1 Broeders en zusters, mijn hartenwens en mijn gebed tot God voor de Joden is dat zij Gods redding mogen ervaren. 2 Ik kan over hen getuigen dat ze aan God toegewijd zijn, maar ze beschikken niet over inzicht. 3 Omdat ze niet weten hoe men met God in het reine komt en hun vrijspraak van schuld zelf proberen te bewerkstelligen, weigeren ze Gods recht te aanvaarden. 4 De Wet leidt uiteindelijk tot Christus; iedereen die in Hem gelooft, wordt vrijgesproken van schuld.

5 Mozes schrijft over de vrijspraak op grond van de Wet: "De mens die zo handelt, zal daardoor leven." 6 De vrijspraak op grond van geloof zegt: "Vraag je niet af wie naar de hemel zal opstijgen" – om Christus naar de aarde te halen – 7 "of wie in de afgrond zal afdalen" – om Christus uit het dodenrijk op te halen. 8 Want wat staat er? "De boodschap is dicht bij je: in je mond en in je hart." Dat gaat over de boodschap van het geloof, die wij verkondigen. 9 Want als je met je mond belijdt dat Jezus je Heer is en met je hart gelooft dat God Hem uit de dood heeft doen verrijzen, zal je gered worden. 10 Wie in zijn hart gelooft, wordt vrijgesproken van schuld en wie dat openlijk belijdt, ontvangt redding. 11 De Schriften leren: "Wie op Hem vertrouwt, zal niet beschaamd worden." 12 Er is dus geen onderscheid tussen Jood en niet-Jood: de Heer is Heer van iedereen, en iedereen die Hem aanroept, zal rijkelijk worden gezegend. 13 Want: "Ieder die de Heer aanroept, zal gered worden." 14 Maar hoe kunnen mensen Hem aanroepen als ze niet geloven? En hoe kunnen ze in Hem geloven als ze niet van Hem hebben gehoord? En hoe kunnen ze horen zonder boodschapper? 15 En hoe zal men de boodschap verspreiden zonder gezonden te zijn? In de Schriften staat: "Hoe mooi is de komst van de boodschappers van goed nieuws!" 16 Toch heeft niet iedereen naar het goede nieuws geluisterd. Jesaja zegt namelijk: "Heer, wie geloofde wat wij vertelden?" 17 Geloof is dus een gevolg van horen, en horen is een gevolg van de verspreiding van het evangelie van Christus. 18 Ik vraag echter: hebben ze het werkelijk niet gehoord? Toch wel, want: "Hun stemgeluid klonk over de gehele aarde, en hun woorden tot de uiteinden van de wereld." 19 Ik vraag verder: heeft Israël het dan niet begrepen? In de eerste plaats zegt God bij monde van Mozes: "Ik zal jullie jaloers maken op een volk dat niet van Mij is; Ik zal jullie uitdagen met een volk zonder inzicht." 20 Jesaja durft zelfs te zeggen: "Ik ben gevonden door wie Mij niet zochten; Ik heb mij vertoond aan wie niet naar Mij vroegen." 21 Maar over Israël zegt hij: "De hele dag reikte Ik mijn hand uit naar een ongehoorzaam en opstandig volk."

1 E ōku tēina, ko tā tōku ngākau i wawata ai, ko tōku īnoi hoki ki te Atua mō rātou, kia whakaorangia rātou. 2 E whakaae ana hoki ahau ki a rātou, he ngākau nui tō rātou ki te Atua, otiia, ehara i te mea mōhio. 3 I a rātou hoki e kūware ana ki tā te Atua tika, e whai ana kia whakaūkia ko tō rātou ake, kīhai rātou i ngohengohe ki te tika a te Atua. 4 Ko te Karaiti hoki te tukunga iho o te ture hei tika mō ngā tāngata whakapono katoa.

5 Kua tuhituhia hoki e Mohi, "Ko te tangata e whakarite ana i tā te ture tika, ka ora ia i reira." 6 Ko te kupu ia tēnei o tō te whakapono tika, "Aua e mea i roto i tōu ngākau, ‘Ko wai hei kake ki te rangi?’ " (Arā, ki te tiki atu i a te Karaiti ki raro). 7 " ‘Ko wai rānei hei heke iho ki te hōhonu?’ " (Arā, ki te tiki atu i a te Karaiti i roto i te hunga mate). 8 E pēhea ana oti? "E tata ana ki a koe te kupu, kei tōu māngai, kei tōu ngākau." Ko ia tēnei, ko te kupu o te whakapono e kauwhau nei mātou; 9 arā, ki te whakaae tōu māngai ko Īhu te Ariki, ā, ki te whakapono tōu ngākau nā te Atua ia i whakaara ake i te hunga mate, e ora koe. 10 Mā te ngākau hoki kia whakapono ka tika ai; mā te māngai kia whakaae ka ora ai. 11 E mea ana hoki te karaipiture, "Ko ngā tāngata katoa e whakapono ana ki a ia e kore e meinga kia whakamā." 12 Kāhore hoki he rerekētanga o te Hūrai, o te Kariki; ā, ko taua Ariki anō te Ariki o te katoa, ā, e hua ana āna taonga ki te hunga katoa e karanga ana ki a ia. 13 "E ora hoki ngā tāngata katoa e karanga ana ki te ingoa o te Ariki."

14 Nā, me pēhea tā rātou karanga ki a ia, ki te kāhore i whakapono ki a ia? Me pēhea hoki tā rātou whakapono ki a ia, ki te kāhore i rongo ki a ia? Me pēhea hoki e rongo ai, ki te kāhore he kaikauwhau? 15 Ā, me pēhea e kauwhau ai, ki te kāhore e tonoa? Ko te mea ia i tuhituhia, "Anō te ātaahua o ngā waewae o te hunga kawe mai i te rongo whakahari o ngā mea papai!"

16 Otirā, kāhore rātou katoa i ngohengohe ki ngā rongo whakahari. E mea ana hoki a Ihāia, "E te Ariki, ko wai i whakapono ki tā mātou whakaatu?" 17 Inā, nā te rongo te whakapono, ā, ko te rongo nā te kupu a te Karaiti. 18 Otiia, ko tāku kupu tēnei, "Kāhore rānei rātou i rongo?" Koia rā ia:

"Kua puta atu tō rātou reo ki te whenua katoa,

ā rātou kupu hoki ki ngā tōpito o te ao."

19 Ko tāku kupu ia tēnei: Kāhore ianei a Īharaira i mōhio? Nā Mohi te kupu tuatahi:

"Māku koutou e whakaoho kia hae

ki te hunga ehara i te iwi;

ka meinga e ahau te iwi pōauau

hei whakaoho i a koutou ki te riri."

20 Ā, ka māia rawa a Ihāia, ka mea,

"Kua kitea ahau e te hunga kīhai i rapu i ahau;

kua whakakitea ahau ki te hunga kīhai nei i ui ki ahau."

21 Ko tāna kupu ia mō Īharaira,

"Pau noa te rā i totoro atu ai ōku ringa

ki te iwi tutū ki te iwi whakahāwea."