1 Tre giorni dopo, ci fu una festa nuziale in Cana di Galilea, e c’era la madre di Gesù. 2 Alle nozze fu invitato anche Gesù con i suoi discepoli. 3 Venuto a mancare il vino, la madre di Gesù gli disse: "Non hanno più vino". 4 Gesù le disse: "Che c’è fra me e te, o donna? La mia ora non è ancora venuta". 5 Sua madre disse ai servitori: "Fate tutto quello che vi dirà". 6 C’erano là sei pile di pietra, destinate alla purificazione dei Giudei, le quali contenevano ciascuna due o tre misure. 7 Gesù disse loro: "Riempite di acqua le pile". Ed essi le riempirono fino all’orlo. 8 Poi disse loro: "Ora attingete e portatene al maestro di tavola". Ed essi gliene portarono. 9 Quando il maestro di tavola ebbe assaggiato l’acqua che era diventata vino (egli non sapeva da dove venisse, ma lo sapevano bene i servitori che avevano attinto l’acqua), chiamò lo sposo e gli disse: 10 "Ognuno serve prima il vino buono, e, quando si è bevuto abbondantemente, il meno buono; tu, invece, hai conservato il vino buono fino a ora".

11 Gesù fece questo primo dei suoi miracoli in Cana di Galilea, manifestò la sua gloria e i suoi discepoli credettero in lui.

12 Dopo questo, scese a Capernaum, egli con sua madre, con i suoi fratelli e i suoi discepoli, e rimasero là non molti giorni.

13 La Pasqua dei Giudei era vicina e Gesù salì a Gerusalemme. 14 Trovò nel tempio quelli che vendevano buoi, pecore e colombi, e i cambiamonete seduti. 15 Fatta una sferza di cordicelle, scacciò tutti fuori dal tempio, pecore e buoi; sparpagliò il denaro dei cambiamonete e rovesciò le tavole; 16 a quelli che vendevano i colombi disse: "Portate via di qui queste cose; non fate della casa del Padre mio una casa di mercato". 17 E i suoi discepoli si ricordarono che sta scritto:

"Lo zelo per la tua casa mi consuma".

18 I Giudei allora presero a dirgli: "Quale segno ci mostri tu che fai queste cose?". 19 Gesù rispose loro: "Distruggete questo tempio e in tre giorni lo farò risorgere". 20 Allora i Giudei dissero: "Quarantasei anni è durata la costruzione di questo tempio e tu lo faresti risorgere in tre giorni?". 21 Ma egli parlava del tempio del suo corpo. 22 Quando dunque fu risorto dai morti, i suoi discepoli si ricordarono che egli aveva detto questo e credettero alla Scrittura e alla parola che Gesù aveva detta.

23 Mentre egli era in Gerusalemme, alla festa di Pasqua, molti credettero nel suo nome vedendo i miracoli che egli faceva. 24 Ma Gesù non si fidava di loro, perché conosceva tutti, 25 e perché non aveva bisogno della testimonianza di nessuno sull’uomo, poiché egli stesso conosceva quello che era nell’uomo.

1 Üçüncü gün Celile bölgesindeki Kana köyünde bir düğün vardı. İsaʼnın annesi oradaydı. 2 İsaʼyla öğrencileri de o düğüne davetliydi. 3 Şarap bitince, annesi İsaʼya "Şarapları kalmadı" dedi.

4 İsa ona şöyle cevap verdi: "Bayan*2:4 Bayan İsa annesine "anne" demedi. Hizmetine başladığı için aralarındaki ilşikinin değişeceğini açıklıyordu. O zamanlarda bayan diye tercüme edilen söz saygıdeğer kadınlar için kullanılırdı., benden ne istiyorsun? Benim saatim daha gelmedi."

5 Annesi hizmetkârlara şöyle dedi: "Size ne derse, onu yapın."

6 Orada altı tane taştan yapılmış su küpü duruyordu. Bunlar Yahudilerin temizlenmek adetleri için kullanılırdı. Her biri aşağı yukarı seksenle yüz yirmi litre*2:6 Seksenle yüz yirmi litre Grekçede "iki ya da üç metretes". arası su alırdı.

7 İsa hizmetkârlara, "Küpleri suyla doldurun!" dedi. Onlar da küpleri ağzına kadar doldurdular.

8 Sonra onlara şöyle dedi: "Şimdi sudan çekin ve başhizmetkâra götürün."

Onlar da götürdüler. 9 Başhizmetkâr şarap olmuş suyu tattı. Onun nereden geldiğini bilmiyordu. Fakat suyu çeken hizmetkârlar biliyordu. O zaman başhizmetkâr damadı çağırdı. 10 Ona şöyle dedi: "Herkes önce iyi şarabı verir. Sonra misafirlerin gönlü hoş olunca daha düşük kaliteli şarabı verir. Oysa sen iyi şarabı şimdiye kadar saklamışsın."

11 Bu, İsaʼnın ilk mucizesiydi. Bunu Celile bölgesindeki Kana köyünde yaptı ve kendi yüceliğini gösterdi. Öğrencileri de Oʼna iman ettiler.

12 Bundan sonra İsa, annesi, kardeşleri ve öğrencileriyle birlikte Kefernahum kasabasına gitti. Orada birkaç gün kaldılar.

13 Yahudilerin Özgürlük Bayramı yaklaşmıştı. İsa da Yeruşalimʼe gitti. 14 Tapınak avlusunda sığır, koyun ve güvercin satanları, orada oturmuş para bozanları gördü. 15 İsa iplerden bir kamçı yapıp hepsini, hem koyunları hem de sığırları tapınaktan kovdu. Yabancı para değiştirenlerin masalarını devirdi ve paralarını yere döktü. 16 Güvercin satanlara da şöyle dedi: "Bunları buradan kaldırın! Babamʼın evini pazar yerine çevirmeyin!" 17 Bu olay İsaʼnın öğrencilerine Kutsal Yazılarʼda yazılan şu sözleri hatırlattı: "Senin evin için gösterdiğim gayret beni yiyip bitirecek."*2:17 Mezmur 69:9

18 Yahudi liderler de Oʼna cevap olarak şöyle dediler: "Bunları yapmaya yetkili olduğunu gösteren nasıl bir mucize yapacaksın?"

19 İsa onlara şu cevabı verdi: "Bu tapınağı yıkın. Üç günde onu yeniden kuracağım."

20 Yahudi liderler de şöyle dediler: "Bu tapınak kırk altı yılda yapıldı, sen onu üç günde mi yeniden kuracaksın?" 21 Aslında İsaʼnın sözünü ettiği tapınak, kendi bedeniydi. 22 İsa ölümden dirilince, öğrencileri bunu söylediğini hatırladılar. Kutsal Yazıʼya ve İsaʼnın söylemiş olduğu söze inandılar.

23 İsa Özgürlük Bayramı için Yeruşalimʼde kaldı. Birçok kişi Oʼnun yaptığı mucizeleri görerek Oʼnun adına inandı. 24 Fakat İsa onlara güvenmiyordu. Çünkü herkesin niyetini biliyordu. 25 İnsan tabiatı hakkında hiç kimsenin şahitliğine ihtiyacı yoktu. Çünkü insanın içinden geçenleri biliyordu.