie, fut jeté dans l’étang de feu.