1 Chiram, re di Tiro, inviò a Davide dei messaggeri, del legno di cedro, dei muratori e dei falegnami, per costruirgli una casa. 2 Allora Davide riconobbe che l’Eterno lo stabiliva saldamente come re d’Israele, perché la sua dignità reale era grandemente esaltata per amore d’Israele, del popolo di Dio. 3 Davide prese ancora delle mogli a Gerusalemme, e generò ancora figli e figlie. 4 Questi sono i nomi dei figli che gli nacquero a Gerusalemme: Sammua, Sobab, Natan, Salomone, 5 Ibar, Elisua, Elpelet, 6 Noga, Nefeg, Iafia, 7 Elisama, Beeliada ed Elifelet. 8 Quando i Filistei ebbero udito che Davide era stato unto re di tutto Israele, salirono tutti in cerca di lui; Davide lo seppe e uscì incontro a loro. 9 I Filistei giunsero e si sparsero per la valle dei Refaim. 10 Allora Davide consultò Dio, dicendo: "Salirò contro i Filistei? Li darai nelle mie mani?". L’Eterno gli rispose: "Sali, e io li darò nelle tue mani". 11 I Filistei dunque salirono a Baal-Perasim, dove Davide li sconfisse, e disse: "Iddio ha infranto i miei nemici per mano mia come quando le acque rompono le dighe". Perciò quel luogo fu chiamato Baal-Perasim. 12 I Filistei lasciarono là i loro dèi, che per ordine di Davide, furono dati alle fiamme. 13 Poi i Filistei tornarono a spargersi per quella valle. 14 E Davide consultò di nuovo Dio; e Dio gli disse: "Non salire dietro a loro, allontanati e giragli intorno, e giungerai su di essi dal lato dei gelsi. 15 E quando udrai un rumore di passi tra le vette dei gelsi, esci subito all’attacco, perché Dio marcerà alla tua testa per sconfiggere l’esercito dei Filistei". 16 Davide fece come Dio gli aveva comandato, e gli Israeliti sconfissero l’esercito dei Filistei da Gabaon a Ghezer. 17 E la fama di Davide si sparse per tutti i paesi, e l’Eterno fece in modo che egli incutesse spavento a tutte le genti.

1 TOE stuur Hiram, die koning van Tirus, boodskappers na Dawid met sederhout en messelaars en skrynwerkers om vir hom 'n huis te bou.

2 So het Dawid dan gewaargeword dat die Here hom as koning oor Israel bevestig het en dat sy koningskap hoog verhewe was ter wille van sy volk Israel.

3 En Dawid het in Jerusalem nog meer vroue geneem, en Dawid het die vader van nog meer seuns en dogters geword.

4 En dit is die name van die kinders wat hy in Jerusalem gehad het: Sámmua en Sobab, Natan en Salomo

5 en Jibhar en Elisúa en Elpélet

6 en Noga en Nefeg en Jáfia

7 en Elisáma en Beëljada en Elifélet.

8 Toe die Filistyne hoor dat Dawid as koning oor die hele Israel gesalf was, het al die Filistyne opgetrek om Dawid te soek. Toe Dawid dit hoor, het hy teen hulle uitgetrek.

9 En die Filistyne het gekom en hulle versprei in die dal Refáim.

10 Toe het Dawid God geraadpleeg en gesê: Sal ek optrek teen die Filistyne, en sal U hulle in my hand gee? En die Here het aan hom gesê: Trek op, en Ek sal hulle in jou hand gee.

11 En toe hulle optrek by Baäl-Pérasim, het Dawid hulle daar verslaan, en Dawid het gesê: God het deur my hand deur my vyande gebreek soos water deurbreek; daarom het hulle dié plek Baäl-Pérasim genoem.

12 En hulle het hul gode daar agtergelaat; en Dawid het bevel gegee, en hulle is met vuur verbrand.

13 Maar die Filistyne het hulle nog weer in die dal versprei.

14 Toe raadpleeg Dawid God weer, en God het aan hom gesê: Jy moet nie agter hulle aan optrek nie; trek om, van hulle af weg, en val hulle vlak voor die balsembosse aan.

15 En as jy 'n geruis van voetstappe in die toppe van die balsembosse hoor, trek dan uit vir die geveg, want God het voor jou uitgetrek om die leër van die Filistyne te verslaan.

16 En Dawid het gedoen soos God hom beveel het, en hulle het die leër van die Filistyne verslaan van Gíbeon af tot by Geser.

17 En die naam van Dawid het uitgegaan in al die lande, en die Here het die skrik vir hom op al die nasies gelê.