1 Als jij over anderen oordeelt, heb je dus geen excuus. Want op ieder punt waarop je een oordeel over een ander velt, veroordeel je jezelf doordat je die dingen ook doet. 2 We weten immers dat wie dergelijke dingen doet, terecht door God veroordeeld wordt. 3 Dus als jij een oordeel velt over wie dergelijke dingen doet maar ze zelf ook doet, denk je dan dat jij Gods oordeel zal ontlopen? 4 Of heb je geen respect voor zijn grote mildheid, verdraagzaamheid en geduld? Besef je dan niet dat Gods mildheid jou tot inkeer zou moeten brengen? 5 Door halsstarrig te weigeren tot inkeer te komen, spaar je voor jezelf straf op – en die zal je krijgen op de dag dat God zijn toorn en gerechtigheid openbaart. 6 Hij zal iedereen loon naar werken geven. 7 Zij die glorie, eer en onvergankelijkheid nastreven door voortdurend goed te doen, ontvangen dan het eeuwig leven. 8 Maar zij die uit geldingsdrang de waarheid van de hand wijzen en zich door het kwaad laten leiden, ontvangen dan Gods zware straf. 9 Alle mensen die het slechte doen – in de eerste plaats Joden, maar ook niet-Joden – wacht leed en ellende. 10 Maar allen die het goede doen – in de eerste plaats Joden, maar ook niet-Joden – wacht glorie, eer en vrede. 11 Er is bij God namelijk geen favoritisme, 12 want allen die hebben gezondigd zonder de Wet te kennen, zullen zonder de Wet verloren gaan, en allen die hebben gezondigd terwijl ze de Wet wel kenden, zullen op grond van de Wet worden veroordeeld. 13 Het zijn niet de mensen die de Wet horen die vrij van schuld zijn tegenover God; integendeel, het zijn zij die de Wet naleven, die zullen worden vrijgesproken van schuld. 14 En wanneer niet-Joden – zij die de Wet niet hebben ontvangen – spontaan doen wat de Wet vereist, dan blijkt dat zij de Wet in zich hebben, ook al hebben zij haar niet ontvangen. 15 Ze tonen dat de voorschriften van de Wet in hun hart zijn gegrift, terwijl hun geweten hen erover aanspreekt en hun gedachten hen soms beschuldigen en soms vrijpleiten. 16 Dit alles zal blijken op de dag dat God, door Christus Jezus, over de verborgen daden van de mensen zal oordelen. Dit is het evangelie dat ik verkondig.

17 Als je jezelf als een Jood beschouwt, op de Wet vertrouwt en fier op God bent, 18 en als je weet wat God van je verlangt en als je kan onderscheiden waarop het aankomt omdat de Wet jou dat heeft geleerd, 19 als je ervan overtuigd bent dat je een gids bent voor de blinden en een licht voor de mensen die in het duister leven, 20 als je dwazen corrigeert en onverstandigen onderwijst omdat je in de Wet kennis en de waarheid weet te vinden, 21 kortom, als jij anderen onderwijst, onderwijs je dan ook jezelf? Of verkondig je dat stelen niet mag, maar steel je zelf? 22 Zeg je dat echtbreuk verkeerd is, maar pleeg je zelf echtbreuk? Walg je van afgodsbeelden, maar roof je uit tempels? 23 Dan doe jij, die er fier op bent dat je de Wet bezit hoewel je haar ook overtreedt, God schande aan. 24 Dan is het zoals in de Schriften staat: "Door jouw toedoen wordt God gelasterd onder de volken." 25 Als je de Wet naleeft, is het waardevol om besneden te zijn, maar als je de Wet overtreedt, ben je als een onbesnedene. 26 En als een onbesnedene zich aan de voorschriften van de Wet houdt, wordt hij dan niet als een besnedene beschouwd? 27 Dan zullen zij die onbesneden gebleven zijn maar zich aan de Wet houden, oordelen over jou die de Wet overtreedt hoewel je haar op schrift hebt en besneden bent. 28 Want niet wie aan de buitenkant Joods is, noch wie lichamelijk besneden is, is werkelijk Joods. 29 Integendeel, wie vanbinnen Joods is en een besneden hart heeft – door de Geest, niet door de schriftelijke Wet – is werkelijk Joods. En de lof die zo iemand ontvangt, komt niet van mensen maar van God.

1 Nā, kāhore he kupu whakahoki māu, e koe, e te tangata e whakahē ana; i a koe hoki e whakahē nā i tērā, e whakatau ana koe i te hē ki a koe anō; kei te mahi hoki koe, te kaiwhakahē, i aua mea nā anō. 2 Nā, e mātau ana tātou kei runga i te pono te whakahēnga a te Atua mō ngā kaimahi i aua mea. 3 Ko tōu whakaaro rānei tēnei, e te tangata e whakahē ana ki ngā kaimahi i aua mea, e mahi nā anō koe i aua mea, ko koe e ora i tā te Atua whakahē? 4 E whakahāwea ana rānei koe ki ngā rawa o tōna ngāwari, o tāna tikanga māhaki, o tōna manawanui, e ranea tonu nei; tē mahara ko te ngāwari o te Atua hei ārahi i a koe ki te rīpenetā?

5 Heoi, pakeke tonu koe, kāhore e rīpenetā tōu ngākau, e pūranga ana koe i te riri mōu, mō te rā o te riri, o te whakakitenga mai anō i tā te Atua whakawākanga tika; 6 "Māna e hōmai ki tētahi, ki tētahi, kia rite ki ā rātou mahi." 7 Ki te hunga e whai ana ki te korōria, ki te hōnore, ki te piraukore, me te mau anō ki te mahi pai, he ora tonu. 8 Ki te hunga ia e totohe ana, e turi ana ki te pono, e whakarongo ana hoki ki te hē, he riri, he āritarita. 9 He pāwera, he raru, mō ngā wairua tangata katoa e mahi ana i te kino, mō te Hūrai ki mua, mō te Kariki anō hoki, 10 he korōria ia, he hōnore, he rangimārie, mō ngā tāngata katoa e mahi ana i te pai, mō te Hūrai ki mua, mō te Kariki anō hoki. 11 Kāhore hoki a te Atua whakapai kanohi.

12 Ko te hunga hoki i hara turekore, ka ngaro turekore anō hoki; me te hunga i hara i runga i te ture, kei te ture anō he whakahē mō rātou. 13 He teka hoki ko ngā kaiwhakarongo o te ture e tika ki tā te Atua; engari, ko ngā kaimahi o te ture e whakatikaia. 14 I te mea hoki e mahia māoritia ana ngā mea o te ture e ngā tauiwi, kāhore nei ō rātou ture, ko ēnei, kāhore nei ō rātou ture, hei ture ki a rātou anō. 15 I te mea ka whakakite rātou i te mahi a te ture, he mea tuhituhi ki ō rātou ngākau, me te whakaae tahi anō ō rātou hinengaro, ko ō rātou whakaaro kei te whakahēhē, kei te whakatikatika rānei i a rātou; 16 i te rā e whakawā ai te Atua i ngā mea ngaro a ngā tāngata, he mea whakarite tonu ki tāku rongopai, he meatanga nā Īhu Karaiti.

17 Otirā, mehemea e tapaina ana koe he Hūrai, ā, e whakawhirinaki ana koe ki te ture, e whakamanamana ana ki te Atua, 18 ā, e mōhio ana ki tāna e pai ai, ā, e kitea ana e koe ngā mea e tino pai ana, he mea whakaako hoki koe nā te ture, 19 ā, e ū ana tōu whakaaro, ko koe hei kaiārahi mō ngā matapō, hei mārama mō te hunga i roto i te pōuri, 20 hei kaiwhakatikatika mō ngā kūware, hei kaiwhakaako mō ngā kōhungahunga; kei a koe hoki te āhua o te mātauranga, o te pono i runga i te ture. 21 He kaiwhakaako koe i tērā atu, e kore ianei koe e whakaako i a koe anō? E kauwhau nā koe kia kaua e tāhae, e tāhae ana rānei koe? 22 Ā, koe e mea nā, Kaua e pūremu, e pūremu ana rānei koe? Ā, koe e whakarihariha nā ki ngā whakapakoko, e tāhae ana rānei koe i ngā mea o ngā temepara? 23 Ā, koe e whakamanamana nā ki te ture, kei te whakaiti rānei koe i te Atua i te mea ka takahi koe i te ture? 24 "Nā koutou hoki i kohukohua ai te ingoa o te Atua i roto i ngā tauiwi, i pērātia ai me te mea kua oti te tuhituhi."

25 E whai tikanga ana hoki te kotinga, ki te mahia e koe te ture; tēnā ki te takahi koe i te ture, ka riro tōu kotinga hei kotingakore. 26 Nā, ki te mau i te kotingakore ngā tikanga o te ture, e kore ianei tōna kotingakore e kīia hei kotinga? 27 Ā, ki te rite te ture i te mea kīhai kotia māoritia, e kore ianei ia e whakahē i a koe, e whiwhi nā ki te kupu tuhituhi me te kotinga, i a koe e takahi nā i te ture? 28 Ehara hoki i te Hūrai te mea ko waho noa iho tōna āhua Hūrai; ehara anō i te kotinga te mea nō waho, nō te kikokiko. 29 Engari, he Hūrai ia, nō roto tōna āhua Hūrai; ā, ko te kotinga, nō te ngākau, he mea wairua, he teka nā te kupu tuhituhi; ehara hoki i te mea e whakamoemititia ana e te tangata, engari e te Atua.