1 Passando vide un uomo che era cieco fin dalla nascita. 2 I suoi discepoli lo interrogarono, dicendo: "Maestro, chi ha peccato, lui o i suoi genitori, perché sia nato cieco?". 3 Gesù rispose: "Non hanno peccato né lui né i suoi genitori, ma è così, affinché le opere di Dio siano manifestate in lui. 4 Bisogna che io compia le opere di colui che mi ha mandato, mentre è giorno; la notte viene in cui nessuno può operare. 5 Mentre sono nel mondo, io sono la luce del mondo". 6 Detto questo, sputò in terra, fece del fango con la saliva, ne spalmò gli occhi del cieco 7 e gli disse: "Va’, làvati nella vasca di Siloe (che significa ‘Mandato’)". Egli dunque andò, si lavò e tornò che ci vedeva. 8 Perciò i vicini e quelli che l’avevano visto prima, perché era mendicante, dicevano: "Non è questi colui che stava seduto a chiedere l’elemosina?". 9 Alcuni dicevano: "È lui". Altri dicevano: "No, ma gli somiglia". Egli diceva: "Sono io". 10 Allora essi gli domandarono: "Com’è che ti sono stati aperti gli occhi?". 11 Egli rispose: "Quell’uomo che si chiama Gesù ha fatto del fango, me ne ha spalmato gli occhi e mi ha detto: ‘Va’ a Siloe e làvati’. Io quindi sono andato, mi sono lavato e ho recuperato la vista". 12 Ed essi gli dissero: "Dov’è costui?". Egli rispose: "Non so".

13 Condussero dai farisei colui che era stato cieco. 14 Ora era in giorno di sabato che Gesù aveva fatto il fango e gli aveva aperto gli occhi. 15 I farisei dunque gli domandarono di nuovo anche loro come egli avesse recuperato la vista. Ed egli disse loro: "Egli mi ha messo del fango sugli occhi, mi sono lavato e ci vedo". 16 Perciò alcuni dei farisei dicevano: "Quest’uomo non è da Dio perché non osserva il sabato". Ma altri dicevano: "Come può un uomo peccatore fare tali miracoli?". E vi era disaccordo fra loro. 17 Essi dunque dissero di nuovo al cieco: "E tu, che dici di lui, poiché ti ha aperto gli occhi?". Egli rispose: "È un profeta".

18 I Giudei dunque non credettero che lui fosse stato cieco e avesse recuperato la vista, finché non ebbero chiamato i genitori di colui che aveva recuperato la vista, 19 e li ebbero interrogati così: "È questo vostro figlio che dite essere nato cieco? Come mai dunque ora ci vede?". 20 I suoi genitori risposero: "Sappiamo che questo è nostro figlio e che è nato cieco, 21 ma come ora ci veda, non lo sappiamo; né sappiamo chi gli abbia aperto gli occhi; domandatelo a lui; egli è adulto; parlerà lui di sé". 22 I suoi genitori dissero questo perché avevano paura dei Giudei, poiché i Giudei avevano già stabilito che, se uno avesse riconosciuto Gesù come Cristo, sarebbe stato espulso dalla sinagoga. 23 Per questo i suoi genitori dissero: "Egli è adulto, domandatelo a lui".

24 Essi dunque chiamarono per la seconda volta l’uomo che era stato cieco e gli dissero: "Da’ gloria a Dio! Noi sappiamo che quell’uomo è un peccatore". 25 Egli rispose: "Se egli sia un peccatore, non so, una cosa so: che ero cieco e ora ci vedo". 26 Essi allora gli chiesero: "Che ti ha fatto? Come ti ha aperto gli occhi?". 27 Egli rispose loro: "Ve l’ho già detto e voi non avete ascoltato, perché volete udirlo di nuovo? Volete forse diventare anche voi suoi discepoli?". 28 Essi lo insultarono e dissero: "Sei tu discepolo di costui, ma noi siamo discepoli di Mosè. 29 Noi sappiamo che a Mosè Dio ha parlato, ma riguardo a costui non sappiamo di dove sia". 30 Quell’uomo rispose e disse loro: "Questo poi è strano: che voi non sappiate di dove sia, eppure mi ha aperto gli occhi! 31 Si sa che Dio non ascolta i peccatori, ma, se uno è pio verso Dio e fa la sua volontà, egli lo ascolta. 32 Da che mondo è mondo non si è mai udito che uno abbia aperto gli occhi a un cieco nato. 33 Se quest’uomo non fosse da Dio, non potrebbe fare nulla". 34 Essi risposero e gli dissero: "Tu sei tutto quanto nato nel peccato e insegni a noi?". E lo cacciarono fuori.

35 Gesù udì che l’avevano scacciato fuori e, trovatolo, gli disse: "Credi tu nel Figlio di Dio?". 36 Colui rispose: "Chi è, Signore, perché io creda in lui?". 37 Gesù gli disse: "Tu l’hai già visto; egli è colui che ti sta parlando". 38 Ed egli disse: "Signore, io credo". E lo adorò.

39 Gesù disse: "Io sono venuto in questo mondo per fare un giudizio, affinché quelli che non vedono vedano e quelli che vedono diventino ciechi". 40 Quelli dei farisei che erano con lui udirono queste cose e gli dissero: "Siamo ciechi anche noi?". 41 Gesù rispose loro: "Se foste ciechi, non avreste alcun peccato, ma, siccome dite: ‘Noi vediamo’, il vostro peccato rimane".

1 İsa yoldan geçerken doğuştan kör bir adam gördü. 2 Öğrencileri de Oʼna sordular: "Öğretmenimiz, kim günah işledi de, bu adam kör olarak doğdu? Kendisi mi, yoksa annesi babası mı?"

3 İsa onlara cevap verdi: "Ne bu adam, ne de annesi babası günah işledi. Ama yalnız Allahʼın yapabildiği şeyler onda görülsün diye, 4 beni Gönderenʼin yapmak istediği şeyleri vakit daha gündüzken yapmalıyız. Gece yaklaşıyor, o zaman hiç kimse çalışamaz. 5 Dünyada bulundukça dünyanın ışığı benim."

6 Bu şeyleri söyledikten sonra İsa yere tükürdü, tükürükten çamur yaptı ve çamuru kör adamın gözlerine sürdü. 7 Sonra adama şöyle dedi: "Git, Şiloah Havuzuʼnda yıkan." Şiloah, "gönderilmiş" demektir. Böylece adam gidip yıkandı, geri döndüğünde gözleri görüyordu.

8 Adamın komşuları ve daha önce dilendiğini görenler şöyle dediler: "Oturup dilencilik yapan adam bu değil mi?"

9 Bazı kişiler "Evet, odur" dediler. Başkalarıysa "Hayır, ama ona benziyor" dediler.

Kendisi ise "Ben oyum" dedi.

10 Ona sordular: "Öyleyse, gözlerin nasıl açıldı?"

11 O da şöyle cevap verdi: "İsa adındaki adam çamur yaptı, gözlerime sürdü. Bana ‘Şiloah Havuzuʼna git ve yıkan’ dedi. Ben de gidip yıkandım ve gözlerim açıldı."

12 Adama, "Nerede O?" diye sordular.

O da, "Bilmiyorum" dedi.

13 Önceden kör olan adamı Ferisilere götürdüler. 14 İsaʼnın çamur yaptığı ve adamın gözlerini açtığı gün Şabat günüydü. 15 Bu nedenle Ferisiler adama gözlerinin nasıl açıldığını tekrar sordular. Adam onlara şöyle dedi: "Gözlerime çamur sürdü, yıkandım ve görüyorum." 16 Bunun üzerine bazı Ferisiler şöyle dediler: "Madem bu adam Şabat günü hakkındaki buyruklara uymuyor, Allahʼtan olamaz."

Başkaları ise şöyle dedi: "Günahlı bir adam nasıl böyle mucizeler yapabilir?"

Böylece Ferisiler ikiye bölündü. 17 Eskiden kör olan adama tekrar sordular: "Senin gözlerini açan bu adam hakkında sen ne dersin?"

Adam, "O bir peygamberdir" dedi.

18 Yahudi liderler, adamın annesiyle babasını çağırıncaya kadar, onun eskiden kör olup gözlerinin açıldığına inanmadılar. 19 "Kör doğdu dediğiniz oğlunuz bu mu? Peki, nasıl oluyor da şimdi görüyor?" diye sordular.

20 Annesi babası şöyle cevap verdiler: "Bu bizim oğlumuzdur. Kör doğduğunu da biliyoruz. 21 Fakat şimdi nasıl gördüğünü bilmiyoruz. Gözlerini kimin açtığını da bilmiyoruz. Ona sorun. Kendisi için konuşacak yaştadır."

22 Adamın annesiyle babası Yahudi liderlerden korktukları için böyle konuştular. Çünkü Yahudi liderler İsaʼnın Mesih olduğunu açıkça söyleyen herkesi toplantı yerlerinden kovmak için anlaşmışlardı. 23 Bu yüzden adamın annesiyle babası, "Kendisi için konuşacak yaştadır" dediler.

24 Bunun üzerine eskiden kör olan adamı ikinci defa çağırıp, "Allahʼın hakkı için doğru olanı söyle!" dediler, "Biz biliyoruz ki, bu adam günahkârdır."

25 Adam şöyle cevap verdi: "O günahkâr mı, değil mi, bilmiyorum. Tek bir şey biliyorum: kördüm, ama şimdi görüyorum."

26 Ona tekrar sordular: "O sana ne yaptı? Senin gözlerini nasıl açtı?"

27 Adam onlara cevap verdi: "Size zaten söyledim, ama dinlemediniz. Niye bunu bir daha duymak istiyorsunuz? Yoksa siz de mi Oʼnun öğrencileri olmak istiyorsunuz?"

28 Ona söverek şöyle dediler: "Oʼnun öğrencisi sensin. Bizse Musaʼnın öğrencileriyiz. 29 Biz Allahʼın Musaʼyla konuştuğunu biliyoruz. Ama bu adamın nereden geldiğini bilmiyoruz."

30 Adam onlara şöyle cevap verdi: "Bu şaşılacak şey! Oʼnun nereden geldiğini siz bilmiyorsunuz, ama O gözlerimi açtı. 31 Biliyoruz ki, Allah günahkârlara kulak vermez. Tam tersine, bir kişi Allahʼtan korkarsa ve Oʼnun istediğini yaparsa, Allah ona kulak verir. 32 Dünya var olalı kimsenin anadan doğma kör birinin gözlerini açtığı duyulmadı. 33 Bu adam Allahʼtan olmasaydı, hiçbir şey yapamazdı."

34 Onu terslediler: "Sen büsbütün günah içinde doğmuşsun. Sen mi kalkıp bize ders vereceksin?" Böylece onu toplantı yerinden kovdular.*9:34 Dua evi toplantılarına katılmasını yasakladılar. Ayet 22ʼye bakınız.

35 İsa Yahudi liderlerin adamı toplantı yerinden kovduklarını duydu.*9:35 Ayet 34ʼteki dipnota bakınız. Onu bulunca, "Sen İnsan Oğluʼna iman ediyor musun?" diye sordu.

36 Adam cevap verdi: "Efendim, O kimdir? Söyle de, Oʼna iman edeyim."

37 İsa ona şöyle dedi: "Oʼnu zaten gördün ve şimdi seninle konuşan Oʼdur."

38 Adam da, "Ey Efendim, iman ediyorum" dedi ve İsaʼya tapındı.

39 İsa da şöyle dedi: "Ben hüküm için bu dünyaya geldim. Öyle ki, görmeyenler görsün, görenler de kör olsun."

40 İsaʼnın yanında bulunan bazı Ferisiler bunu işitince, "Yoksa biz de mi körüz?" diye sordular.

41 İsa onlara şöyle dedi: "Kör olsaydınız, günahınız olmazdı. Fakat madem, ‘Görüyoruz’ diyorsunuz, günahınız duruyor."