1 *Ps. 63:2Herra, sinä olet minun Jumalani;

minä kunnioitan sinua, kiitän sinun nimeäsi,

sillä sinä olet tehnyt ihmeitä,

sinun aivoituksesi kaukaisilta päiviltä

ovat todet ja vakaat.

2 *Jes. 26:5Sillä sinä olet tehnyt kaupungin kiviroukkioksi,

varustetun kaupungin raunioiksi;

muukalaisten linna on kadonnut kaupunkien luvusta,

ei sitä ikinä enää rakenneta.

3 Sentähden sinua kunnioittaa väkevä kansa,

väkivaltaisten pakanain kaupunki sinua pelkää.

4 *Jes. 4:6; Jer. 16:19Sillä sinä olit turvana vaivaiselle,

turvana köyhälle hänen ahdingossansa,

suojana rankkasateelta, varjona helteeltä;

sillä väkivaltaisten kiukku

on kuin rankkasade seinää vastaan.

5 Niinkuin helteen kuivassa maassa,

niin sinä vaimensit muukalaisten melun.

Niinkuin helle pilven varjossa

vaipuu väkivaltaisten voittolaulu.

6 *Ps. 22:27; Matt. 22:2; Luuk. 14:16; Ilm. 19:7,9Ja Herra Sebaot laittaa kaikille kansoille

tällä vuorella pidot rasvasta, pidot voimaviinistä,

ydinrasvasta, puhtaasta voimaviinistä.

7 *Jes. 60:2; 2. Kor. 3:15Ja hän hävittää tällä vuorella verhon,

joka verhoaa kaikki kansat,

ja peiton, joka peittää kaikki kansakunnat.

8 *1. Kor. 15:26,54; 2. Tim. 1:10; Ilm. 7:17; Ilm. 21:4Hän hävittää kuoleman ainiaaksi,

ja Herra, Herra pyyhkii kyyneleet kaikkien kasvoilta

ja ottaa pois kansansa häväistyksen kaikesta maasta.

Sillä Herra on puhunut.

9 *Ps. 33:21; Ps. 63:8Ja sinä päivänä sanotaan:

"Katso, tämä on meidän Jumalamme,

jota me odotimme meitä pelastamaan;

tämä on Herra, jota me odotimme:

iloitkaamme ja riemuitkaamme pelastuksesta,

jonka hän toi".

10 Sillä Herran käsi lepää tällä vuorella.

Mutta Mooab tallataan siihen paikkaansa,

niinkuin oljet tallautuvat lantaveteen.

11 Ja hän haroo siinä käsiään,

niinkuin uija haroo uidessansa,

mutta Herra painaa alas hänen ylpeytensä

ynnä hänen kättensä rimpuilut.

12 *Jes. 26:5Sinun korkeitten muuriesi varustukset

hän kukistaa, painaa alas,

syöksee maahan, tomuun asti.

1 Ho Eternulo, Vi estas mia Dio; mi gloros Vin, mi laŭdos Vian nomon; ĉar Vi faris miraklon; decidoj antikvaj fariĝis efektivaĵoj kaj veraĵoj. 2 Ĉar Vi faris el urbo amason da ŝtonoj; urbon fortikigitan Vi faris ruino; la kasteloj de la barbaroj ne plu prezentas urbon kaj neniam rekonstruiĝos. 3 Pro tio gloros Vin popolo potenca, urbo de fortaj gentoj Vin timos. 4 Ĉar Vi fariĝis fortikaĵo por senhavulo, fortikaĵo por malriĉulo en lia mizero, rifuĝejo kontraŭ pluvego, ombro kontraŭ varmego; ĉar la spirito de potenculoj estas kiel pluvego kontraŭ muron. 5 Kiel varmegon en dezerto Vi kvietigis la malhumilecon de la barbaroj; kiel varmego per ombro de nubo estas mallaŭtigita la kantado de la potenculoj. 6 Kaj la Eternulo Cebaot faros por ĉiuj popoloj sur tiu monto festenon el grasaĵoj, festenon el bona vino, el grasaĵoj sukoplenaj, el vinoj ne fermentintaj. 7 Kaj Li forigos sur tiu monto la kovrilon, kiu kovras ĉiujn popolojn, kaj la kurtenon, kiu estas etendita super ĉiuj gentoj. 8 Li neniigos la morton por ĉiam; kaj la Sinjoro, la Eternulo, forviŝos la larmojn de ĉiuj vizaĝoj, kaj la honton de Sia popolo Li forigos de la tuta tero; ĉar la Eternulo tion diris.

9 Kaj oni diros en tiu tago: Jen estas nia Dio, al kiu ni esperis, kaj Li nin savis; jen estas la Eternulo, al kiu ni esperis, ni ĝoju kaj estu gajaj pro Lia savo. 10 Ĉar haltos la mano de la Eternulo sur tiu monto; tiam Moab estos dispremita sur sia loko, kiel pajlo estas dispremata en sterka koto. 11 Kaj se li etendos siajn manojn meze de ĝi, kiel naĝanto etendas, por naĝi, tiam humiliĝos lia fiereco kune kun la lerteco de liaj manoj. 12 Kaj viajn altajn fortikajn murojn Li renversos, malaltigos, ĵetos sur la teron al la polvo.