1 Jes. 55:6; Room. 10:20Minä olen suostunut niiden etsittäväksi,
jotka eivät minua kysyneet,
niiden löydettäväksi,
jotka eivät minua etsineet;
minä olen sanonut kansalle,
joka ei ole otettu minun nimiini:
Tässä minä olen, tässä minä olen!
2 Jer. 7:24; Jer. 11:8Koko päivän minä olen ojentanut käsiäni
uppiniskaista kansaa kohden,
joka vaeltaa tietä, mikä ei ole hyvä,
omain ajatustensa mukaan;
3 kansaa kohden, joka vihoittaa minua alinomaa,
vasten kasvojani,
uhraa puutarhoissa
ja suitsuttaa tiilikivialttareilla.
4 He asustavat haudoissa
ja yöpyvät salaisiin paikkoihin;
he syövät sianlihaa,
ja saastaiset liemet on heillä astioissansa.
5 5. Moos. 32:22; Jer. 17:4He sanovat: "Pysy erilläsi,
älä tule minua lähelle,
sillä minä olen sinulle pyhä".
Nämä ovat savu minun sieramissani,
tuli, joka palaa kaiken päivää.
6 Ps. 79:12Katso, se on kirjoitettuna minun edessäni.
En ole minä vaiti, vaan minä maksan,
maksan heille helmaan
7 2. Moos. 20:5; Hoos. 4:13heidän pahat tekonsa
ynnä teidän isienne pahat teot, sanoo Herra,
niiden, jotka ovat vuorilla suitsuttaneet
ja kukkuloilla minua häväisseet;
ja ensiksi minä mittaan heille
palkan heidän helmaansa.
8 Näin sanoo Herra:
Niinkuin sanotaan rypäleestä, jos siinä on mehua:
"Älä hävitä sitä, sillä siinä on siunaus",
niin teen minä palvelijaini tähden,
etten kaikkea hävittäisi.
9 Ps. 69:36Minä tuotan Jaakobista siemenen
ja Juudasta vuorteni perillisen;
ja minun valittuni saavat periä maan,
ja minun palvelijani saavat siinä asua.
10 Joos. 7:26; 1. Aik. 27:29; Hoos. 2:15Ja Saaron on oleva lammasten laitumena
ja Aakorin laakso karjan lepopaikkana
minun kansallani, joka minua etsii.
11 Mutta te, jotka hylkäätte Herran
ja unhotatte minun pyhän vuoreni,
jotka valmistatte Gadille pöydän
ja vuodatatte uhrijuomaa Menille —
12 Sananl. 1:24; Jes. 66:4; Jer. 7:13; Jer. 35:17teidät minä määrään miekan omiksi,
ja kaikki te kumarrutte teurastettaviksi,
sentähden ettette vastanneet, kun minä kutsuin,
ettekä kuulleet, kun minä puhuin,
vaan teitte sitä, mikä on pahaa minun silmissäni,
ja valitsitte sen, mikä ei ole minulle otollista.
13 Ps. 22:27Sentähden, näin sanoo Herra, Herra:
Katso, minun palvelijani syövät,
mutta te näette nälkää;
katso, minun palvelijani juovat,
mutta te kärsitte janoa;
katso, minun palvelijani iloitsevat,
mutta te joudutte häpeään.
14 Katso, minun palvelijani riemuitsevat
sydämen onnesta,
mutta te huudatte sydämen tuskasta
ja voivotatte mielimurteissanne.
15 Jes. 62:2; Jer. 29:22; Ilm. 2:17Ja te jätätte nimenne kirouslauseeksi
minun valituilleni:
"Niin sinut surmatkoon Herra, Herra!"
Mutta palvelijoilleen hän on antava toisen nimen.
16 Jer. 4:2; Jer. 12:16; Ilm. 3:14Joka maassa itsensä siunaa,
siunaa itsensä totisen Jumalan nimeen,
ja joka maassa vannoo,
vannoo totisen Jumalan nimeen;
sillä entiset ahdistukset ovat unhotetut
ja peitossa minun silmiltäni.
17 Jes. 66:22; 2. Piet. 3:13; Ilm. 21:1Sillä katso, minä luon uudet taivaat
ja uuden maan.
Entisiä ei enää muisteta,
eivätkä ne enää ajatukseen astu;
18 Jes. 62:5vaan te saatte iloita ja riemuita iankaikkisesti
siitä, mitä minä luon.
Sillä katso, iloksi luon minä Jerusalemin,
riemuksi sen kansan.
19 Jes. 60:20Minä iloitsen Jerusalemista
ja riemuitsen kansastani;
eikä siellä enää kuulla itkun ääntä
eikä valituksen ääntä.
20 Ps. 55:24Ei siellä ole enää lasta,
joka eläisi vain muutaman päivän,
ei vanhusta, joka ei täyttäisi päiviensä määrää;
sillä nuorin kuolee satavuotiaana,
ja vasta satavuotiaana
synnintekijä joutuu kiroukseen.
21 Jes. 62:8; Aam. 9:14He rakentavat taloja ja asuvat niissä,
he istuttavat viinitarhoja ja syövät niiden hedelmät;
22 Ps. 1:3; Ps. 52:10; Ps. 92:13he eivät rakenna muitten asua,
eivät istuta muitten syödä;
sillä niinkuin puitten päivät ovat,
niin ovat elinpäivät minun kansassani.
Minun valittuni kuluttavat itse kättensä työn.
23 Jes. 61:9; 1. Kor. 15:58He eivät tee työtä turhaan
eivätkä lapsia synnytä äkkikuoleman omiksi,
sillä he ovat Herran siunattujen siemen,
ja heidän vesansa ovat heidän tykönänsä.
24 1. Moos. 24:15; Ps. 91:15; Ps. 145:18; Jes. 30:19; Jes. 58:9; Dan. 9:23; Matt. 7:7Ennenkuin he huutavat, minä vastaan,
heidän vielä puhuessaan minä kuulen.
25 Jes. 11:6Susi ja lammas käyvät yhdessä laitumella,
ja leijona syö rehua niinkuin raavas,
ja käärmeen ruokana on maan tomu;
ei missään minun pyhällä vuorellani
tehdä pahaa eikä vahinkoa, sanoo Herra.
1 Mi estis preta respondi al tiuj, kiuj tion ne petis; Mi estis trovebla por tiuj, kiuj Min ne serĉis; al popolo, kiu ne vokis Mian nomon, Mi diris: Jen Mi estas, jen Mi estas. 2 Ĉiutage Mi etendis Miajn manojn al popolo obstina, al tiuj, kiuj iras vojon malbonan, laŭ siaj intencoj; 3 al popolo, kiu konstante indignigas Min antaŭ Mia vizaĝo; al homoj, kiuj buĉas oferojn en ĝardenoj kaj incensas sur brikoj; 4 al homoj, kiuj sidas inter la tomboj kaj noktas en kavernoj, manĝas viandon de porko, kaj havas abomenindan supon en siaj vazoj; 5 kiuj diras: Iru for, ne alproksimiĝu al mi, ĉar mi estas pli sankta ol vi. Tiuj estas fumo por Mia nazo, fajro brulanta la tutan tagon. 6 Tio estas enskribita antaŭ Mi: Mi ne eksilentos, ĝis Mi repagos; kaj Mi repagos sur ilian bruston 7 viajn kulpojn kaj kune ankaŭ la kulpojn de viaj patroj, diras la Eternulo, kiuj incensis sur la montoj kaj ofendis Min sur la montetoj; kaj Mi remezuros al ili iliajn antaŭajn farojn sur ilian bruston.
8 Tiele diras la Eternulo: Kiel se en vinberaro troviĝas mosto, oni diras: Ne difektu ĝin, ĉar en ĝi estas beno, tiel Mi agos pro Miaj servantoj, ke Mi ne pereigu ĉiujn. 9 Kaj Mi elirigos el Jakob semon kaj el Jehuda heredanton de Miaj montoj, kaj heredos ilin Miaj elektitoj, kaj Miaj servantoj tie loĝos. 10 Kaj Ŝaron estos paŝtejo de ŝafoj, kaj la valo Aĥor kuŝejo de bovoj por Mia popolo, kiu serĉas Min. 11 Sed vin, kiuj forlasis la Eternulon, forgesis Mian sanktan monton, aranĝas tablon por la Feliĉo, kaj faras verŝon por la Destino — 12 vin Mi destinos por la glavo, kaj ĉiuj vi genuos por la buĉo, pro tio, ke Mi vokis kaj vi ne respondis, Mi parolis kaj vi ne aŭskultis, kaj vi faris malbonon antaŭ Miaj okuloj, kaj elektis tion, kio ne plaĉis al Mi.
13 Tial tiele diras la Sinjoro, la Eternulo: Jen Miaj servantoj manĝos, kaj vi malsatos; Miaj servantoj trinkos, kaj vi soifos; Miaj servantoj ĝojos, kaj vi hontos; 14 Miaj servantoj kantos pro kora gajeco, kaj vi krios pro kora doloro kaj ploros pro aflikto de spirito. 15 Kaj vi donos vian nomon al Miaj elektitoj por malbeno, kaj la Sinjoro, la Eternulo, vin mortigos; sed Siajn servantojn Li nomos per alia nomo. 16 Kiu sin benos sur la tero, tiu benos sin per la Dio vera; kaj kiu ĵuros sur la tero, tiu ĵuros per la Dio vera; ĉar forgesitaj estos la antaŭaj suferoj kaj forkaŝiĝos antaŭ Miaj okuloj. 17 Ĉar jen Mi kreos novan ĉielon kaj novan teron; kaj la antaŭaĵo ne estos rememorigata, kaj oni ne pensos pri ĝi. 18 Kaj vi nur ĝojos kaj estos gajaj ĉiam pri tio, kion Mi kreos; ĉar jen Mi kreos Jerusalemon por ĝojo kaj ĝian popolon por gajeco. 19 Kaj Mi ĝojos pri Jerusalem, kaj Mi estos gaja pri Mia popolo; kaj oni ne plu aŭdos en ĝi voĉon de ploro, nek voĉon de plendo. 20 Ne plu estos tie infano aŭ maljunulo, kiu ne atingus la plenecon de siaj tagoj; ĉar junulo mortos en la aĝo de cent jaroj, kaj pekulo estos malbenata per aĝo centjara. 21 Ili konstruos domojn kaj loĝos en ili; ili plantos vinberĝardenojn kaj manĝos iliajn fruktojn. 22 Ili ne konstruos, ke alia loĝu; ili ne plantos, ke alia manĝu; ĉar kiel la tagoj de arbo estas la tagoj de Mia popolo, kaj Miaj elektitoj eluzos la produktojn de siaj manoj ĝis plena malnoviĝo. 23 Ili ne laboros vane kaj ne naskos por pereo; ĉar ili estos semo de benitoj de la Eternulo, kaj iliaj posteuloj kun ili. 24 Kaj estos tiel, ke antaŭ ol ili vokos, Mi respondos; ili estos ankoraŭ parolantaj, kaj Mi jam aŭdos. 25 Lupo kaj ŝafido paŝtiĝos kune, leono simile al bovo manĝos pajlon, kaj manĝaĵo de serpento estos polvo. Ili ne faros malbonon nek difekton sur Mia tuta sankta monto, diras la Eternulo.