1 *Ps. 68:27; Jer. 4:2Kuulkaa tämä, Jaakobin heimo,

te, joita kutsutaan Israelin nimellä

ja jotka olette lähteneet Juudan lähteestä,

jotka vannotte Herran nimeen

ja tunnustatte Israelin Jumalan,

mutta ette totuudessa ettekä vanhurskaudessa —

2 *Miika 3:11sillä heitä kutsutaan pyhän kaupungin mukaan

ja he pitävät tukenansa Israelin Jumalaa,

jonka nimi on Herra Sebaot:

3 Entiset minä olen aikoja ennen ilmoittanut,

minun suustani ne ovat lähteneet,

ja minä olen ne kuuluttanut.

Äkkiä minä panin ne täytäntöön,

ja ne tapahtuivat.

4 *2. Moos. 32:9; 2. Moos. 33:5; Jer. 6:28; Hes. 2:4; Hes. 3:7Koska minä tiesin, että sinä olet paatunut,

että sinun niskajänteesi on rautaa ja otsasi vaskea,

5 niin minä ilmoitin ne sinulle aikoja ennen,

kuulutin ne sinulle, ennenkuin ne tapahtuivat,

ettet sanoisi: "Epäjumalankuvani on ne tehnyt,

veistetty kuvani ja valettu kuvani on niin säätänyt".

6 Sinä olet ne kuullut, katso nyt kaikkea:

ettekö sitä tunnusta?

Tästä lähtien minä kuulutan sinulle uusia,

salatuita, joita et ole tietänyt.

7 Ne ovat luodut nyt, eikä aikoja sitten,

ennen tätä päivää et ole niistä kuullut,

ettet saattaisi sanoa: "Katso, jo minä ne tiesin!"

8 Et ole sinä niistä kuullut etkä tietänyt,

ei ole sinun korvasi niille aikaisemmin auennut;

sillä minä tiesin, että sinä olet aivan uskoton

ja luopioksi kutsuttu hamasta äidin kohdusta.

9 Oman nimeni tähden minä olen pitkämielinen,

ylistykseni tähden minä hillitsen vihani,

etten sinua tuhoaisi.

10 *Sananl. 17:3Katso, minä olen sinua sulattanut,

hopeata saamatta,

minä olen sinua koetellut kärsimyksen pätsissä.

11 *Jes. 42:8Itseni, itseni tähden minä sen teen;

sillä kuinka onkaan minun nimeäni häväisty!

Kunniaani en minä toiselle anna.

12 *Jes. 41:4; Jes. 43:10,13; Jes. 44:6; Jes. 46:4; Ilm. 1:8,17; Ilm. 21:6; Ilm. 22:13Kuule minua, Jaakob,

ja sinä, Israel, jonka minä olen kutsunut:

Minä olen aina sama, minä olen ensimmäinen,

minä olen myös viimeinen.

13 *Ps. 33:9; Jes. 44:24; Hebr. 1:10Minun käteni on perustanut maan,

minun oikea käteni on levittänyt taivaan;

minä kutsun ne, ja siinä ne ovat.

14 *Jes. 41:22; Jes. 44:28Kokoontukaa kaikki ja kuulkaa —

kuka niistä muista on ilmoittanut tämän:

että hän, jota Herra rakastaa,

tekee hänen tahtonsa Baabelia vastaan,

on hänen käsivartenaan kaldealaisia vastaan.

15 Minä, minä olen puhunut,

minä olen hänet kutsunut,

olen hänet tuonut,

ja hän on menestynyt teillänsä.

16 *Jes. 45:19; Joh. 8:25; Joh. 18:20Lähestykää minua, kuulkaa tämä:

Alkujaankaan minä en ole puhunut salassa;

kun nämä tapahtuivat, olin minä jo siellä.

Ja nyt Herra, Herra on lähettänyt minut

ynnä oman Henkensä.

17 *Ps. 25:12; Ps. 32:8Näin sanoo Herra, sinun lunastajasi,

Israelin Pyhä:

Minä olen Herra, sinun Jumalasi,

joka opetan sinulle, mikä hyödyllistä on,

johdatan sinua sitä tietä, jota sinun tulee käydä.

18 *Ps. 81:14Jospa ottaisit minun käskyistäni vaarin,

niin olisi sinun rauhasi niinkuin virta

ja sinun vanhurskautesi niinkuin meren aallot;

19 *1. Moos. 22:17; 1. Moos. 28:14sinun lastesi paljous olisi niinkuin hiekka,

sinun kohtusi hedelmä niinkuin hiekkajyväset,

sen nimi ei häviäisi,

ei katoaisi minun kasvojeni edestä.

20 *Jes. 52:11; Jer. 50:8; Jer. 51:6,45; Ilm. 18:4Lähtekää Baabelista, paetkaa Kaldeasta;

riemuhuudoin ilmoittakaa, kuuluttakaa tämä,

viekää tieto siitä maan ääriin asti,

sanokaa: "Herra on lunastanut palvelijansa Jaakobin".

21 *2. Moos. 17:6; 4. Moos. 20:11; 5. Moos. 8:15; Ps. 78:15; Ps. 105:41; Ps. 114:8; 1. Kor. 10:4Eivät he janoa kärsineet,

kun hän heitä kuljetti erämaitten halki;

hän vuodatti heille vettä kalliosta,

hän halkaisi kallion, ja vettä virtasi.

22 *Jes. 57:21Jumalattomilla ei ole rauhaa, sanoo Herra.

1 Aŭskultu tion, ho domo de Jakob, vi, kiuj estas nomataj per la nomo de Izrael, kiuj devenis el la fonto de Jehuda, kiuj ĵuras per la nomo de la Eternulo kaj citas la Dion de Izrael, ne en vero kaj ne en justeco. 2 Laŭ la sankta urbo ili sin nomas, kaj je la Dio de Izrael ili sin apogas; Eternulo Cebaot estas Lia nomo. 3 La estintajn okazintaĵojn Mi anoncis antaŭlonge, el Mia buŝo tio eliris, kaj Mi ĝin aŭdigis; Mi agis subite, kaj ĉio plenumiĝis. 4 Ĉar Mi sciis, ke vi estas obstina kaj via kolo estas fera tendeno kaj via frunto estas kupra, 5 tial Mi anoncis al vi antaŭlonge, Mi aŭdigis al vi, antaŭ ol tio plenumiĝis, por ke vi ne diru: Mia idolo tion faris, mia statuo kaj mia fanditaĵo tion ordonis. 6 Vi aŭdis; rigardo do ĉion; ĉu vi ne devas mem tion konfesi? Mi aŭdigis al vi nun aferojn novajn kaj kaŝitajn, kiujn vi ne sciis. 7 Nun ili estas kreitaj, ne antaŭlonge; eĉ unu tagon antaŭe vi ne aŭdis pri tio, por ke vi ne diru: Jen, mi sciis pri ili. 8 Vi ne aŭdis, vi ne sciis, kaj via orelo antaŭe ne estis malfermita; ĉar Mi sciis, ke vi perfidos, de la momento de via naskiĝo oni ja nomas vin nefidindulo. 9 Pro Mia nomo Mi prokrastas Mian koleron, kaj pro Mia gloro Mi detenas Min, ke Mi ne ekstermu vin. 10 Jen Mi vin refandis, sed ne rezultis arĝento; Mi elprovis vin en la forno de mizero. 11 Por Mi, por Mi Mi tion faras; ĉar kial oni blasfemu? Mian gloron Mi ne donos al iu alia.

12 Aŭskultu Min, ho Jakob kaj Mia alvokito Izrael: tio estas Mi; Mi estas la unua, kaj Mi estas la lasta. 13 Nur Mia mano fondis la teron, kaj Mia dekstra mano etendis la ĉielon; se Mi vokos ilin, ili stariĝos kune. 14 Kolektiĝu vi ĉiuj kaj aŭskultu: kiu inter ili anoncis tion? tiu, kiun la Eternulo ekamis, plenumos Lian volon en Babel kaj aperigos Lian potencon super la Ĥaldeoj. 15 Mi, Mi tion diris, Mi lin alvokis, venigis, kaj sukcesigis lian vojon. 16 Alproksimiĝu al Mi, aŭskultu tion; de la komenco Mi ne parolis sekrete; de la momento, kiam la afero komenciĝis, Mi tie estis. Kaj ankaŭ nun sendis min la Sinjoro, la Eternulo, kaj Lia spirito. 17 Tiele diras la Eternulo, via Liberiganto, la Sanktulo de Izrael: Mi estas la Eternulo, via Dio, kiu instruas vin por via utilo, kiu kondukas vin laŭ la vojo, kiun vi devas iri. 18 Ho, se vi atentus Miajn ordonojn! tiam via paco estus kiel rivero, kaj via justeco kiel la ondoj de la maro; 19 kaj via idaro estus kiel sablo, kaj viaj devenantoj kiel ĝiaj grajnetoj; lia nomo ne estus ekstermita nek pereigita antaŭ Mi.

20 Eliru el Babel, kuru el Ĥaldeujo, anoncu kun voĉo ĝojkria, aŭdigu tion, disportu ĝin ĝis la fino de la tero, diru: La Eternulo liberigis Sian servanton Jakob. 21 Kaj ili ne soifis en la dezertoj, tra kiuj Li kondukis ilin; Li elfluigis por ili akvon el roko, Li disfendis rokon, kaj ekfluis akvo. 22 Sed por la malpiuloj, diras la Eternulo, ne ekzistas paco.