1 Wat we tot nu toe hebben besproken komt hierop neer: we hebben een hogepriester die aan de rechterzijde van de koningstroon in de hemel heeft plaatsgenomen, 2 en die dienstdoet in het heiligdom, de ware tabernakel, de tent die niet door mensen maar door de Heer is opgericht. 3 Iedere hogepriester wordt aangesteld om geschenken en offers te brengen, en ook deze Hogepriester moest iets hebben om te offeren. 4 Als Hij op aarde zou zijn, zou Hij zelfs geen priester zijn, want hier zijn al priesters die offers brengen volgens de voorschriften van de Wet. 5 Zij vereren een kopie, een schaduw van de hemelse werkelijkheid. Daarom is tegen Mozes gezegd, toen hij de tabernakel zou inrichten: "Zorg ervoor dat je alles maakt volgens het voorbeeld dat op de berg aan je is getoond." 6 In feite heeft Jezus een belangrijker taak gekregen, als bemiddelaar van een beter verbond dat gebaseerd is op betere beloften. 7 Als met het eerste verbond niets mis zou zijn, dan zou er geen reden zijn om naar iets anders te zoeken. 8 Maar God berispt de Israëlieten met de woorden: "Er komt een tijd, zegt de Heer, dat Ik een nieuw verbond sluit met het volk van Israël en met het volk van Juda. 9 Het zal niet zijn zoals het verbond dat Ik met hun voorouders sloot, toen Ik hen bij de hand nam om hen uit Egypte weg te leiden. Zij hebben dat verbond niet nageleefd en daarom heb Ik Me van hen afgekeerd, zegt de Heer. 10 Maar dit is het verbond dat Ik met het volk Israël zal sluiten, zegt de Heer: Ik zal mijn wetten in hun verstand leggen en in hun hart schrijven; Ik zal hun God zijn en zij zullen mijn volk zijn. 11 Niemand zal zijn volksgenoot meer hoeven onderrichten of tegen zijn verwanten hoeven zeggen: ‘Leer de Heer kennen’, want iedereen – van de geringste tot de aanzienlijkste – zal Mij kennen. 12 Ik zal hun wandaden vergeven en niet langer aan hun zonden denken." 13 Door dit verbond nieuw te noemen, heeft Hij het eerste verouderd verklaard, en wat verouderd is en zijn tijd heeft gehad, zal spoedig verdwijnen.

1 Nā, ko te tino tēnei o ēnei kōrero; he tohunga pērā tō tātou, kua noho ki matau o te torōna o te Nui i ngā rangi; 2 he minita mō te wāhi tapu, mō te tapenākara pono, tōna kaiwhakaara nei ko te Ariki, ehara i te tangata.

3 Ko ngā tohunga nui katoa hoki, he mea whakarite hei tāpae atu i ngā whakahere, i ngā patunga tapu; nā konei hoki i tika ai kia whai mea anō tēnei tohunga nui hei tāpaenga atu māna. 4 Me i runga hoki ia i te whenua, kāhore ōna tohungatanga; tēnei hoki ngā tohunga hei tāpae i ngā whakahere i runga i tā te ture. 5 Ko tā rātou mahi he ritenga, he ātārangi nō ngā mea i te rangi, he pērā anō me te mea i tohutohungia ki a Mohi, i a ia meāke hanga i te tapenākara, i mea hoki ia, "Kia mahara kia hangā e koe ngā mea katoa kia rite ki te tauira i whakakitea ki a koe i runga i te maunga." 6 Tēnā ko tēnei, he nui kē te mahi minita kua riro nei i a ia, he pai rawa hoki te kawenata ko tōna takawaenga nei ko ia, he pai rawa anō hoki ngā kupu whakaari, i whakatakotoria ai taua kawenata.

7 Mehemea hoki kīhai i whai hē taua kawenata ō mua, e kore e rapua he wāhi mō te tuarua. 8 I a ia hoki e whakahē ana, i mea ia ki a rātou:

"Nanā, tēnei ake ko ngā rā, e ai tā te Ariki,

e whakaritea ai e ahau he kawenata hou ki te whare o Īharaira,

ki te whare anō hoki o Hūrā.

9 E kore e rite ki te kawenata i whakaritea e ahau ki ō rātou mātua,

i te rā i mau ai ahau ki ō rātou ringaringa,

i ārahi mai ai i a rātou i te whenua o Īhipa.

Kīhai nei hoki rātou i ū ki tāku kawenata,

ā, kore ake ōku whakaaro ki a rātou,

e ai tā te Ariki.

10 Ko te kawenata hoki tēnei e whakarite ai ahau ki te whare o Īharaira

i muri iho i aua rā, e ai tā te Ariki:

Ka hoatu e ahau āku ture ki ō rātou hinengaro,

ka tuhituhia anō hoki ki ō rātou ngākau.

Ko ahau hei Atua mō rātou

ko rātou hoki hei iwi māku.

11 I kore anō hoki rātou e whakaako i tōna hoa,

i tōna hoa, i tōna teina, i tōna tuakana, e mea,

‘Kia mātau koe ki te Ariki,’

e mātau katoa hoki rātou ki ahau,

te nohinohi o rātou, te nui anō hoki o rātou.

12 Ka mahi tohu hoki ahau ki ō rātou kino,

e kore anō hoki e maharatia e ahau ō rātou hara ā mua ake nei."

13 I a ia i mea, "He kawenata hou," kua whakatawhitotia e ia te mea tuatahi. Nā, ko te mea kua tawhitotia, kua koroheketia, ka tata te memeha.