1 Dette queste cose, Gesù uscì con i suoi discepoli di là dal torrente Chedron, dov’era un giardino, nel quale entrò con i suoi discepoli.

2 Giuda, che lo tradiva, conosceva anch’egli quel luogo, perché Gesù si era ritrovato là molte volte con i suoi discepoli. 3 Giuda dunque, presa la coorte e delle guardie mandate dai capi sacerdoti e dai farisei, si recò là con lanterne, torce e armi.

4 Ma Gesù, ben sapendo tutto quello che stava per accadergli, uscì e chiese loro: "Chi cercate?". 5 Gli risposero: "Gesù il Nazareno!". Gesù disse loro: "Io sono". E Giuda, che lo tradiva, era anch’egli là con loro. 6 Come dunque ebbe detto loro: "Io sono", indietreggiarono e caddero in terra.

7 Egli dunque domandò loro di nuovo: "Chi cercate?". Essi dissero: "Gesù il Nazareno". 8 Gesù rispose: "Vi ho detto che sono io; se dunque cercate me, lasciate andare questi". 9 E ciò affinché si adempisse la parola che egli aveva detto: "Di quelli che tu mi hai dato, non ne ho perduto nessuno".

10 Allora Simon Pietro, che aveva una spada, la sguainò, colpì il servo del sommo sacerdote e gli recise l’orecchio destro. Il nome di quel servo era Malco. 11 Ma Gesù disse a Pietro: "Rimetti la tua spada nel fodero; non berrò io il calice che il Padre mi ha dato?".

12 Allora la coorte, il tribuno e le guardie dei Giudei presero Gesù, lo legarono 13 e lo condussero prima da Anna, perché era suocero di Caiafa, il quale era sommo sacerdote di quell’anno. 14 Ora Caiafa era quello che aveva consigliato ai Giudei che fosse utile che un uomo solo morisse per il popolo.

15 Intanto Simon Pietro e un altro discepolo seguivano Gesù; e quel discepolo era noto al sommo sacerdote, ed entrò con Gesù nel cortile del sommo sacerdote; 16 ma Pietro stava di fuori, alla porta. Allora quell’altro discepolo che era noto al sommo sacerdote uscì, parlò con la portinaia e fece entrare Pietro. 17 La serva portinaia dunque disse a Pietro: "Non sei anche tu dei discepoli di quest’uomo?". Egli disse: "Non lo sono". 18 Ora i servi e le guardie avevano acceso un fuoco, perché faceva freddo, e stavano là a scaldarsi; anche Pietro stava con loro e si scaldava.

19 Il sommo sacerdote dunque interrogò Gesù riguardo ai suoi discepoli e alla sua dottrina. 20 Gesù gli rispose: "Io ho parlato apertamente al mondo; ho sempre insegnato nelle sinagoghe e nel tempio, dove tutti i Giudei si radunano, e non ho detto nulla in segreto. Perché m’interroghi? 21 Domanda a quelli che mi hanno udito, quello che ho detto loro; ecco, essi sanno le cose che ho dette". 22 E come ebbe detto questo, una delle guardie che gli stava vicino, diede uno schiaffo a Gesù, dicendo: "Così rispondi al sommo sacerdote?". 23 Gesù gli disse: "Se ho parlato male, dimostra il male che ho detto; ma se ho parlato bene, perché mi percuoti?".

24 Quindi Anna lo mandò legato a Caiafa, sommo sacerdote.

25 Intanto Simon Pietro stava là a scaldarsi e gli dissero: "Non sei anche tu dei suoi discepoli?". Egli lo negò e disse: "Non lo sono". 26 Uno dei servi del sommo sacerdote, parente di quello a cui Pietro aveva tagliato l’orecchio, disse: "Non ti ho visto nel giardino con lui?". 27 Pietro lo negò di nuovo e subito il gallo cantò.

28 Poi, da Caiafa, condussero Gesù nel pretorio. Era mattina ed essi non entrarono nel pretorio per non contaminarsi, così da poter mangiare la Pasqua. 29 Pilato dunque uscì fuori verso di loro e domandò: "Quale accusa portate contro quest’uomo?". 30 Essi risposero e gli dissero: "Se costui non fosse un malfattore, non te lo avremmo dato nelle mani". 31 Pilato quindi disse loro: "Prendetelo voi e giudicatelo secondo la vostra legge". I Giudei gli dissero: "A noi non è lecito far morire nessuno". 32 E ciò affinché si adempisse la parola che Gesù aveva detta, indicando di quale morte doveva morire.

33 Pilato dunque rientrò nel pretorio, chiamò Gesù e gli disse: "Sei tu il Re dei Giudei?" 34 Gesù gli rispose: "Dici questo di tuo, oppure altri te l’hanno detto di me?" 35 Pilato gli rispose: "Sono io forse giudeo? La tua nazione e i capi sacerdoti t’hanno messo nelle mie mani; che hai fatto?". 36 Gesù rispose: "Il mio regno non è di questo mondo; se il mio regno fosse di questo mondo, i miei servitori combatterebbero perché io non fossi dato nelle mani dei Giudei, ma ora il mio regno non è di qui". 37 Allora Pilato gli disse: "Ma, dunque, tu sei re?". Gesù rispose: "Tu lo dici, io sono re; sono nato per questo e per questo sono venuto nel mondo, per testimoniare della verità. Chiunque è per la verità ascolta la mia voce". 38 Pilato gli disse: "Che cos’è verità?".

E, detto questo, uscì di nuovo verso i Giudei, e disse loro: "Io non trovo nessuna colpa in lui. 39 Ma voi avete l’usanza che io vi liberi uno per la Pasqua; volete dunque che vi liberi il Re dei Giudei?". 40 Allora gridarono di nuovo: "Non costui, ma Barabba!". Ora Barabba era un ladrone.

1 Bunları söyledikten sonra, İsa öğrencileriyle birlikte dışarı çıkıp Kidron Deresiʼni geçti. Orada bir bahçe vardı. Kendisi ve öğrencileri bahçeye girdi.

2 Oʼna ihanet eden Yahuda da bu yeri biliyordu, çünkü İsa öğrencileriyle sık sık orada buluşurdu. 3 Bu sebeple Yahuda hem yanına bir grup asker hem de başrahipler ve Ferisilerden tapınak polisleri alıp oraya geldi. Fenerler, meşaleler*18:3 Meşaleler Yağlı odunlar ve kumaştan yapılan yanan sopalar. ve silahlar taşıyorlardı.

4 İsa başına gelecek şeylerin hepsini biliyordu. Bu yüzden öne çıkıp onlara, "Kimi arıyorsunuz?" diye sordu.

5 "Nasıralı İsaʼyı" diye cevap verdiler.

İsa, "Benim" dedi. Oʼna ihanet eden Yahuda da onlarla birlikte duruyordu. 6 İsa "Benim" deyince, onlar geri çekilip yere düştüler.

7 Onun için onlara bir defa daha sordu: "Kimi arıyorsunuz?"

Onlar da, "Nasıralı İsaʼyı" dediler.

8 İsa şöyle cevap verdi: "Size ‘Benim’ dedim. Beni aradığınıza göre, bu adamları bırakın gitsinler." 9 Bu, daha önce söylediği şu sözün yerine gelmesi için oldu: "Bana verdiğin kişilerden hiçbirini kaybetmedim."*18:9 Yuhanna 6:39

10 O zaman Simun Petrus yanında taşıdığı kılıcı çekip başrahibin kölesine saldırdı ve onun sağ kulağını kesti. Kölenin adı Malkusʼtu.

11 İsa Petrusʼa, "Kılıcını yerine koy!" dedi. "Babamʼın bana verdiği bardaktan*18:11 Bardak Allahʼın insanları cezalandırması bardaktan boşaltılan sersemleten içkiye benzetilir Yeşaya 51:17. Burada "bardak" sözü, İsaʼnın çarmıhta insanların yerine günahlarının cezasını çekmesini anlatır. içmeyeyim mi?"

12 O zaman askerler, komutanları ve Yahudi tapınak polisleri İsaʼyı yakalayıp bağladılar. 13 Oʼnu önce Hananʼa götürdüler. Hanan, o yıl başrahip olan Kayafaʼnın kayın pederiydi. 14 "Halk yerine tek bir kişinin ölmesi daha faydalıdır" diye Yahudi liderlere akıl veren Kayafaʼydı.*18:14 Yuhanna 11:49-50

15 Simun Petrus ve başka bir öğrenci*18:15 Başka bir öğrenci Bu kitabın yazarı Yuhanna alçakgönüllülükten dolayı kendi adını anmaz. İsaʼyı götürenlerin ardından gidiyordu. O öğrenci başrahibin tanıdığıydı. Bu yüzden İsaʼyla birlikte başrahibin avlusuna girdi. 16 Petrus ise dışarıda, avlu kapısında kaldı. Başrahibin tanıdığı öbür öğrenci dışarıya çıkıp kapı bekçisi kızla konuştu ve Petrusʼu içeri aldı.

17 Kapı bekçisi kız Petrusʼa şunu sordu: "Sen de bu adamın öğrencilerinden değil misin?"

Petrus, "Hayır, değilim" diye cevap verdi.

18 Köleler ve tapınak polisleri orada duruyordu. Hava soğuk olduğundan kömürden ateş yakmış ısınıyorlardı. Petrus da aralarında durmuş ısınıyordu.

19 Bu arada başrahip İsaʼyı öğrencileri ve öğrettikleri hakkında sorguladı.

20 İsa ona şöyle cevap verdi: "Ben dünyaya ne söyledimse açıkça söyledim. Her zaman toplantı yerlerinde ve bütün Yahudilerin bir araya geldiği tapınak avlusunda vaaz ettim. Hiçbir şeyi gizlice söylemedim. 21 Niye beni sorguya çekiyorsun? Söylediğim sözleri kim dinlediyse, onlara sor. Onlar ne söylediğimi biliyorlar."

22 İsaʼnın böyle konuşması üzerine yanında duran bir tapınak polisi Oʼna bir tokat atarak şöyle dedi: "Sen başrahibe böyle mi karşılık verirsin?"

23 İsa ona şöyle cevap verdi: "Ben yanlış bir şey söyledimse, yanlışımı göster. Ama söylediklerim doğruysa, neden bana vuruyorsun?" 24 Bunun üzerine Hanan Oʼnu eli kolu bağlı olarak başrahip Kayafaʼnın yanına yolladı.

25 Simun Petrus hâlâ durup ısınıyordu. Etrafındakiler ona, "Sen de Oʼnun öğrencilerinden değil misin?" diye sordular.

Petrus bunu inkâr ederek "Hayır, değilim" dedi.

26 Başrahibin kölelerinden biri de oradaydı. Bu adam, Petrusʼun kulağını kestiği kişinin akrabasıydı. "Ben seni bahçede Oʼnun yanında görmedim mi?" dedi. 27 Petrus tekrar inkâr etti ve o anda horoz öttü.

28 Sabah erken Yahudi liderler İsaʼyı Kayafaʼnın yanından vali sarayına götürdüler. Fakat saraya girmediler. Özgürlük Bayram yemeğini yiyebilmek için temizlikle ilgili din kurallarını çiğnemek istemiyorlardı.*18:28 Saraya girmediler Tevrat kanunlarına göre yabancının evine giren Yahudi, ibadete katılabilmek için, paklanma törenine katıldıktan sonra akşama kadar beklemeliydi. Levililer 15:10-20 29 Bu sebeple Pilatus onları karşılamak için dışarı çıktı. "Bu adamı neyle suçluyorsunuz?" diye sordu.

30 Ona şöyle cevap verdiler: "O kötülük yapan biri olmasaydı, Oʼnu sana getirmezdik."

31 Pilatus onlara, "Siz onu alın, kendi kanunlarınıza göre yargılayın" dedi.

Ama Yahudi liderler ona şöyle dediler: "Bizim hiç kimseyi ölümle cezalandırmaya yetkimiz yok." 32 Böylece İsaʼnın sözü yerine geldi. Çünkü O daha önce nasıl bir ölümle öleceğini bildirmişti.*18:32 Yuhanna 3:14; 12:32

33 Ondan sonra Pilatus tekrar saraya girdi ve İsaʼyı çağırttı. Oʼna, "Sen Yahudilerin Kralı mısın?" diye sordu.

34 İsa ona şöyle cevap verdi: "Bunu kendin mi söylüyorsun, yoksa başkaları mı benim hakkımda böyle söyledi?"

35 Pilatus, "Ben Yahudi miyim?" diye karşılık verdi. "Halkın ve başrahiplerin seni bana teslim ettiler. Ne yaptın?"

36 İsa şöyle dedi: "Benim krallığım bu dünyadan değildir. Eğer krallığım bu dünyadan olsaydı, Yahudi liderlere teslim edilmemem için adamlarım benim için savaşırdı. Oysa benim krallığım buradan değil."

37 Bunun üzerine Pilatus, "Demek sen bir kralsın, öyle mi?" diye sordu.

İsa ona şöyle cevap verdi: "Sen kral olduğumu söylüyorsun. Ben gerçeğe şahitlik etmek için doğup dünyaya geldim. Gerçeğe bağlı herkes benim sesimi işitir."

38 Pilatus Oʼna "Gerçek nedir?" diye sordu. Bunu söyledikten sonra tekrar dışarı çıkıp Yahudi liderlere yaklaştı. Onlara şöyle dedi: "Ben Oʼnda hiçbir suç bulmuyorum. 39 Ama adete göre Özgürlük Bayramıʼnda sizin için bir suçluyu serbest bırakırım. Peki, Yahudilerin Kralıʼnı serbest bırakmamı ister misiniz?"

40 Onlarsa tekrar bağırmaya başladılar: "Hayır, bu adamı değil, Barabbaʼyı serbest bırak!" Oysa Barabba bir hayduttu*18:40 Bir hayduttu Romalılara karşı ayaklanan bir partizan anlamına gelebilir..