1 *Jes. 46:13Siionin tähden minä en voi vaieta,

ja Jerusalemin tähden en lepoa saa,

ennenkuin sen vanhurskaus nousee kuin aamunkoi

ja sen autuus kuin palava tulisoihtu.

2 *Jes. 65:15; Ilm. 2:17Ja kansat näkevät sinun vanhurskautesi,

kaikki kuninkaat sinun kunniasi;

ja sinulle annetaan uusi nimi,

jonka Herran suu säätää.

3 Sinä tulet kauniiksi kruunuksi Herran kädessä

ja kuninkaalliseksi päähineeksi Jumalasi kädessä.

4 *Jes. 54:6; Jes. 60:15; Hoos. 1:10Ei sinua enää sanota "hyljätyksi",

eikä sinun maatasi enää sanota "autioksi";

vaan sinua kutsutaan "minun rakkaakseni"

ja sinun maatasi "aviovaimoksi",

sillä Herra rakastaa sinua,

ja sinun maasi otetaan avioksi.

5 *Sef. 3:17; Ilm. 21:2,9Sillä niinkuin nuori mies ottaa neitsyen avioksi,

niin sinun lapsesi ottavat sinut omaksensa;

ja niinkuin ylkä iloitsee morsiamesta,

niin sinun Jumalasi iloitsee sinusta.

6 Sinun muureillesi, Jerusalem,

minä asetan vartijat;

älkööt he milloinkaan vaietko,

ei päivällä eikä yöllä.

Te, jotka ylistätte Herraa,

älkää itsellenne lepoa suoko.

7 *Jes. 61:11; Luuk. 18:1Älkää antako hänelle lepoa,

ennenkuin hän on asettanut ennallensa Jerusalemin,

tehnyt sen ylistykseksi maassa.

8 *Jes. 65:21Herra on vannonut

oikean kätensä ja väkevyytensä käsivarren kautta:

En totisesti minä enää anna jyviäsi

sinun vihollistesi ruuaksi,

eivätkä juo enää muukalaiset sinun viiniäsi,

josta sinä olet vaivan nähnyt.

9 Vaan jotka viljan kokoavat,

ne sen syövät ja ylistävät Herraa;

ja jotka viinin korjaavat,

ne sen juovat minun pyhissä esikartanoissani.

10 *Jes. 57:14Käykää, käykää ulos porteista,

tasoittakaa kansalle tie,

tehkää, tehkää valtatie,

raivatkaa kivet pois,

kohottakaa lippu kansoille.

11 *Jes. 40:10; Sak. 9:9; Matt. 21:5; Joh. 12:15Katso, Herra on kuuluttanut

maan ääriin asti:

Sanokaa tytär Siionille:

Katso, sinun pelastuksesi tulee.

Katso, hänen palkkansa on hänen mukanansa,

hänen työnsä ansio käy hänen edellänsä.

12 *Jes. 35:10; Jes. 51:11Ja heitä kutsutaan "pyhäksi kansaksi",

"Herran lunastetuiksi";

ja sinua kutsutaan "halutuksi",

"kaupungiksi, joka ei ole hyljätty".

1 Pro Cion mi ne silentos, kaj pro Jerusalem mi ne haltos, ĝis ĝia praveco eliĝos kiel brilo kaj ĝia savo kiel brulanta torĉo. 2 Kaj la popoloj vidos vian feliĉon, kaj ĉiuj reĝoj vian honoron; kaj oni nomos vin per nomo nova, kiun eldiros la buŝo de la Eternulo. 3 Kaj vi estos belega krono en la mano de la Eternulo, kaj reĝa kapornamo en la manplato de via Dio. 4 Oni ne plu nomos vin forlasita, kaj pri via lando oni ne plu diros, ke ĝi estas dezerta; sed oni nomos vin Mia Favorata kaj vian landon Edzinigitino; ĉar la Eternulo vin favoras kaj via lando havos edzon. 5 Kiel junulo prenas por kunvivado junulinon, tiel kunvivos kun vi viaj filoj; kaj kiel fianĉo ĝojas pri la fianĉino, tiel ĝojos pri vi via Dio.

6 Sur viaj muregoj, ho Jerusalem, Mi starigis gardistojn, por ke la tutan tagon kaj la tutan nokton ili ne eksilentu; vi, kiuj memorigas pri la Eternulo, ne faru al vi ripozon, 7 kaj al Li ne donu ripozon, ĝis Li aranĝos kaj faros Jerusalemon gloro sur la tero. 8 La Eternulo ĵuris per Sia dekstra mano kaj per Sia potenca brako: Mi ne plu donos vian grenon kiel manĝaĵon al viaj malamikoj, kaj fremduloj ne trinkos vian moston, por kiu vi laboris; 9 sed ĝiaj rikoltantoj ĝin manĝos, kaj laŭdos la Eternulon; kaj ĝiaj kolektantoj ĝin trinkos en la korto de Mia sanktejo.

10 Pasu, pasu tra la pordegoj, pretigu vojon por la popolo; ebenigu, ebenigu la vojon, liberigu ĝin de ŝtonoj; levu standardon super la popoloj. 11 Jen la Eternulo aŭdigas ĝis la fino de la tero: Diru al la filino de Cion: Jen venas via Savanto; jen Lia rekompenco estas kun Li, kaj Lia repago antaŭ Li. 12 Kaj oni nomos ilin la sankta popolo, la liberigitoj de la Eternulo; kaj vin oni nomos urbo multevizitata kaj ne forlasata.