1 Sei giorni dopo, Gesù prese con sé Pietro, Giacomo e Giovanni, suo fratello, e li condusse sopra un alto monte, in disparte. 2 E fu trasfigurato davanti a loro; la sua faccia risplendé come il sole e i suoi vestiti divennero candidi come la luce. 3 Ed ecco apparvero loro Mosè ed Elia, che stavano conversando con lui. 4 E Pietro prese a dire a Gesù: "Signore, è bene che stiamo qui; se vuoi, farò qui tre tende: una per te, una per Mosè e una per Elia". 5 Mentre egli parlava ancora, una nuvola luminosa li coprì della sua ombra ed ecco una voce dalla nuvola che diceva: "Questo è il mio Figlio diletto, nel quale mi sono compiaciuto; ascoltatelo". 6 E i discepoli, udito ciò, caddero con la faccia a terra e furono presi da gran timore. 7 Ma Gesù, accostatosi, li toccò e disse: "Alzatevi e non temete". 8 Ed essi, alzati gli occhi, non videro nessuno, se non Gesù tutto solo.

9 Poi, mentre scendevano dal monte, Gesù diede loro quest’ordine: "Non parlate di questa visione a nessuno, finché il Figlio dell’uomo non sia risuscitato dai morti". 10 E i discepoli gli domandarono: "Perché dunque dicono gli scribi che prima deve venire Elia?". 11 Ed egli, rispondendo, disse loro: "Certo, Elia deve venire e ristabilire ogni cosa. 12 Ma io vi dico: Elia è già venuto e non l’hanno riconosciuto; anzi, gli hanno fatto tutto quello che hanno voluto; così anche il Figlio dell’uomo deve soffrire da loro". 13 Allora i discepoli compresero che egli aveva parlato loro di Giovanni il battista.

14 Quando tornarono tra la folla, un uomo gli si avvicinò e, gettandosi in ginocchio davanti a lui, 15 gli disse: "Signore, abbi pietà di mio figlio, perché è epilettico e soffre molto; spesso, infatti, cade nel fuoco e spesso nell’acqua. 16 L’ho condotto dai tuoi discepoli e non l’hanno potuto guarire". 17 E Gesù, rispondendo, disse: "O generazione incredula e perversa! Fino a quando sarò con voi? Fino a quando vi sopporterò? Portatemelo qua". 18 E Gesù sgridò il demonio e quello uscì da lui e da quell’ora il fanciullo fu guarito. 19 Allora i discepoli, accostatisi a Gesù in disparte, gli chiesero: "Perché non l’abbiamo potuto scacciare noi?". 20 E Gesù rispose loro: "A causa della vostra poca fede, perché in verità io vi dico che, se avete fede quanto un granello di senape, potrete dire a questo monte: ‘Passa di qui a là’, e passerà; e niente vi sarà impossibile. 21 [Questa specie di demòni non esce se non per mezzo della preghiera e del digiuno".]

22 Mentre essi percorrevano insieme la Galilea, Gesù disse loro: "Il Figlio dell’uomo sta per essere dato nelle mani degli uomini; 23 l’uccideranno e il terzo giorno risusciterà". Ed essi ne furono grandemente rattristati.

24 Quando furono venuti a Capernaum, quelli che riscuotevano le didramme si accostarono a Pietro e dissero: "Il vostro maestro non paga le didramme?". 25 Egli rispose: "Sì". Quando fu entrato in casa, Gesù lo prevenne e gli disse: "Che te ne pare, Simone? I re della terra da chi prendono i tributi o l’imposta? Dai loro figli o dagli stranieri?". 26 "Dagli stranieri", rispose Pietro. Gesù gli disse: "I figli, dunque, ne sono esenti. 27 Ma, per non scandalizzarli, va’ al mare, getta l’amo e prendi il primo pesce che verrà su; aprigli la bocca e troverai uno statere. Prendilo e dallo loro per me e per te".

1 Altı gün sonra İsa, Petrusʼu, Yakubʼu ve Yakubʼun kardeşi Yuhannaʼyı yanına aldı. Onları yüksek bir dağın tepesine çıkardı. Orada yalnızdılar. 2 Önlerinde İsaʼnın görünüşü tamamen değişti. Yüzü güneş gibi parlamaya başladı. Elbiseleri de ışık gibi bembeyaz oldu. 3 O anda Musaʼyla İlyas öğrencilere göründü. İsaʼyla konuşuyorlardı.

4 Bunun üzerine Petrus İsaʼya şöyle dedi: "Efendimiz, iyi ki buradayız. İstersen, burada üç çardak*17:4 Çardak Ağaç dallarından örülmüş küçük ev. kurayım: biri senin için, biri Musa için, biri de İlyas için."

5 O daha konuşurken, işte, parlak bir bulut onların üstüne gölge yaptı. Bulutun içinden bir ses şöyle dedi: "Sevgili Oğlum budur, Oʼndan memnunum. Oʼnu dinleyin!"

6 Öğrenciler bunu işitince çok korktular ve yere kapandılar. 7 İsa gelip onlara dokundu ve "Kalkın, korkmayın!" dedi. 8 Başlarını kaldırıp bakınca İsaʼdan başka kimseyi görmediler.

9 Dağdan inerlerken İsa onlara şöyle emretti: "İnsan Oğlu ölümden dirilene kadar, gördüklerinizi kimseye anlatmayın."

10 Öğrencileri İsaʼya şunu sordular: "Peki Tevrat uzmanları neden, ‘Önce İlyas gelmeli’ diyorlar?"

11 O da onlara şöyle cevap verdi: "Evet, İlyas gelecek ve her şeyi yeniden düzene koyacak. 12 Ama ben size diyorum: İlyas zaten geldi. Onu tanımadılar. Ona istedikleri gibi yaptılar. İnsan Oğlu da bunun gibi onların elinden acı çekecek." 13 O vakit öğrenciler İsaʼnın Vaftizci Yahya hakkında konuştuğunu anladılar.

14 İsaʼyla üç öğrencisi halkın yanına dönünce adamın biri İsaʼya gelip önünde diz çöktü ve şöyle dedi: 15 "Efendimiz, çocuğuma merhamet et. O saralıdır*17:15 Saralıdır. Sara: zaman zaman kendini kaybederek olduğu yere düşme, vücutta şiddetli çırpınmalar ve ağız köpürmesi ile ortaya çıkan bir sinir hastalığı, epilepsi. ve çok acı çekiyor. Sık sık ateşe ya da suya düşüyor. 16 Oğlumu senin öğrencilerine getirdim, ama onu iyileştiremediler."

17 İsa cevap olarak şöyle dedi: "Ey imansız ve yoldan sapmış kuşak! Ne zamana kadar sizinle beraber olacağım? Ne zamana kadar size katlanacağım? Çocuğu buraya, bana getirin." 18 İsa cini azarladı, o da çocuktan çıktı. Çocuk da aynı anda iyileşti.

19 Sonra İsa yalnızken öğrencileri Oʼna gelip, "Biz cini neden kovamadık?" diye sordular.

20,21 İsaʼnın onlara cevabı şuydu: "İmanınız yetersiz de, ondan. Size doğrusunu söylüyorum: hardal tohumu kadar imanınız olsa, şu dağa ‘Buradan kalk, oraya git’ dersiniz, o da gider. Sizin için hiçbir şey imkansız olmayacak."*17:20-21 Bazı Grekçe el yazmalarında, "Ama bu tür cinler ancak dua ve oruçla kovulabilir" sözleri de bulunur.

22 Celile bölgesinde bir araya geldiklerinde İsa öğrencilerine şöyle dedi: "İnsan Oğlu yakın bir zamanda insanların eline teslim edilecek. 23 Oʼnu öldürecekler, ama O üçüncü gün ölümden dirilecek." Öğrenciler bu söze çok üzüldüler.

24 İsaʼyla öğrencileri Kefernahumʼa geldiler. Orada iki dirhemlik tapınak vergisini toplayan memurlar Petrusʼa gelip şunu sordular: "Öğretmeniniz iki dirhemi ödemiyor mu?"

25 Petrus, "Ödüyor" dedi.

Petrus eve gelince, İsa hemen onunla konuşmaya başladı: "Simun, ne diyorsun? Sence dünyadaki krallar kimden gümrük ya da vergi alıyorlar, kendi evlatlarından mı, yoksa yabancılardan mı?"

26 Petrus, "Yabancılardan" diye cevap verdi.

Bunun üzerine İsa ona, "Demek, evlatlar vergiden serbesttir" dedi. 27 "Fakat vergi toplayanları gücendirmeyelim. Göle git, oltayı at ve tuttuğun ilk balığın ağzını aç. Orada dört dirhemlik bir para bulacaksın. Bu parayı al, hem kendin hem de benim için onlara ver."