1 Jullie waren dood door je overtredingen en zonden. 2 En jullie leefden in die overtredingen en zonden op de manier van deze wereld, de manier van de heerser van de bovennatuurlijke machten, van de geest die momenteel werkzaam is in de mensen die God ongehoorzaam zijn. 3 Ooit leefden wij allemaal zoals zij: we gaven toe aan de begerigheid van onze zondige natuur en deden wat ons lichaam en onze gedachten van ons verlangden. Van nature waren we mensen die straf verdienden, net als de anderen. 4 Maar omdat God rijk aan mededogen is en zijn liefde voor ons groot is, 5 heeft Hij ons levend gemaakt met Christus, toen we nog dood waren door onze overtredingen. Het is genade dat jullie gered zijn. 6 En omdat wij bij Christus Jezus horen, heeft God ons met Hem tot leven gewekt en ons met Hem een plaats in zijn rijk toegewezen. 7 Hij deed dat opdat voortaan duidelijk zou zijn hoe overstelpend groot zijn genade en mildheid is voor ons die bij Christus Jezus horen. 8 Het is namelijk uit genade dat jullie door te geloven gered zijn. Het ging niet van jezelf uit, het is Gods geschenk. 9 Het is niet het gevolg van eigen inspanningen en daarom kan niemand erover pochen. 10 Wij zijn namelijk Gods creatie, geschapen om, als mensen die bij Christus Jezus horen, een leven te leiden van goede daden, die God voor ons heeft voorbereid.

11 Jullie zijn geen geboren Joden en worden "onbesneden" genoemd door mensen die zichzelf "de besnijdenis" noemen – een lichamelijke ingreep die door mensenhanden wordt uitgevoerd. Onthoud goed 12 dat jullie indertijd niet bij Christus hoorden, uitgesloten waren van het burgerschap van Israël, geen deel hadden aan de op Gods belofte gebaseerde verbonden, geen hoop hadden en zonder God op de wereld stonden. 13 Jullie waren ver van Hem verwijderd, maar nu horen jullie bij Christus Jezus; doordat Christus' bloed is vergoten, zijn jullie dichtbij gebracht. 14 Hij is onze vrede: door zijn dood heeft Hij Joden en niet-Joden met elkaar verenigd en de vijandschap – de scheidingsmuur – weggebroken. 15 Door zijn dood stelde Hij de joodse Wet met diens geboden en bevelen buiten werking, om van de twee groepen één nieuw volk te maken en zo vrede te stichten. 16 Doordat Hij gekruisigd werd, zijn de twee groepen tot één lichaam verenigd en met God verzoend en is de onderlinge vijandschap gedood. 17 En toen Hij kwam, verkondigde Hij niet alleen vrede aan de mensen dichtbij, maar ook aan jullie die ver weg waren. 18 Dankzij Hem hebben wij, de beide groepen, door één Geest toegang tot de Vader. 19 Jullie zijn dus geen vreemdelingen of buitenstaanders meer, maar burgers van Gods rijk en leden van zijn gezin. 20 Jullie zijn gebouwd op de fundering van de apostelen en profeten. Christus Jezus zelf is de hoeksteen: 21 Hij houdt het hele gebouw bijeen, en uit Hem rijst het op als een heilige tempel van de Heer. 22 En omdat jullie bij Hem horen, worden jullie mee opgebouwd tot een huis waar God woont door zijn Geest.

1 Me koutou anō nāna i whakaora, i te mea he tūpāpaku i ngā hē, i ngā hara, 2 i hāereerea rā e koutou i mua i runga i tā tēnei ao tikanga, i tā te rangatira o te kaha o ngā kapua, o te wairua e mahi nei ināianei i roto i ngā tama a te tutū. 3 Arā, i ērā hoa o tātou katoa i mua, i a tātou e noho ana i runga i ngā hiahia o tō tātou kikokiko, e mahi ana i ngā mea e paingia ana e te kikokiko, e te whakaaro, i te māoritanga hoki he tamariki nā te riri, he pērā me ērā atu.

4 Ko tā te Atua ia tēnei, ranea rawa hoki tāna mahi tohu, nui atu tōna aroha i arohaina mai ai tātou e ia, 5 i te mea he tūpāpaku tātou i ngā hē, whakaorangia ngātahitia ana tātou e ia me te Karaiti, he aroha noa i whakaorangia ai koutou; 6 ā, whakaarahia ngātahitia ana e ia, whakanohoia ngātahitia ana ki ngā wāhi o te rangi i roto i a Karaiti Īhu; 7 kia whakakitea ai e ia i ngā wā e haere ake nei te hira o te taonga a tōna aroha noa, i a ia ka manaaki i a tātou i roto i a Karaiti Īhu. 8 Nā te aroha noa hoki koutou i whakaorangia ai i runga i te whakapono; ehara anō hoki tēnei i te mea nō koutou; he mea hōmai noa nā te Atua. 9 Ehara i ngā mahi, kei whakamanamana te tangata. 10 He mahinga hoki tātou nāna, he mea hanga i roto i a Karaiti Īhu mō ngā mahi pai i whakaritea e te Atua i mua hei hāereerenga mō tātou.

11 Nā, kia mahara he tauiwi koutou i mua nō te wāhi ki te kikokiko, e kīia ana hoki ko "te Kotingakore" e tēnei e kīia nei ko "te Kotinga" – arā tō te kikokiko, he mea nā te ringa – 12 i taua wā he mea motu kē atu koutou i a te Karaiti, ehara i te tangata whenua nō Īharaira, he tangata kē ki ngā kawenata o te mea i whakaaria mai i mua, kāhore he tūmanakotanga atu, he hunga Atuakore i te ao. 13 Nā, ināianei i roto i a Karaiti Īhu, ko koutou, ko te hunga i tawhiti i mua, kua meinga e ngā toto o te Karaiti kia tata.

14 Ko ia hoki tō tātou maunga rongo, nāna i mea ngā mea e rua kia kotahi, whakahoroa iho e ia te pātū e ārai ana i waenga. 15 Whaka­kāhore­tia ana hoki e ia ki tōna kiko­kiko te mauā­hara, arā te ture i ngā kupu ako, i ngā tikanga; kia hangā ai i roto i a ia te toko­rua hei tangata kotahi, hei tangata hou, kia mau ai te rongo i a ia; 16 kia houhia ai anō hoki e ia te rongo a te toko­rua ki te Atua i roto i te tinana kotahi, he mea­tanga nā te rīpeka, mā reira hoki e whaka­mate te mauā­hara. 17 Ā, haere mai ana ia, kauwhau ana i te maunga rongo ki a koutou i tawhiti, ki te hunga hoki e tata ana. 18 Nāna hoki tātou, te toko­rua nei, i whai ta­ta­nga atu ai i roto i te Wairua kotahi ki te Matua.

19 Nā reira, ehara koutou i te tāngata kē, i te manene rānei; engari he tāngata whenua koutou tahi ko te hunga tapu, nō te whare hoki o te Atua; 20 he mea hanga ki runga ki te tū­ranga o ngā āpō­toro rātou ko ngā poro­piti, ko Īhu Karaiti anō hei tino kāmaka mō te koko­nga; 21 kei roto nei i a ia tēnā whare, tēnā whare, he mea āta tātai mārie, ka tupu hei whare tapu i roto i te Ariki; 22 me koutou anō e hangā tahi­tia ana i roto i a ia, hei nohoa­nga mō te Atua, he mea nā te Wairua.