1 Daarom, aan God toegewijde broeders en zusters, deelgenoten aan de hemelse roeping, bedenk dat Jezus, de apostel en hogepriester van het geloof dat wij belijden, 2 trouw was aan Degene die Hem had aangesteld, zoals ook Mozes trouw dienst heeft gedaan in heel Gods huis. 3 Maar zoals de bouwer van een huis meer eer krijgt dan het huis zelf, zo verdient Jezus meer eer dan Mozes. 4 Ieder huis wordt door iemand gebouwd, maar de bouwer van alles is God. 5 Door trouw zijn taak als dienaar in heel Gods huis te vervullen, getuigde Mozes van hetgeen later verkondigd zou worden. 6 Christus daarentegen is trouw als de Zoon die over het huis is aangesteld. En dat huis zijn wij, als wij tenminste blijmoedig vasthouden aan de verwachting waarop we zo fier zijn.

7 Daarom, zoals de Heilige Geest zegt: "Als jullie vandaag zijn stem horen, 8 wees dan niet eigenzinnig, zoals bij de opstand in de woestijn, toen jullie Mij uitdaagden. 9 Hoewel jullie voorouders mijn daden hadden gezien, daagden ze Mij uit en tergden ze Mij, 10 veertig jaar lang. Daarom werd Ik kwaad op die mensen. Ik zei: ‘Hun hart dwaalt voortdurend af, in plaats van de weg te volgen die Ik wijs.’ 11 Ik was zo kwaad dat Ik zwoer dat ze de rust die Ik aanbied nooit zouden ervaren." 12 Zorg er dus voor, broeders en zusters, dat niemand van jullie zich met een zondig, ongelovig hart afkeert van de God die het leven geeft. 13 Moedig elkaar iedere dag aan, zolang we het nog over "vandaag" kunnen hebben, opdat niemand van jullie zich door zonde laat misleiden en eigenzinnig wordt. 14 Wij mogen delen in alles wat van Christus is, als we tenminste tot het einde stevig vasthouden aan onze aanvankelijke overtuiging. 15 Zoals er is gezegd: "Als jullie vandaag zijn stem horen, wees dan niet eigenzinnig." 16 Wie waren het die in opstand kwamen hoewel ze Gods stem hadden gehoord? Waren dat niet allen die onder leiding van Mozes uit Egypte waren vertrokken? 17 En op wie was God veertig jaar lang kwaad? Waren dat niet zij die hadden gezondigd en van wie de lijken in de woestijn zijn achtergebleven? 18 En aan wie verklaarde God dat ze de rust die Hij aanbiedt niet zouden ervaren? Waren dat niet zij die ongehoorzaam waren? 19 We zien dus dat ze die rust niet konden ervaren wegens hun ongeloof.

1 Nā, e ōku tēina tapu, e te hunga kua uru nei ki tā te rangi karanga, whakaaroa a Īhu Karaiti, te Āpōtoro, te Tohunga Nui o te tikanga kua whakaaetia nei e tātou; 2 i pono nei ki tōna kaiwhakarite mai, i pērā anō me Mohi i tōna whare katoa. 3 I tika hoki kia nui ake te korōria mō tēnei tangata i tō Mohi, nō te mea nui ake i tō te whare te hōnore o te kaihanga. 4 He mea hanga hoki nā tētahi ngā whare katoa; ko te Atua ia te kaihanga o ngā mea katoa. 5 Ā, i pono anō a Mohi i roto i tōna whare katoa, i pērā me te pononga, hei whakaatu mō ngā mea ka kōrerotia i muri; 6 ko te Karaiti ia i rite ki te tama i tōna whare anō; ko tōna whare tonu hoki tātou, ki te ū tō tātou māia me te whakamanamana ki te mea e tūmanakohia atu nei, ā taea noatia te mutunga.

7 Nā, kia rite ki tā te Wairua Tapu i mea ai:

"Ki te rongo koutou ki tōna reo āianei,

8 kaua e whakapakeketia ō koutou ngākau,

kei pērā me o te whakatoinga,

i te rā o te whakamātautauranga i te koraha.

9 I ahau i whakamātautauria e ō koutou mātua, i ahau i āta mōhiotia,

e whā tekau ngā tau i kite ai rātou i āku mahi.

10 Nā, ka hōhā ahau ki taua whakatupuranga, ka mea,

‘Kotiti kē tonu ō rātou ngākau;

kāhore rātou e mōhio ki āku ara.’

11 Nā reira i riri ai ahau, i oati ai hoki:

‘E kore rātou e tae ki tōku okiokinga.’ "

12 Kia tūpato, e ōku tēina, kei noho te ngākau kino, whakapono kore i roto i tētahi o koutou; kei whakarērea te Atua ora. 13 Engari, me whakahau koutou tētahi i tētahi i tēnei rā, i tēnei rā, i te mea e kīia ana "Ko tēnei rā," kei whakapakeketia tētahi o koutou e te tinihanga o te hara. 14 Ka uru hoki tātou ki tā te Karaiti, ki te mea ka mau i a tātou te tīmatanga o te whakaaro pūmau, taea noatia te mutunga. 15 I te mea hoki e kōrerotia ana:

"Ki te rongo koutou ki tōna reo āianei,

kaua e whakapakeketia ō koutou ngākau,

kei pērā me o te whakatoinga."

16 Ko wai hoki i whakatoi i tō rātou rongonga? He teka ianei ko te hunga katoa i haere mai i Īhipa, a Mohi i ārahi rā? 17 I riri hoki ia ki a wai i ngā tau e whā tekau? He teka ianei ki te hunga i hara, i hinga rā ō rātou tinana ki te koraha? 18 I oati anō ia ki a wai, e kore rātou e tae ki tōna okiokinga? He teka ianei ki te hunga kīhai nei i whakapono? 19 Nā, ka kite nei tātou kīhai rātou i āhei te tae atu i te kore o te whakapono.