1 *1. Kun. 4:32Salomon, Daavidin pojan,

Israelin kuninkaan, sananlaskut,

2 viisauden ja kurin oppimiseksi,

ymmärryksen sanojen ymmärtämiseksi,

3 taitoa tuovan kurin,

vanhurskauden, oikeuden ja vilpittömyyden saamiseksi,

4 mielevyyden antamiseksi yksinkertaisille,

tiedon ja taidollisuuden nuorille.

5 Viisas kuulkoon ja saakoon oppia lisää,

ja ymmärtäväinen hankkikoon elämänohjetta

6 ymmärtääkseen sananlaskuja ja vertauksia,

viisasten sanoja ja heidän ongelmiansa.

7 *Job 28:28; Ps. 111:10; Sananl. 9:10Herran pelko on tiedon alku;

hullut pitävät halpana viisauden ja kurin.

8 *Sananl. 6:20; Sananl. 19:20Kuule, poikani, isäsi kuritusta

äläkä hylkää äitisi opetusta,

9 *Sananl. 4:9; Sananl. 25:12sillä ne ovat ihana seppele sinun päähäsi

ja käädyt sinun kaulaasi.

10 *Sananl. 16:29Poikani, jos synnintekijät sinua viekoittelevat,

älä suostu.

11 Jos he sanovat: "Lähde mukaamme!

Väijykäämme verta,

vaanikaamme viatonta syyttömästi;

12 nielaiskaamme niinkuin tuonela heidät elävältä,

ehyeltään, niinkuin hautaan vaipuvaiset;

13 me saamme kaikenlaista kallista tavaraa,

täytämme talomme saaliilla;

14 heitä arpasi meidän kanssamme,

yhteinen kukkaro olkoon meillä kaikilla" —

15 älä lähde, poikani, samalle tielle kuin he,

pidätä jalkasi heidän poluiltansa.

16 *Jes. 59:7; Room. 3:15Sillä heidän jalkansa juoksevat pahuuteen,

kiiruhtavat vuodattamaan verta.

17 Sillä verkko on viritetty

kaikille siivekkäille,

niin että ne sen näkevät. —

Mutta turhaan:

18 omaa vertansa he väijyvät,

vaanivat omaa henkeänsä.

19 *1. Tim. 6:10Näin käy jokaiselle väärän voiton pyytäjälle:

se ottaa haltijaltaan hengen.

20 Viisaus huutaa kadulla,

antaa äänensä kuulua toreilla;

21 *Sananl. 8:1meluisten katujen kulmissa se kutsuu,

porttien ovilta kaupungissa sanansa sanoo:

22 Kuinka kauan te, yksinkertaiset,

rakastatte yksinkertaisuutta,

kuinka kauan pilkkaajilla on halu pilkkaan

ja tyhmät vihaavat tietoa?

23 Kääntykää minun nuhdeltavikseni.

Katso, minä vuodatan teille henkeäni,

saatan sanani tiedoksenne.

24 *Jes. 65:2; Jes. 66:4; Jer. 7:13Kun minä kutsuin ja te estelitte,

kun ojensin kättäni eikä kenkään kuunnellut,

25 vaan te vieroksuitte kaikkia minun neuvojani,

ette suostuneet minun nuhteisiini,

26 *Ps. 2:4; Ps. 37:13; Ps. 59:9; Sananl. 3:34niin minäkin nauran teidän hädällenne,

pilkkaan, kun tulee se, mitä te kauhistutte;

27 kun myrskynä tulee se, mitä te kauhistutte,

kun hätänne saapuu tuulispäänä,

kun päällenne tulee vaiva ja ahdistus.

28 *Jer. 11:11; Jer. 14:12; Hes. 8:18; Miika 3:4; Sak. 7:13Silloin he minua kutsuvat, mutta minä en vastaa,

etsivät minua, mutta eivät löydä.

29 Koska he vihasivat tietoa,

eivät valinneet osaksensa Herran pelkoa

30 eivätkä suostuneet minun neuvooni,

vaan katsoivat kaiken minun nuhteluni halvaksi,

31 *Jes. 3:10saavat he syödä oman vaelluksensa hedelmiä

ja saavat kyllänsä omista hankkeistaan.

32 Sillä yksinkertaiset tappaa

heidän oma luopumuksensa,

ja tyhmät tuhoaa

heidän oma suruttomuutensa.

33 Mutta joka minua kuulee, saa asua turvassa

ja olla rauhassa onnettomuuden kauhuilta.

1 Sentencoj de Salomono, filo de David, reĝo de Izrael:

2 Por scii saĝon kaj moralinstruon;

Por kompreni parolojn de prudento;

3 Por ricevi instruon pri saĝo,

Vero, justo, kaj honesto;

4 Por doni al la malkleruloj spriton,

Al la junulo scion kaj singardemon.

5 Saĝulo aŭdu kaj plimultigu sian scion,

Kaj prudentulo akiros gvidajn kapablojn,

6 Por kompreni sentencon kaj retoraĵon,

La vortojn de saĝuloj kaj iliajn enigmojn.

7 La timo antaŭ la Eternulo estas la komenco de sciado.

Saĝon kaj instruon malpiuloj malestimas.

8 Aŭskultu, mia filo, la instruon de via patro,

Kaj ne forĵetu la ordonon de via patrino;

9 Ĉar ili estas bela krono por via kapo,

Kaj ornamo por via kolo.

10 Mia filo, se pekuloj vin logos,

Ne sekvu ilin.

11 Se ili diros: Iru kun ni,

Ni embuskos por mortigi,

Ni senkaŭze insidos senkulpulojn;

12 Kiel Ŝeol ni englutos ilin vivajn,

Kaj la piulojn kiel irantajn en la tombon;

13 Ni trovos diversajn grandvaloraĵojn,

Ni plenigos niajn domojn per rabaĵo;

14 Vi lotos meze inter ni,

Unu monujo estos por ni ĉiuj:

15 Mia filo, ne iru la vojon kune kun ili;

Gardu vian piedon de ilia vojstreko,

16 Ĉar iliaj piedoj kuras al malbono,

Kaj rapidas, por verŝi sangon.

17 Ĉar vane estas metata reto

Antaŭ la okuloj de ĉiu birdo.

18 Kaj ili embuskas sian propran sangon,

Ili insidas siajn proprajn animojn.

19 Tiaj estas la vojoj de ĉiu, kiu avidas rabakiron;

Ĝi forprenas la vivon de sia posedanto.

20 La saĝo krias sur la strato;

Ĝi aŭdigas sian voĉon sur la placoj;

21 Ĝi vokas en la ĉefaj kunvenejoj, ĉe la pordegaj enirejoj;

En la urbo ĝi diras siajn parolojn.

22 Ĝis kiam, ho malkleruloj, vi amos nescion?

Kaj al blasfemantoj plaĉos blasfemado,

Kaj senprudentuloj malamos scion?

23 Returnu vin al mia predikado;

Jen mi eligos al vi mian spiriton,

Mi sciigos al vi miajn vortojn.

24 Ĉar mi vokis, kaj vi rifuzis;

Mi etendis mian manon, kaj neniu atentis;

25 Kaj vi forĵetis ĉiujn miajn konsilojn,

Kaj miajn predikojn vi ne deziris:

26 Tial ankaŭ mi ridos ĉe via malfeliĉo;

Mi mokos, kiam timo vin atakos.

27 Kiam la timo atakos vin kiel uragano,

Kaj via malfeliĉo venos kiel ventego,

Kiam venos al vi mizero kaj sufero:

28 Tiam ili min vokos, sed mi ne respondos;

Ili min serĉos, sed min ne trovos.

29 Tial ke ili malamis scion,

Kaj timon antaŭ la Eternulo ili ne deziris havi,

30 Ili ne deziris miajn konsilojn,

Ili malestimis ĉiujn miajn predikojn:

31 Ili manĝu la fruktojn de sia agado,

Kaj ili satiĝu de siaj pripensoj.

32 Ĉar la kapricoj de la malsaĝuloj ilin mortigas,

Kaj la senzorgeco de la senorduloj ilin pereigas.

33 Sed kiu min aŭskultas, tiu loĝos sendanĝere,

Kaj estos trankvila, kaj ne timos malbonon.