1 Allora si accostarono a Gesù dei farisei e degli scribi venuti da Gerusalemme e gli dissero: 2 "Perché i tuoi discepoli trasgrediscono la tradizione degli antichi? Poiché non si lavano le mani quando prendono cibo". 3 Ma egli rispose loro: "E voi, perché trasgredite il comandamento di Dio a motivo della vostra tradizione? 4 Dio, infatti, ha detto:

‘Onora tuo padre e tua madre’; e: ‘Chi maledice padre o madre sia punito di morte’;

voi, invece, dite: 5 ‘Se uno dice a suo padre o a sua madre: quello con cui potrei assisterti è offerta a Dio, 6 egli non è più obbligato a onorare suo padre o sua madre’. Così avete annullato la parola di Dio a motivo della vostra tradizione. 7 Ipocriti, ben profetizzò Isaia di voi quando disse:

8 ‘Questo popolo mi onora con le labbra, ma il suo cuore è lontano da me.9 Invano mi rendono il loro culto, insegnando dottrine che sono precetti d’uomini’".

10 Chiamata a sé la folla, disse loro: "Ascoltate e intendete: 11 non è quel che entra nella bocca che contamina l’uomo, ma è quello che esce dalla bocca, ciò che contamina l’uomo". 12 Allora i suoi discepoli, accostatisi, gli dissero: "Sai tu che i farisei, quando hanno udito questo discorso, ne sono rimasti scandalizzati?". 13 Ed egli rispose loro: "Ogni pianta che il Padre mio celeste non ha piantato, sarà sradicata. 14 Lasciateli; sono ciechi, guide di ciechi; ora se un cieco guida un altro cieco, cadranno in un fosso". 15 Pietro allora iniziò a dirgli: "Spiegaci la parabola". 16 E Gesù disse: "Siete anche voi tuttora privi d’intendimento? 17 Non capite che tutto quello che entra nella bocca va nel ventre ed è poi espulso nella latrina? 18 Ma ciò che esce dalla bocca viene dal cuore ed è quello che contamina l’uomo. 19 Poiché dal cuore vengono pensieri malvagi, omicidi, adultèri, fornicazioni, furti, false testimonianze, diffamazioni. 20 Queste sono le cose che contaminano l’uomo, ma il mangiare con le mani non lavate non contamina l’uomo".

21 Partito di là, Gesù si ritirò nelle parti di Tiro e di Sidone. 22 Quand’ecco, una donna cananea di quei luoghi venne fuori e si mise a gridare: "Abbi pietà di me, Signore, Figlio di Davide! Mia figlia è gravemente tormentata da un demonio". 23 Ma egli non le rispose parola. E i suoi discepoli, accostatisi, lo pregavano dicendo: "Mandala via, perché ci grida dietro". 24 Ma egli rispose: "Io non sono stato mandato che alle pecore perdute della casa d’Israele". 25 Ella però venne e gli si prostrò davanti, dicendo: "Signore, aiutami!". 26 Egli rispose: "Non è bene prendere il pane dei figli per buttarlo ai cagnolini". 27 Ma ella disse: "Dici bene, Signore; eppure anche i cagnolini mangiano delle briciole che cadono dalla tavola dei loro padroni". 28 Allora Gesù le disse: "O donna, grande è la tua fede; ti sia fatto come vuoi". E da quel momento sua figlia fu guarita.

29 Partito di là, Gesù venne presso il mar di Galilea e, salito sul monte, se ne stava seduto lassù. 30 E gli si avvicinò una grande folla che aveva con sé degli zoppi, dei ciechi, dei muti, degli storpi e molti altri malati; li deposero ai suoi piedi e Gesù li guarì. 31 La folla restò piena di stupore nel vedere che i muti parlavano, gli storpi erano guariti, gli zoppi camminavano, i ciechi vedevano, e diede gloria al Dio d’Israele.

32 Gesù, chiamati a sé i suoi discepoli, disse: "Io ho pietà di questa folla, poiché già da tre giorni sta con me e non ha da mangiare; non voglio rimandarli digiuni, affinché non vengano meno per via". 33 I discepoli gli dissero: "Dove potremmo trovare, in un luogo deserto, tanti pani da saziare così gran folla?". 34 E Gesù chiese loro: "Quanti pani avete?"; essi risposero: "Sette e pochi pescetti". 35 Allora egli ordinò alla folla di accomodarsi per terra. 36 Poi prese i sette pani e i pesci; dopo aver reso grazie, li spezzò e li diede ai discepoli e i discepoli alle folle. 37 Tutti mangiarono e furono saziati e dei pezzi avanzati si raccolsero sette panieri pieni. 38 Quelli che avevano mangiato erano quattromila persone, senza contare le donne e i fanciulli. 39 E Gesù, dopo aver congedato la folla, salì nella barca e andò al paese di Magadan.

1 Daha sonra Yeruşalimʼden bazı Ferisiler ve Tevrat uzmanları İsaʼya geldiler ve şöyle dediler: 2 "Öğrencilerin neden atalarımızın adetlerini bozuyorlar? Yemekten önce ellerini din adetine göre yıkamıyorlar."

3 Ama İsa onlara şöyle cevap verdi: "Ya siz? Siz kendi adetleriniz uğruna niçin Allahʼın buyruğunu çiğniyorsunuz? 4 Çünkü Allah şöyle buyurdu: ‘Annenize babanıza saygı gösterin’*15:4 Çıkış 20:12; Yasanın Tekrarı 5:16 ve ‘Kim annesini ve babasını aşağılarsa, ölüm cezasını hak eder.’*15:4 Çıkış 21:17; Levililer 20:9 5 Sizler ise şöyle diyorsunuz: ‘Kim annesine ya da babasına "Sana yardım etmek için vereceğim şeyleri Allahʼa adadım" derse, 6 o kişi annesine ve babasına saygı göstermeye mecbur değildir.’ Böylece kendi adetleriniz yüzünden Allahʼın sözünü geçersiz kılıyorsunuz. 7 Sizi ikiyüzlüler sizi! Peygamber Yeşaya hakkınızda ne kadar doğru konuştu:

8 Allah diyor ki, ‘Bu halk beni dudaklarıyla sayıyor,

ama yürekleri benden uzaktır.

9 Boşuna bana tapıyorlar.

Vaaz ettikleri, insan buyruklarıdır.’ "*15:9 Yeşaya 29:13

10 İsa kalabalığı yanına çağırıp onlara şöyle dedi: "İşitin ve anlayın! 11 Ağza giren hiçbir şey insanı kirletmez. İnsanı kirleten şey ağızdan çıkandır."

12 O zaman öğrencileri İsaʼya gelip şöyle dediler: "Biliyor musun, Ferisiler bu sözü işitince darıldılar?"

13 İsa onlara şöyle cevap verdi: "Gökteki Babamʼın dikmediği her fidan kökünden sökülecek. 14 Bırakın gitsinler. Onlar kör insanların kör rehberleridir. Kör adam başka bir kör adama yol gösterirse, ikisi de çukura düşer."

15 Petrus İsaʼya, "Bu benzetmeyi bize açıklar mısın?" dedi.

16 İsa şöyle konuştu: "Siz de mi hâlâ anlamıyorsunuz? 17 Aklınız ermiyor mu? Ağza giren her şey mideye iner, oradan da dışarı atılır? 18 Ama ağızdan çıkan şeyler yürekten gelir. İşte, insanı kirleten onlardır. 19 Çünkü kötü düşünceler insanın yüreğinden çıkar. Bunlar, adam öldürme, zina, evlilik dışı seksüel ilişkiler, hırsızlık, yalancı şahitlik ve iftiralara yol açar. 20 İnsanı kirleten şeyler bunlardır. Ama ellerini din adetine göre yıkamadan yemek yemek insanı kirletmez."

21 İsa oradan çekilip Sur ve Sayda taraflarına gitti. 22 Oralardan Kenanlı bir kadın gelip İsaʼya yüksek sesle yalvardı: "Efendimiz, ey Davud Oğlu, bana merhamet et! Kızım cine tutuldu, çok acı çekiyor."

23 Fakat İsa ona hiç cevap vermedi. Öğrencileri de İsaʼya gelip şöyle rica ettiler: "Kadını sal gitsin, çünkü arkamızdan bağırıp duruyor."

24 Ama İsa şöyle dedi: "Ben sadece İsrail halkına gönderildim. Onlar kaybolmuş koyunlar gibidir."

25 Kadın ise gelip İsaʼnın önünde yere kapandı ve "Efendimiz, bana yardım et!" dedi.

26 İsa ona şöyle cevap verdi: "Çocukların ekmeğini alıp köpeklerin önüne atmak doğru değil."

27 Kadın da, "Evet, Efendimiz, öyle. Ama köpekler bile, efendilerinin masasından düşen ekmek kırıntılarını yer" dedi.

28 O zaman İsa ona şöyle cevap verdi: "İmanı büyük bir kadınsın! İstediğin gibi olsun." O anda kadının kızı iyileşti.

29 İsa oradan ayrılıp Celile Gölüʼnün kenarına gitti. Sonra bir tepeye çıkıp oturdu. 30 Büyük kalabalıklar Oʼna geldi. Topal, sakat, kör, dilsiz olanları ve daha bir sürü hastayı getirdiler. Onları İsaʼnın ayaklarının dibine yatırdılar. İsa da onları iyileştirdi. 31 Dilsizler konuşmaya başladı, sakatlar iyileşti, topallar yürüdü ve körler gördü. İnsanlar bunu görünce, şaşırıp kaldılar ve İsrail halkının tapındığı Allahʼı övdüler.

32 İsa öğrencilerini yanına çağırıp şöyle dedi: "Halka acıyorum. Üç gündür, yanımdalar ve yiyecek bir şeyleri yok. Yolda bayılmasınlar diye onları aç karnına göndermek istemiyorum."

33 Öğrencileri Oʼna, "Böyle ıssız bir yerde bu kalabalığı doyuracak ekmeği nereden bulalım?" diye sordular.

34 İsa onlara, "Kaç ekmeğiniz var?" dedi.

"Yedi ekmekle birkaç küçük balık" dediler.

35 İsa kalabalığa yere oturmalarını emretti. 36 Yedi ekmeği ve balıkları alıp şükretti. Bunları bölüp öğrencilerine verdi. Öğrencileri de onları kalabalığa dağıttılar. 37 Herkes yiyip doydu. Yemek artıklarından yedi sepet dolusu toplandı. 38 Kadınlar ve çocuklar sayılmazsa yemek yiyenler aşağı yukarı dört bin kişiydi. 39 İsa halkı gönderdikten sonra bir tekneye binip Magadan topraklarına geçti.