1 Poikani, kuuntele minun viisauttani,

kallista korvasi minun taidolleni

2 ottaaksesi vaarin taidollisuudesta,

ja huulesi säilyttäkööt tiedon.

3 *Ps. 55:22; Sananl. 6:24Sillä hunajaa tiukkuvat vieraan vaimon huulet,

hänen suunsa on öljyä liukkaampi.

4 Mutta lopulta hän on karvas kuin koiruoho,

terävä kuin kaksiteräinen miekka.

5 *Sananl. 2:18; Sananl. 7:27Hänen jalkansa kulkevat alas kuolemaan,

tuonelaan vetävät hänen askeleensa.

6 Ei käy hän elämän tasaista polkua,

hänen tiensä horjuvat hänen huomaamattaan.

7 Niinpä, lapset, kuulkaa minua,

älkää väistykö minun suuni sanoista.

8 Pidä tiesi kaukana tuollaisesta

äläkä lähesty hänen majansa ovea,

9 ettet antaisi muille kunniaasi

etkä vuosiasi armottomalle,

10 ettei sinun tavarasi ravitsisi vieraita,

sinun vaivannäkösi joutuisi toisen taloon

11 ja ettet lopulta päätyisi huokailemaan

ruumiisi ja lihasi riutuessa

12 ja sanomaan: "Miksi minä kuritusta vihasin

ja sydämeni halveksui nuhdetta?

13 Miksi en kuullut neuvojaini ääntä,

kallistanut korvaani opettajilleni?

14 *3. Moos. 20:10; 5. Moos. 22:24Olin joutua kokonaan turmion omaksi

keskellä seurakunnan ja kansankokouksen."

15 Juo vettä omasta säiliöstäsi,

sitä, mikä omasta kaivostasi juoksee.

16 Vuotaisivatko sinun lähteesi kadulle,

toreille sinun vesiojasi!

17 Olkoot ne sinun omasi yksin,

älkööt vierasten sinun ohessasi.

18 *Saarn. 9:9Olkoon sinun lähteesi siunattu,

ja iloitse nuoruutesi vaimosta.

19 Armas peura, suloinen vuorikauris —

hänen rintansa sinua aina riemulla ravitkoot,

hurmautuos alati hänen rakkaudestaan.

20 Miksi, poikani, hurmautuisit irstaaseen naiseen

ja syleilisit vieraan vaimon povea?

21 *Job 34:21; Sananl. 15:3; Jer. 16:17; Jer. 32:19; Hebr. 4:13Sillä Herran silmien edessä ovat miehen tiet,

ja hän tutkii kaikki hänen polkunsa.

22 *Ps. 9:17Jumalattoman vangitsevat hänen rikoksensa,

ja hän tarttuu oman syntinsä pauloihin.

23 Kurittomuuteensa hän kuolee

ja suistuu harhaan suuressa hulluudessaan.

1 Mia filo! atentu mian saĝon;

Al mia prudento klinu vian orelon,

2 Por ke vi konservu prudenton

Kaj via buŝo tenu scion.

3 Ĉar la buŝo de malĉastulino elverŝas mielon,

Kaj ŝia gorĝo estas pli glata ol oleo.

4 Sed ŝia sekvaĵo estas maldolĉa kiel absinto,

Akra kiel ambaŭtranĉa glavo.

5 Ŝiaj piedoj iras malsupren al la morto;

Ŝiaj paŝoj atingas Ŝeolon.

6 Ŝi ne iras rekte laŭ la vojo de vivo;

Ŝiaj paŝoj ŝanceliĝas, sed tion ŝi ne scias.

7 Kaj nun, infanoj, aŭskultu min,

Kaj ne forkliniĝu de la vortoj de mia buŝo.

8 Malproksimigu de ŝi vian vojon,

Kaj ne proksimiĝu al la pordo de ŝia domo,

9 Por ke vi ne fordonu al aliaj vian honoron

Kaj viajn jarojn al la kruelulo,

10 Por ke fremduloj ne satiĝu de via havo,

Kaj viaj laboroj ne estu en fremda domo,

11 Ĝis vi ĝemos en la fino,

Kiam konsumiĝos via karno kaj via korpo,

12 Kaj vi diros: Ho, kiel mi malamis instruon,

Kaj mia koro malŝatis moraligon!

13 Kaj mi ne aŭskultis la voĉon de miaj instruantoj,

Kaj mi ne klinis mian orelon al miaj lernigantoj.

14 Mi estis preskaŭ en ĉia malbono

Meze de kunveno kaj societo.

15 Trinku akvon el via cisterno,

Kaj fluantan el via puto.

16 Viaj fontoj disfluu eksteren,

Akvaj torentoj en la stratojn.

17 Ili apartenu al vi sola,

Sed ne al aliaj kun vi.

18 Via fonto estu benata;

Kaj havu ĝojon de la edzino de via juneco.

19 Ŝi estas ĉarma kiel cervino,

Kaj aminda kiel ibeksino;

Ŝiaj karesoj ĝuigu vin en ĉiu tempo,

Ŝia amo ĉiam donu al vi plezuron.

20 Kaj kial, mia filo, vi volas serĉi al vi plezuron ĉe fremda virino

Kaj enbrakigi ne apartenantan al vi?

21 Ĉar antaŭ la okuloj de la Eternulo estas la vojoj de homo,

Kaj ĉiujn liajn irojn Li pripensas.

22 Liaj propraj malbonfaroj enkaptos la malpiulon,

Kaj la ŝnuroj de lia peko lin tenos.

23 Li mortos pro manko de eduko;

Kaj la multo de lia senprudenteco lin devojigos.