1 တစ်​ဖန် ငါ​မျှော်​ကြည့်၍၊ တိုင်း​စ​ရာ​ကြိုး​ကို​ကိုင်​သော လူ​တစ်​ဦး​ကို​မြင်​လျှင်၊ 2 အ​ဘယ်​အ​ရပ်​သို့ သွား​မည်​နည်း​ဟု ထို​သူ​အား​မေး​သော်၊ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့ အ​လျား​အ​နံ​ကို​သိ​လို၍ မြို့​ကို တိုင်း​ခြင်း​ငှာ​သွား​သည်​ဟု ပြန်​ပြော၏။ 3 ငါ​နှင့်​ပြော​ဆို​သော ကောင်း​ကင်​တ​မန်​သည်​ထွက်​သွား​သော်၊ အ​ခြား​သော​ကောင်း​ကင်​တ​မန်​သည် ကြို​ဆို​လျက်၊ 4 သင်​သည်​ပြေး၍ ထို​လု​လင်​ကို ဆင့်​ဆို​ရ​မည်​မှာ၊ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​သား လူ​သ​တ္တ​ဝါ​တိ​ရ​စ္ဆာန်​တို့​သည် အ​လွန်​များ​သော​ကြောင့် ရွာ​တို့၌ နေ​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 5 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ ငါ​သည် မြို့​ကို​ကာ​သော မီး​မြို့​ရိုး​ဖြစ်​မည်။ မြို့​အ​လယ်၌​လည်း ငါ​သည် မြို့၏​ဘုန်း​အ​သ​ရေ​ဖြစ်​မည်။

6 အ​ချင်း​တို့၊ အ​ချင်း​တို့၊ မြောက်​မျက်​နှာ​အ​ရပ်​မှ ပြေး​လာ​ကြ​လော့​ဟု၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ၏။ မိုး​ကောင်း​ကင်​အောက် လေး​မျက်​နှာ​တို့၌ သင်​တို့​ကို ငါ​နှံ့​ပြား​စေ​ပြီ​ဟု၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။ 7 ဗာ​ဗု​လုန်​မြို့​သ​မီး​ထံ​မှာ​နေ​သော အ​ချင်း​ဇိ​အုန် သ​တို့​သ​မီး၊ အ​လွတ်​ပြေး​လော့။ 8 ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ သင်​တို့​ကို ဖျက်​ဆီး​သော​လူ​မျိုး​တို့​ရှိ​ရာ​သို့ ဘုန်း​ထင်​ရှား​ပြီး​မှ ငါ့​ကို စေ​လွှတ်​တော်​မူ၏။ သင်​တို့​ကို​ထိ​သော​သူ​သည် မျက်​ဆန်​တော်​ကို ထိ​သော​သူ​ဖြစ်၏။ 9 သူ​တို့​ကို ငါ​တိုက်၍ သူ​တို့၏​ကျွန်​များ​သည် လု​ယူ​ဖျက်​ဆီး​ကြ​လိမ့်​မည်။ ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ငါ့​ကို စေ​လွှတ်​တော်​မူ​သည်​ကို သင်​တို့ သိ​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။

10 အို ဇိ​အုန်​သ​တို့​သ​မီး၊ သီ​ချင်း​ဆို၍ ရွှင်​လန်း​လော့။ ငါ​လာ၍ သင့်​အ​လယ်၌ နေ​မည်​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။ 11 ထို​ကာ​လ၌ လူ​မျိုး​အ​များ​တို့​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ဘက်​သို့​ဝင်​စား၍ ငါ၏​လူ ဖြစ်​ကြ​လိမ့်​မည်။ သင့်​အ​လယ်၌ ငါ​နေ​မည်။ ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ငါ့​ကို သင့်​ဆီ​သို့ စေ​လွှတ်​တော်​မူ​သည်​ကို သင်​သိ​ရ​လိမ့်​မည်။ 12 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သန့်​ရှင်း​သော​ပြည်၌ မိ​မိ​အ​ဖို့ ယု​ဒ​ပြည်​ကို အ​မွေ​ခံ၍ တစ်​ဖန် ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​ကို ရွေး​ချယ်​တော်​မူ​လိမ့်​မည်။ 13 အို လူ​သ​တ္တ​ဝါ​အ​ပေါင်း​တို့၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ရှေ့​တော်၌ ငြိမ်​ဝပ်​စွာ​နေ​ကြ​လော့။ သန့်​ရှင်း​သော ကျိန်း​ဝပ်​ရာ​ဌာ​န​တော်၌ ထ​တော်​မူ​ပြီ။

1 Poi alzai gli occhi, guardai, ed ecco un uomo che aveva in mano una corda per misurare. 2 Io dissi: "Dove vai?". Egli mi rispose: "Vado a misurare Gerusalemme, per vedere qual è la sua larghezza e qual è la sua lunghezza". 3 Ed ecco, l’angelo che parlava con me si fece avanti e un altro gli andò incontro, 4 e gli disse: "Corri, parla a quel giovane e digli: ‘Gerusalemme sarà abitata come una città senza mura, tanta sarà la quantità di gente e di bestiame che si troverà in mezzo a essa. 5 Io’, dice l’Eterno, ‘sarò per lei un muro di fuoco tutto intorno, e sarò la sua gloria in mezzo a lei’". 6 "Su, fuggite dal paese del settentrione", dice l’Eterno, "perché io vi ho dispersi ai quattro venti dei cieli", dice l’Eterno. 7 "Su, Sion, mettiti in salvo, tu che abiti con la figlia di Babilonia!". 8 Poiché così parla l’Eterno degli eserciti: "È per rivendicare la sua gloria che egli mi ha mandato verso le nazioni che hanno fatto di voi la loro preda; perché chi tocca voi tocca la pupilla dell’occhio suo. 9 Infatti, ecco, io sto per agitare la mia mano contro di loro, ed esse diventeranno preda di quelli che erano loro assoggettati, e voi conoscerete che l’Eterno degli eserciti mi ha mandato. 10 Manda grida di gioia, rallegrati, o figlia di Sion! poiché ecco, io sto per venire e abiterò in mezzo a te", dice l’Eterno. 11 "In quel giorno molte nazioni si uniranno all’Eterno e diventeranno mio popolo; io abiterò in mezzo a te, e tu conoscerai che l’Eterno degli eserciti mi ha mandato da te. 12 L’Eterno possederà Giuda come sua parte nella terra santa, e sceglierà ancora Gerusalemme. 13 Ogni creatura faccia silenzio in presenza dell’Eterno! poiché egli si è destato dalla sua santa dimora".