1 Viisaus on talonsa rakentanut,

veistänyt seitsemän pylvästänsä.

2 Hän on teuraansa teurastanut,

viininsä sekoittanut ja myöskin pöytänsä kattanut.

3 Hän on palvelijattarensa lähettänyt

kutsua kuuluttamaan kaupungin kumpujen rinteiltä:

4 "Joka yksinkertainen on, poiketkoon tänne".

Sille, joka on mieltä vailla, hän sanoo:

5 "Tulkaa, syökää minun leipääni

ja juokaa viiniä, minun sekoittamaani.

6 Hyljätkää yksinkertaisuus, niin saatte elää,

ja astukaa ymmärryksen tielle." —

7 *Matt. 7:6Joka pilkkaajaa ojentaa, saa itsellensä häpeän,

ja häpeäpilkun se, joka jumalatonta nuhtelee.

8 *Sananl. 23:9; Sananl. 28:23Älä nuhtele pilkkaajaa, ettei hän sinua vihaisi;

nuhtele viisasta, niin hän sinua rakastaa.

9 *Matt. 13:12Anna viisaalle, niin hän yhä viisastuu;

opeta vanhurskasta, niin hän saa oppia lisää.

10 *Job 28:28; Ps. 111:10; Sananl. 1:7Herran pelko on viisauden alku,

ja Pyhimmän tunteminen on ymmärrystä. —

11 *Sananl. 3:16; Sananl. 4:10; Sananl. 8:35"Sillä minun avullani päiväsi enenevät

ja jatkuvat elämäsi vuodet.

12 Jos olet viisas, olet omaksi hyväksesi viisas;

ja jos olet pilkkaaja, saat sinä sen yksin kestää."

13 Tyhmyys on nainen, levoton ja yksinkertainen,

eikä hän mistään mitään tiedä.

14 Hän istuu talonsa ovella,

istuimella kaupungin kummuilla,

15 kutsumassa ohikulkijoita,

jotka käyvät polkujansa suoraan eteenpäin:

16 "Joka yksinkertainen on, poiketkoon tänne".

Ja sille, joka on mieltä vailla, hän sanoo:

17 *Sananl. 5:15; Sananl. 20:17"Varastettu vesi on makeata,

ja salattu leipä on suloista".

18 *Sananl. 2:18; Sananl. 7:27Eikä toinen tiedä, että haamuja on siellä,

että hänen kutsuvieraansa ovat tuonelan laaksoissa.

1 La saĝo konstruis sian domon,

Ĉarpentis ĝiajn sep kolonojn.

2 Ĝi buĉis sian bruton, verŝis sian vinon,

Kaj pretigis sian tablon.

3 Ĝi sendis siajn servantinojn,

Por anonci sur la pintoj de la altaĵoj de la urbo:

4 Kiu estas naiva, tiu sin turnu ĉi tien!

Al la senspritulo ĝi diris:

5 Venu, manĝu de mia pano,

Kaj trinku el la vino, kiun mi enverŝis.

6 Forlasu la malsaĝaĵon, kaj vivu;

Kaj iru laŭ la vojo de la prudento.

7 Kiu instruas blasfemanton, tiu prenas sur sin malhonoron;

Kaj kiu penas ĝustigi malpiulon, tiu estas mokata.

8 Ne penu ĝustigi blasfemanton, ke li vin ne malamu:

Penu ĝustigi saĝulon, kaj li vin amos.

9 Donu al saĝulo, kaj li ankoraŭ pli saĝiĝos;

Instruu justulon, kaj li lernos pli.

10 La komenco de la saĝo estas timo antaŭ la Eternulo;

Kaj ekkono pri la Sanktulo estas prudento.

11 Ĉar per mi plimultiĝos viaj tagoj,

Kaj aldoniĝos al vi jaroj da vivo.

12 Se vi saĝiĝis, vi saĝiĝis por vi;

Kaj se vi blasfemas, vi sola suferos.

13 Virino malsaĝa, bruema,

Sensprita, kaj nenion scianta,

14 Sidas ĉe la pordo de sia domo,

Sur seĝo sur altaĵo de la urbo,

15 Por voki la pasantojn,

Kiuj iras sian ĝustan vojon:

16 Kiu estas naiva, tiu sin turnu ĉi tien!

Kaj al la senspritulo ŝi diris:

17 Akvoj ŝtelitaj estas dolĉaj,

Kaj pano kaŝita estas agrabla.

18 Kaj li ne scias, ke tie estas mortintoj

Kaj ke ŝiaj invititoj estas en la profundoj de Ŝeol.