1 Om die reden moeten we meer aandacht schenken aan de boodschap die we gehoord hebben, opdat we niet uit koers raken. 2 De boodschap die eertijds door engelen werd overgebracht had zoveel gezag dat iedere overtreding en alle ongehoorzaamheid rechtmatig werd bestraft. 3 En als wij zoiets belangrijks als de redding zouden negeren, hoe zouden wij dan ontkomen? Immers, de redding werd aangekondigd door de Heer, is voor ons bevestigd door de mensen die de aankondiging hoorden, 4 en wordt door God bekrachtigd met wonderen, tekenen, allerlei machtige daden en met gaven van de Heilige Geest, die Hij naar eigen believen uitdeelt.

5 God heeft de toekomstige wereld, waarover wij het hier hebben, niet onder het gezag van engelen geplaatst. 6 Integendeel, iemand heeft ergens verklaard: "Wat is de mens dat U aan hem denkt, of het mensenkind, dat U zich om hem bekommert? 7 U heeft hem korte tijd onder de engelen geplaatst, U heeft hem gekroond met luister en eer. 8 Alles heeft U onder zijn gezag gesteld." Als alles onder zijn gezag is gesteld, is er niets dat niet onder zijn gezag valt. Toch zien we momenteel nog niet dat alles onder zijn gezag is gesteld. 9 Wel zien we dat Jezus, die korte tijd onder de engelen is geplaatst, met luister en eer is gekroond omdat Hij de dood heeft ondergaan. Hij is dus, omdat God genadig is, voor iedereen gestorven. 10 God, voor Wie en dankzij Wie alles bestaat, wil velen als zijn kinderen laten delen in zijn luister. Daarom vond Hij het gepast dat Jezus, die hun redding bewerkstelligde, zijn einddoel zou bereiken door te lijden.

11 Hij die heilig maakt en zij die door Hem heilig gemaakt worden, komen allen voort uit dezelfde Vader. Daarom schaamt Jezus zich niet, hen zijn broeders en zusters te noemen. 12 Hij zegt namelijk: "Ik zal aan mijn broeders en zusters bekendmaken wie U bent; ik zal U lofzingen in de samenkomst." 13 En ook: "Op Hem stel ik mijn vertrouwen", en verder: "Hier ben ik met de kinderen die God Mij heeft gegeven." 14 Omdat deze kinderen mensen van vlees en bloed zijn, is Hij mens geworden zoals zij, om door zijn sterven de heerser over de dood – dat is de duivel – te onttronen. 15 Zo heeft Hij hen bevrijd, die wegens hun angst voor de dood hun leven lang als slaven hadden geleefd. 16 Het is duidelijk dat Hij niet engelen te hulp schiet, maar de afstammelingen van Abraham. 17 Daarom moest Hij in alle opzichten aan zijn broeders en zusters gelijk worden, om als een genadige, trouwe hogepriester in dienst van God vergeving van zonden tot stand te brengen voor het volk. 18 Omdat Hij zelf heeft geleden toen Hij op de proef werd gesteld, is Hij in staat om bij te staan wie ook op de proef gesteld worden.

1 Nā, ko te tikanga tēnei, kia kaha ake tō tātou whakaaro ki ngā mea kua rangona, kei pahuhu atu i a tātou. 2 Mehemea hoki te kupu i whakapuakina e ngā anahera he pūmau, ā, he tika tonu te utu i whakahokia mō ngā pokanga kētanga katoa, mō ngā mahi tutū; 3 me pēhea ka mawhiti ai tātou ki te paopao tātou ki tēnei ora nui; i tīmataia nei te kōrero e te Ariki, ā, kua whakaūkia mai ki a tātou e te hunga i rangona ai; 4 me te whakaatu anō te Atua ki tā rātou, i runga i ngā tohu, i ngā mea whakamīharo, i tōna tini o ngā merekara, i ngā tūwhanga mai anō hoki o te Wairua Tapu, he pērā anō me tāna i pai ai.

5 Kāhore hoki i waiho e ia ki raro i ngā anahera te ao meāke nei puta, tā mātou e kōrero nei. 6 Heoi, i whakaaturia mai e tētahi i tētahi wāhi, i mea mai:

"He aha te tangata, i mahara ai koe ki a ia?

Te tama rānei a te tangata, i tirohia ai ia e koe?

7 Nohinohi nei te whai i whakaititia iho ai ia e koe i ngā anahera;

kua karaunatia ia e koe ki te korōria, ki te hōnore,

kua waiho anō ia e koe hei rangatira mō ngā mahi a ōu ringa.

8 Kua waiho nei e koe ngā mea katoa ki raro i ōna waewae."

Nā, i ngā mea katoa ka waiho nei i raro i a ia, kāhore i mahue tētahi mea kīhai nei i waiho i raro i a ia. Otirā, kāhore anō tātou kia kite noa i ngā mea katoa kua oti te waiho i raro i a ia. 9 Ka kite rāia tātou i a Īhu, he nohinohi nei te wāhi i whakaititia iho ai ia i ngā anahera ka oti nei te karauna ki te korōria, ki te hōnore, i muri nei i tōna ngaunga e te mate; he meatanga nā tō te Atua aroha noa kia pāngia ia e te mate mō ngā tāngata katoa.

10 Ko tāna tikanga tika hoki ia, māna nei ngā mea katoa, nāna anō hoki ngā mea katoa i a ia e ārahi ana i ngā tama tokomaha ki te korōria, kia waiho ngā mamae hei mea e tino rite ai te take o tō rātou whakaoranga. 11 Ko te kaiwhakatapu hoki, rātou ko te hunga e whakatapua ana, nō te pū kotahi rātou katoa. Koia ia tē whakamā ai ki te hua i a rātou he tēina; 12 e mea nei ia,

"Māku e kōrero tōu ingoa ki ōku tēina;

ka hīmene atu ahau ki a koe

i waenganui o te whakaminenga."

13 Me tēnei anō hoki,

"Ka ū pū ahau ki a ia."

Me tēnei anō,

"Nanā, ahau nei me ngā tamariki i hōmai e te Atua ki ahau."

14 Nā, kei ngā tamariki he kikokiko, he toto, koia hoki ia i whakawhiwhia ai anō hoki ki aua mea; kia ai ai tōna matenga hei whakakāhore mō te rangatira o te mate, arā mō te rēwera; 15 kia whakaputaina mai ai hoki e ia ki waho te hunga i meinga e te wehi o te mate hei taurekareka i ngā wā katoa i ora ai rātou. 16 Kīhai hoki ia i mau ki ngā anahera; engari i mau ia ki te uri o Āperahama. 17 Nā konei i tika ai kia whakaritea ia ki ōna tēina i ngā mea katoa, kia waiho ai ia hei tohunga nui e atawhai ana, e pono ana i ngā meatanga ki te Atua, hei whakamārie mō ngā hara o te iwi. 18 I te mea hoki ka whakamātautauria ia, ā, mamae iho, e taea e ia te āwhina te hunga e whakamātautauria ana.