1 Canto dei pellegrinaggi. Molte volte m’hanno oppresso dalla mia giovinezza! Lo dica pure Israele:2 Molte volte m’hanno oppresso dalla mia giovinezza; eppure, non hanno potuto vincermi.3 Degli aratori hanno arato sul mio dorso, v’hanno tracciato i loro lunghi solchi.4 L’Eterno è giusto; egli ha tagliato le funi degli empi.5 Siano confusi e voltin le spalle tutti quelli che odiano Sion!6 Siano come l’erba dei tetti, che secca prima di crescere!7 Non se n’empie la mano il mietitore, né le braccia chi lega i covoni;8 e i passanti non dicono: La benedizione dell’Eterno sia sopra voi; noi vi benediciamo nel nome dell’Eterno!

1 'n Bedevaartslied. Alreeds te veel het hulle my as vyand behandel van my jeug af -- laat Israel dit sê --2 alreeds te veel het hulle my as vyand behandel van my jeug af; tog het hulle my nie oorwin nie.3 Ploeërs het op my rug geploeg; hulle het hul vore lank getrek.4 Die HERE is regverdig: Hy het die toue van die goddelose afgekap.5 Laat hulle beskaamd staan en agteruitwyk, almal wat Sion haat.6 Laat hulle word soos gras op die dakke wat verdor voordat 'n mens dit uittrek,7 waarmee die maaier sy hand en die gerwebinder sy arm nie vul nie.8 Sodat die wat verbygaan, nie sê nie: Die seën van die HERE oor julle! Ons seën julle in die Naam van die HERE.