1 Toen Jezus enkele dagen later opnieuw Kafarnaüm binnenkwam, raakte bekend dat Hij thuis was. 2 Daar stroomden zoveel mensen samen dat er geen plaats meer was, zelfs niet bij de deur, en Hij sprak hen toe.

3 De mensen kwamen iemand bij Hem brengen die verlamd was en door vier van hen werd gedragen. 4 En omdat het wegens de menigte niet lukte om met hem bij Jezus te komen, maakten ze boven Hem een opening in het dak, waardoor ze de verlamde man op zijn mat naar beneden lieten zakken. 5 Toen Jezus hun geloof zag, zei Hij tegen de verlamde man: "Mijn zoon, je zonden zijn je vergeven." 6 Nu waren daar enkele Schriftgeleerden, die heimelijk dachten: 7 "Waarom zegt Hij dat? Dat is godslastering! Behalve God is er toch niemand die zonden kan vergeven?" 8 Jezus had meteen door dat ze dat dachten en Hij zei tegen hen: "Waarom denken jullie deze dingen? 9 Wat is gemakkelijker, tegen de verlamde zeggen: je zonden zijn vergeven, of zeggen: sta op, neem je mat op en wandel? 10 Maar, opdat jullie beseffen dat de Mensenzoon het gezag heeft om op aarde zonden te vergeven …" En Hij zei tegen de verlamde man: 11 "Tegen jou zeg Ik: sta op, neem je mat op en ga naar huis!" 12 De verlamde man stond op, nam meteen zijn mat op en vertrok waar iedereen bij was. Ze stonden allen versteld, verheerlijkten God en zeiden: "Zoiets hebben we nog nooit gezien!"

13 Jezus ging terug naar het meer. Alle mensen kwamen bij Hem en Hij onderwees hen. 14 Onderweg zag Hij Levi, de zoon van Alfeüs, bij het tolhuis zitten. Jezus zei tegen hem: "Volg Mij." En Levi stond op en volgde Hem. 15 Toen Hij op een dag bij Levi te gast was voor een maaltijd, at een groot aantal belastinginners en zondaars met Jezus en zijn leerlingen mee, want velen van hen volgden Jezus. 16 Toen de Schriftgeleerden van de farizeeën Jezus zagen eten met de zondaars en belastinginners, vroegen ze aan zijn leerlingen: "Waarom eet Hij met belastinginners en zondaars?" 17 Jezus hoorde het en zei tegen hen: "Het zijn niet de gezonde mensen die een dokter nodig hebben, maar de zieken. Ik ben niet gekomen om rechtvaardige mensen te roepen, maar zondaars."

18 Toen Johannes' leerlingen en de farizeeën aan het vasten waren, kwamen er mensen aan Jezus vragen: "Johannes' leerlingen en de farizeeën zijn aan het vasten; waarom vasten uw leerlingen niet?" 19 Jezus antwoordde: "De gasten van de bruidegom kunnen toch niet vasten terwijl de bruidegom bij hen is? Zolang hij bij hen is, kunnen ze niet vasten. 20 Maar er komt een tijd dat de bruidegom bij hen wordt weggenomen en dan zullen ze vasten. 21 Niemand lapt een oud kledingstuk op met een stuk stof dat nog niet gekrompen is, want dan trekt het verstelstuk de oude stof kapot en ontstaat er een grotere scheur. 22 En niemand giet nieuwe wijn in oude wijnzakken, want dan barst de wijn uit zijn zakken en zijn zowel de wijn als de zakken niets meer waard. Nieuwe wijn hoort in nieuwe wijnzakken."

23 Op een sabbat, toen Jezus tussen de graanvelden door wandelde, begonnen zijn leerlingen onderweg wat aren te plukken. 24 De farizeeën vroegen Hem: "Waarom doen zij iets dat op de sabbat niet is toegestaan?" 25 Hij antwoordde: "Hebben jullie nooit gelezen wat David deed toen hij en zijn mannen niets bij zich hadden en honger kregen? 26 Dat gebeurde in de tijd dat Abjatar hogepriester was. David ging het huis van God binnen, at van de gewijde broden waarvan enkel de priesters mochten eten, en gaf ervan aan zijn mannen." 27 Ook zei Jezus tegen hen: "De sabbat is voor de mens gemaakt, niet de mens voor de sabbat. 28 Daarom is de Mensenzoon ook baas over de sabbat."

1 Ā, i a ia i tomo ai anō ki Kaperenauma i ētahi rā mai, ka rangona kei te whare ia. 2 Nā, ka hui mai te tini o te tangata, kāhore rawa he wāhi e ō ai rātou, hore rawa i te taha o te kūwaha; ā, ka kōrerotia e ia te kupu ki a rātou. 3 Ka haere mai hoki ētahi, ka kawe mai i tētahi pararūtiki ki a ia, tokowhā ki te kauhoa. 4 Ā, tē taea te whakatata ki a ia i te mano hoki, ka pokaia te tuanui o te wāhi i noho ai ia; ā, ka oti te wāwāhi, ka tukua iho te moenga i takoto ai te pararūtiki. 5 Ā, nō te kitenga o Īhu i tō rātou whakapono, ka mea ia ki te pararūtiki, "E tama, ka oti ōu hara te muru."

6 Nā, i reira ētahi o ngā karaipi e noho ana, e whakaaroaro ana i roto i ō rātou ngākau, 7 "He aha ēnei kupu kohukohu a tēnei tangata? Ko wai hei muru hara, kotahi tonu ko te Atua anake?"

8 Nā, mōhio tonu a Īhu i roto i tōna wairua, e pēnei ana ō rātou whakaaro i roto i a rātou, ā, ka mea ia ki a rātou, "He aha koutou ka whakaaroaro ai i ēnei mea i roto i ō koutou ngākau? 9 Ko tēhea te mea takoto noa, ko te mea ki te pararūtiki, ‘Ka oti ōu hara te muru,’ ko te mea rānei, ‘Whakatika, tangohia ake tōu moenga, haere’? 10 Otirā, kia mātau ai koutou he mana muru hara tō te Tama a te tangata i runga i te whenua." Ka mea ia ki te pararūtiki, 11 "Ko tāku kupu tēnei ki a koe, whakatika, tangohia ake tōu moenga, haere ki tōu whare."

12 Nā, whakatika tonu ake ia, ā, tangohia ake ana tōna moenga, haere atu ana i te aroaro o rātou katoa. Nō, ka mīharo rātou katoa ka whakakorōria i te Atua, ka mea, "Kāhore anō tātou i kite noa i te pēnei!"

13 Ā, haere atu ana ia i te taha o te moana; nā, ka tae te mano katoa ki a ia, ā, ka whakaakona rātou e ia. 14 Ā, i a ia e haere ana, ka kite ia i a Rīwai tama a Arapiu e noho ana i te wāhi tango takoha, ka mea ki a ia, Arumia ahau. Nā, whakatika ana ia, aru ana i a ia.

15 Ā, i a ia e noho ana i tōna whare, he tokomaha ngā pupirikana me ngā tāngata hara e noho tahi ana ki a Īhu rātou ko āna ākonga: he tokomaha hoki rātou, ā, i aru i a ia.

16 Ā, nō te kitenga o ngā karaipi a ngā Parihi i a ia e kai tahi ana me ngā pupirikana, me ngā tāngata hara, ka mea ki āna ākonga, "Kei te kai tahi ia, kei te inu tahi me ngā pupirikana me ngā tāngata hara."

17 Ā, i te rongonga o Īhu, ka mea ia ki a rātou, "Kāhore he aha o ngā tāngata ora e meatia ai e te rata, engari o te hunga e mate ana; kīhai hoki ahau i haere mai ki te karanga i te hunga tika, engari i te hunga hara."

18 Nā, kei te nohopuku ngā ākonga a Hoani rātou ko ā ngā Parihi; ā, ka haere mai rātou, ka mea ki a ia, "He aha ngā ākonga a Hoani me a ngā Parihi ka nohopuku ai, tēnā ko āu ākonga kāhore e nohopuku?"

19 Nā, ka mea a Īhu ki a rātou, "E āhei rānei ngā tama o te whare mārena te nohopuku i te mea kei a rātou te tāne mārena hou? E kore rātou e āhei te nohopuku i ngā wā kei a rātou nei te tāne mārena hou. 20 Nā, tērā e tae mai ngā rā e tangohia ai te tāne mārena hou i a rātou, kātahi rātou ka nohopuku i aua rā.

21 "E kore e tuia e te tangata tētahi wāhi o te kahu hou, hei pāpaki mō te kahu tawhito; kei riro tētahi wāhi o te kahu tawhito i tōna whakakapi hou, ā, ka nui rawa te pakaru. 22 E kore hoki e ringihia e te tangata te wāina hou ki ngā ipu tawhito; kei pakaru ngā ipu i te wāina hou, ā, ka maringi te wāina, kore ake ngā ipu; engari me riringi te wāina hou ki ngā ipu hou."

23 Ā, i a ia e haere ana i waenga wīti i te hāpati, ka anga āna ākonga ka kakato haere i ngā puku wīti. 24 Nā, ka mea ngā Parihi ki a ia, "Nā, he aha rātou ka mahi ai i te mea e kore e tika i te hāpati?"

25 Ā, ka mea ia ki a rātou, "Kāhore anō koutou i kite noa i tā Rāwiri i mea ai, i a ia e ngaua ana e te hiakai, rātou ko ōna hoa? 26 I tōna tomokanga ki te whare o te Atua i ngā rā o Apiata tohunga nui, ā, kainga ana e ia ngā taro aroaro, ngā mea kīhai nei i tika kia kainga, mā ngā tohunga anake, ā, hoatu ana e ia ki ōna hoa?"

27 I mea anō ia ki a rātou, "Hei mea mō te tangata te hāpati, ehara i te mea ko te tangata mō te hāpati; 28 waihoki ko te Tama a te tangata te Ariki o te hāpati."