হিতোপদেশ 5

3 কিয়নো ব্যভিচাৰিণীৰ ওঁঠৰ পৰা টোপে টোপে মৌ বৰষে,

আৰু তেওঁৰ মুখৰ কথা তেলতকৈয়ো মসৃণ।

4 কিন্তু শেষত তেওঁ চোকা তৰোৱালে কটাৰ দৰে কাটে।

তিতা উদ্ভিদৰ দৰে হয়,

5 তেওঁৰ ভৰি মৃত্যুলৈ নামি যায়,

তেওঁ খোজ দিয়া সকলো পথ চিয়োললৈ যায়।

6 তেওঁ জীৱন পথত কোনো চিন্তা নকৰে;

তেওঁৰ খোজ আচৰ্যজনক,

তেওঁ ক’লৈ গৈ আছে তেওঁ নাজানে।

7 আৰু এতিয়া, হে মোৰ পুত্রসকল, মোৰ কথা শুনা,

মোৰ মুখৰ বাক্য শুনাৰ পৰা বিমুখ নহবা।

8 তেওঁৰ পৰা তোমাৰ পথ দূৰত ৰাখা;

তেওঁৰ ঘৰৰ দুৱাৰৰ ওচৰলৈ নাযাবা।

9 নহ’লে তোমাৰ সন্মান অন্যলোকক এৰি দিব লাগিব,

আৰু তোমাৰ জীৱনৰ বছৰবোৰ নিৰ্দয় ব্যক্তিক দিব লাগিব।