1 Ora prima della festa di Pasqua, Gesù, sapendo che era venuta per lui l’ora di passare da questo mondo al Padre, avendo amato i suoi che erano nel mondo, li amò sino alla fine.

2 Durante la cena, quando il diavolo aveva già messo in cuore a Giuda Iscariota, figlio di Simone, di tradirlo, 3 Gesù, sapendo che il Padre gli aveva dato tutto nelle mani, che era venuto da Dio e a Dio se ne tornava, 4 si alzò da tavola, depose le sue vesti, e preso un asciugatoio, se ne cinse.

5 Poi mise dell’acqua in una bacinella, cominciò a lavare i piedi ai discepoli e ad asciugarli con l’asciugatoio del quale era cinto. 6 Venne dunque a Simon Pietro, il quale gli disse: "Tu, Signore, lavare i piedi a me?". 7 Gesù gli rispose: "Tu non sai ora quello che io faccio, ma lo capirai dopo". 8 Pietro gli disse: "Tu non mi laverai mai i piedi!". Gesù gli rispose: "Se non ti lavo, non hai parte alcuna con me". 9 E Simon Pietro: "Signore, non soltanto i piedi, ma anche le mani e il capo!". 10 Gesù gli disse: "Chi è lavato tutto non ha bisogno che di aver lavati i piedi; è tutto quanto puro e voi siete puri, ma non tutti". 11 Perché sapeva chi era colui che lo avrebbe tradito, per questo disse: "Non tutti siete puri". 12 Come dunque ebbe lavato loro i piedi ed ebbe ripreso le sue vesti, si mise di nuovo a tavola e disse loro: "Capite quello che vi ho fatto? 13 Voi mi chiamate Maestro e Signore e dite bene, perché lo sono. 14 Se dunque io, che sono il Signore e il Maestro, vi ho lavato i piedi, anche voi dovete lavare i piedi gli uni agli altri. 15 Poiché io vi ho dato un esempio, affinché anche voi facciate come vi ho fatto io. 16 In verità, in verità vi dico che il servo non è maggiore del suo signore, né il messaggero è maggiore di colui che l’ha mandato. 17 Se sapete queste cose, siete beati se le fate".

18 "Io non parlo di tutti voi; io conosco quelli che ho scelto; ma, perché sia adempiuta la Scrittura:

‘Colui che mangia il mio pane, ha levato contro di me il suo calcagno’.

19 Fin da ora ve lo dico, prima che accada, affinché, quando sia accaduto, voi crediate che sono io il Cristo.

20 In verità, in verità vi dico: Chi riceve colui che io avrò mandato riceve me e chi riceve me riceve colui che mi ha mandato".

21 Dette queste cose, Gesù fu turbato nello spirito e apertamente si espresse così: "In verità, in verità vi dico che uno di voi mi tradirà". 22 I discepoli si guardavano l’un l’altro, non capendo di chi parlasse. 23 Ora, a tavola, inclinato sul petto di Gesù, stava uno dei discepoli, quello che Gesù amava. 24 Simon Pietro quindi gli fece cenno di chiedergli chi fosse quello del quale parlava. 25 Ed egli, chinatosi così sul petto di Gesù, gli domandò: "Signore, chi è?". Gesù rispose: 26 "È quello al quale darò il boccone dopo averlo intinto". E intinto un boccone, lo prese e lo diede a Giuda, figlio di Simone Iscariota. 27 Allora, dopo il boccone, Satana entrò in lui. Per cui Gesù gli disse: "Quel che fai, fallo presto". 28 Ma nessuno dei commensali comprese perché gli avesse detto così. 29 Difatti alcuni pensavano, siccome Giuda teneva la borsa, che Gesù gli avesse detto: "Compra quel che ci occorre per la festa" oppure che desse qualcosa ai poveri. 30 Egli dunque, preso il boccone, uscì subito ed era notte.

31 Quand’egli fu uscito, Gesù disse: "Ora il Figlio dell’uomo è glorificato e Dio è glorificato in lui. 32 Se Dio è glorificato in lui, Dio lo glorificherà anche in sé stesso e presto lo glorificherà.

33 Figlioli, è per poco che sono ancora con voi. Voi mi cercherete; e, come ho detto ai Giudei: ‘Dove vado io, voi non potete venire’, così lo dico ora a voi. 34 Io vi do un comandamento nuovo: che vi amiate gli uni gli altri. Come io vi ho amati, anche voi amatevi gli uni gli altri. 35 Da questo conosceranno tutti che siete miei discepoli, se avete amore gli uni per gli altri".

36 Simon Pietro gli domandò: "Signore, dove vai?". Gesù rispose: "Dove vado io, non puoi seguirmi per ora, ma mi seguirai più tardi". 37 Pietro gli disse: "Signore, perché non posso seguirti ora? Metterò la mia vita per te!". 38 Gesù gli rispose: "Metterai la tua vita per me? In verità, in verità ti dico che il gallo non canterà prima che tu non mi abbia rinnegato tre volte".

1 Özgürlük Bayramıʼndan önceydi. İsa bu dünyadan ayrılıp Babaʼya dönme saatinin geldiğini biliyordu. Bu dünyada kendisine ait olanları hep sevmişti. Şimdi sevgisini tam olarak gösteriyordu.

2 Akşam yemeği sırasıydı. Simun İskariyotʼun oğlu Yahuda İsaʼya ihanet etmek niyetindeydi. İblis bunu onun yüreğine çoktan koymuştu. 3 İsa Babaʼnın her şeyi Oʼnun eline teslim ettiğini biliyordu. Kendisinin Allahʼtan geldiğini ve yine Allahʼa döneceğini de biliyordu. 4 Böylece yemekten kalktı, üst elbisesini çıkarıp bir yana koydu. Ardından bir havlu alıp beline sardı. 5 Sonra bir leğene su doldurup öğrencilerinin ayaklarını yıkamaya başladı. Ardından sarınmış olduğu havluyla ayaklarını kuruladı.

6 Böylece İsa Simun Petrusʼa geldi. Petrus Oʼna, "Efendimiz, sen mi benim ayaklarımı yıkayacaksın?" dedi.

7 İsa ona şöyle cevap verdi: "Ne yaptığımı şu anda anlayamazsın. Ama daha sonra farkına varacaksın."

8 Petrus Oʼna, "Benim ayaklarımı asla yıkamayacaksın!" dedi.

İsa şöyle cevap verdi: "Seni yıkamazsam, yanımda yerin olmaz."

9 Simun Petrus Oʼna, "Efendimiz, sadece ayaklarımı değil, ellerimi ve başımı da yıka!" dedi.

10 İsa Simun Petrusʼa şöyle dedi: "Boydan boya yıkanmış kişi tamamen temizdir. Onun sadece ayaklarının yıkanmasına ihtiyacı vardır. Siz temizsiniz, ama hepiniz değil!" 11 Çünkü İsa kendisine kimin ihanet edeceğini biliyordu. İşte bunun için "Hepiniz temiz değilsiniz" demişti.

12 İsa öğrencilerin ayaklarını yıkadıktan sonra üst elbisesini giydi. Tekrar yerine oturdu ve onlara şöyle dedi: "Size ne yaptığımı anladınız mı? 13 Siz bana ‘Öğretmenimiz’ veya ‘Efendimiz’ diyorsunuz. Doğru söylüyorsunuz, çünkü öyleyim. 14 Eğer ben, Efendiniz ve Öğretmeniniz olarak ayaklarınızı yıkadıysam, siz de birbirinizin ayaklarını yıkamalısınız. 15 Çünkü size bir örnek gösterdim: Benim size yaptığım gibi, siz de aynısını yapasınız. 16 Size doğrusunu söylüyorum: köle efendisinden büyük değildir. Elçi de kendisini gönderenden büyük değildir. 17 Eğer bu şeyleri bilip yerine getirirseniz, ne mutlu size!

18 Hepiniz hakkında konuşmuyorum. Seçtiğim kişileri tanıyorum. Ama bu, Kutsal Yazılarʼdaki şu söz yerine gelsin diye oldu: ‘Ekmeğimi yiyen bana düşman oldu.*13:18 Mezmur 41:9’

19 Size şimdiden, bunlar olmadan önce söylüyorum*13:19 Bunlar olmadan önce söylüyorum İsa gelecek olayları önceden bildirirken kendisinin öncesizlikten beri var olduğunu kanıtlar. Allah da buna benzer bir şey yapar. Yeşaya 43:10 ki, bunlar olunca, benim O olduğuma*13:19 Benim O olduğuma Ben Mesihʼim demektir. Grekçesi "Ben benim" anlamındaki ego eimi. Allah kendini "Ben benim" adıyla Musaʼya tanıtmıştı. İsa da bu adı kullanarak kendisinin Allah gibi öncesizlikten sonsuza dek var olduğunu bildirir. inanasınız. 20 Size doğrusunu söylüyorum, kim benim gönderdiğim kişiyi kabul ederse, beni kabul etmiş olur. Beni kabul eden de, beni Gönderenʼi kabul etmiş olur."

21 İsa bu sözleri söyledikten sonra ruhu derinden etkilendi. Şunu açıkça söyledi: "Size doğrusunu söylüyorum, sizden biri bana ihanet edecek."

22 Öğrenciler birbirlerine bakıp, acaba kimin hakkında konuşuyor diye merak etmeye başladılar. 23 Öğrencilerden biri*13:23 Öğrencilerden biri Bu kitabın yazarı Yuhanna alçakgönüllülükten dolayı kendi adını anmaz. sofrada İsaʼnın yanı başındaydı. İsa onu severdi. 24 Simun Petrus İsaʼnın kimden söz ettiğini sorması için o öğrenciye işaret etti.

25 O da İsaʼnın göğsüne iyice yaslanarak Oʼna sordu: "Efendimiz, kimdir o?"

26 İsa şöyle cevap verdi: "Lokmayı yemeğe bandırıp kime verirsem odur". Hemen lokmayı bandırıp Simun İskariyotʼun oğlu Yahudaʼya verdi.

27 O lokmayı aldıktan sonra Şeytan onun içine girdi. Bunun üzerine İsa Yahudaʼya, "Yapacağını çabuk yap!" dedi. 28 Ama sofradakilerden hiçbiri İsaʼnın ona neden böyle dediğini anlamadı. 29 Para kutusu Yahudaʼdaydı. Bunun için bazıları sandı ki: İsa ona "Bayram için bize lazım olan şeyleri satın al" ya da "Fakirlere bir şey ver" diye emretmişti. 30 Yahuda lokmayı yedi. Sonra hemen dışarı çıktı. Karanlık çökmüştü.

31 Yahuda çıktıktan sonra İsa şöyle dedi: "Şimdi İnsan Oğlu yüceltildi. Allah da Oʼnda yüceltildi. 32 Eğer Allah Oʼnda yüceltildiyse, Allah da Oʼnu kendinde yüceltecek. Hem de Oʼnu hemen yüceltecek.

33 Ey evlatlar, kısa bir süre daha sizinle beraberim. Beni arayacaksınız. Yahudi liderlere söylediğim gibi, şimdi size de söylüyorum: Benim gideceğim yere siz gelemezsiniz.*13:33 Yuhanna 7:34

34 Size yeni bir buyruk veriyorum: birbirinizi sevin. Ben sizi nasıl sevdiysem, siz de birbirinizi sevin. 35 Birbirinize sevginiz olursa, herkes bununla benim öğrencilerim olduğunuzu bilecek."

36 Simun Petrus Oʼna, "Efendimiz, nereye gidiyorsun?" diye sordu.

İsa şöyle cevap verdi: "Gideceğim yere şimdi peşimden gelemezsin, ama daha sonra geleceksin."

37 Petrus Oʼna sordu: "Efendimiz, neden şimdi peşinden gelemezmişim? Senin için canımı veririm!"

38 İsa ona şöyle cevap verdi: "Benim için canını mı vereceksin? Sana doğrusunu söylüyorum, horoz ötmeden beni tanıdığını üç defa inkâr edeceksin."