1 In quei giorni comparve Giovanni il battista, predicando nel deserto della Giudea e dicendo: 2 "Ravvedetevi, poiché il regno dei cieli è vicino". 3 Di lui parlò infatti il profeta Isaia quando disse:

"Voce di uno che grida nel deserto: ‘Preparate la via del Signore, raddrizzate i suoi sentieri’".

4 Giovanni aveva un vestito di pelo di cammello e una cintura di cuoio intorno ai fianchi e si cibava di cavallette e di miele selvatico. 5 Allora Gerusalemme e tutta la Giudea e tutto il paese intorno al Giordano accorrevano a lui 6 ed erano battezzati da lui nel fiume Giordano, confessando i loro peccati. 7 Ma, vedendo molti dei farisei e dei sadducei venire al suo battesimo, disse loro: "Razza di vipere, chi vi ha insegnato a fuggire dall’ira a venire? 8 Fate dunque dei frutti degni del ravvedimento. 9 E non pensate di dire dentro di voi: ‘Abbiamo per padre Abraamo’, perché io vi dico che Dio può far sorgere da queste pietre dei figli ad Abraamo. 10 La scure è già posta alla radice degli alberi; ogni albero dunque che non fa buon frutto sta per essere tagliato e gettato nel fuoco. 11 Io vi battezzo in acqua, in vista del ravvedimento, ma colui che viene dietro a me è più forte di me e io non sono degno di portargli i calzari; egli vi battezzerà in Spirito Santo e fuoco. 12 Egli ha il suo ventilabro in mano, pulirà interamente la sua aia e raccoglierà il suo grano nel granaio, ma arderà la pula con fuoco inestinguibile".

13 Allora Gesù dalla Galilea si recò al Giordano da Giovanni per essere da lui battezzato. 14 Ma questi vi si opponeva dicendo: "Sono io che ho bisogno di essere battezzato da te e tu vieni a me?". 15 Ma Gesù gli rispose: "Lascia fare per ora, poiché conviene che noi adempiamo così ogni giustizia". Allora Giovanni lo lasciò fare. 16 E Gesù, appena fu battezzato, salì fuori dall’acqua ed ecco i cieli si aprirono ed egli vide lo Spirito di Dio scendere come una colomba e venire sopra di lui. 17 Ed ecco una voce dai cieli che disse: "Questo è il mio diletto Figlio nel quale mi sono compiaciuto".

1 Bir süre sonra Vaftizci Yahya Yahudiyeʼnin ıssız yerlerine gidip vaaz etmeye başladı. 2 Şöyle diyordu: "Tövbe edin, çünkü Göklerin Krallığı*3:2 Göklerin Krallığı Allahʼın Krallığı anlamındadır. yaklaştı." 3 Allahʼın Peygamber Yeşaya aracılığıyla haber verdiği kişi Yahyaʼdır. Yeşaya şöyle demişti:

"Issız yerlerde sesini yükselten biri,

‘Rabbin yolunu hazırlayın,

geçeceği yerleri düz yapın!’ diyor."*3:3 Yeşaya 40:3

4 Yahya deve tüyünden elbise giyerdi ve belinde deriden bir kayış vardı. Yemek olarak çekirge ve yaban balı yerdi. 5 O vakit Yeruşalimʼden bütün Yahudiyeʼden ve Şeria*3:5 Şeria Celile Gölüʼne akıp oradan da Lut Gölüʼne dökülen nehir. Ürdün ve Yordan olarak da tanınır. ırmağının çevresinden halk ona akın etti. 6 Onlar günahlarını açıkça söyleyip Yahyaʼnın eliyle Şeria ırmağında vaftiz oldular.

7 Ferisilerden ve Sadukilerden de bir sürü kişi vaftiz olmak için Yahyaʼya geldi. Yahya bunu görünce onlara şöyle dedi: "Ey yılan soyu!*3:7 Ey yılan soyu! Onların yılan gibi akıllı ve zararlı olduğuna işaret eder. Allahʼın vereceği cezadan kaçabileceğinizi kim söyledi? 8 Bunun için tövbenize layık meyve verin. 9 Kendi kendinize, ‘Atamız İbrahimʼdir’ demeye kalkmayın. Ben size diyorum ki, Allah şu taşlardan bile İbrahimʼe çocuklar yaratabilecek güçtedir. 10 Balta artık ağaçların köküne dayandı. İyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılacak. 11 Tövbe edesiniz diye ben sizi suyla vaftiz ediyorum. Ama benden sonra gelen benden daha güçlü. Ben Oʼnun ayaklarından sandaletlerini çıkarmaya layık değilim. O sizi Kutsal Ruhʼla ve ateşle vaftiz edecek. 12 Küreği elindedir. O kürekle harman yerini temizleyip buğdayını ambara toplayacak.*3:12 Harman yerini temizleyip buğdayını ambara toplayacak. Harman yerinde buğdayı samandan ayıklayan biri gibi Mesih iyileri kötülerden ayıracak. Ama samanı hiç sönmeyen ateşle yakacak."

13 O sırada İsa Celile bölgesinden Şeria ırmağına, Yahyaʼnın yanına, onun eliyle vaftiz olmak için geldi. 14 Ama Yahya Oʼna şu sözlerle engel olmak istedi: "Benim senin tarafından vaftiz edilmem lazım. Yine de sen bana geliyorsun!"

15 Ama İsa ona şöyle cevap verdi: "Şimdilik buna razı ol! Çünkü doğru olan her şeyi bu şekilde yerine getirmemiz lazım." Bunun üzerine Yahya İsaʼnın dileğine razı oldu.

16 Vaftiz olur olmaz İsa sudan çıktı. O anda gökler açıldı ve İsa, Allahʼın Ruhuʼnun bir güvercin gibi inip kendi üzerinde durduğunu gördü. 17 Gökten bir ses şöyle dedi: "Bu benim sevgili Oğlumʼdur. Oʼndan memnunum."