1 ကောင်း​သော​အ​သ​ရေ​သည် နံ့​သာ​ဆီ​ထက် သာ၍​ကောင်း၏။ သေ​ရ​သော​နေ့​သည်​လည်း ဖွား​မြင်​သော​နေ့​ထက် သာ၍​ကောင်း၏။ 2 မ​သာ​အိမ်​သို့​သွား​ခြင်း​သည်၊ ပွဲ​ခံ​ရာ​အိမ်​သို့​သွား​ခြင်း​ထက် သာ၍​ကောင်း၏။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ လူ​ခပ်​သိမ်း​တို့​သည် မ​သာ​အိမ်၌ လမ်း​ဆုံး​ရ​ကြ၏။ အ​သက်​ရှင်​လျက်​ရှိ​သော​သူ​တို့​လည်း၊ အ​သင့်​နှ​လုံး​သွင်း​မိ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 3 ပြုံး​ရယ်​ခြင်း​ထက် ဝမ်း​နည်း​ခြင်း​သည် သာ၍​ကောင်း၏။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ မျက်​နှာ​ညှိုး​ငယ်​သော​အား​ဖြင့် နှ​လုံး​သာ၍ ကောင်း​တတ်၏။ 4 ပ​ညာ​ရှိ​သော​သူ​တို့၏​နှ​လုံး​သည် မ​သာ​အိမ်၌ ရှိ၏။ မိုက်​သော​သူ​တို့၏ နှ​လုံး​မူ​ကား၊ ပျော်​မွေ့​ခြင်း​ပြု​ရာ အိမ်၌​ရှိ၏။ 5 လူ​မိုက်​သီ​ချင်း​ဆို​သော စ​ကား​ကို နား​ထောင်​သည်​ထက်၊ ပ​ညာ​ရှိ​ဆုံး​မ​သော​စ​ကား​ကို နား​ထောင်​သော် သာ၍​ကောင်း၏။ 6 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ မိုက်​သော​သူ၏​ရယ်​ခြင်း​သည် အိုး​အောက်၌ ဆူး​ပင်​ကို​လောင်​သော​အ​သံ​နှင့် တူ၏။ ထို​အ​မှု​အ​ရာ​သည်​လည်း အ​န​တ္တ​ဖြစ်၏။

7 အ​ကယ်​စင်​စစ်၊ ညှဉ်း​ဆဲ​ခြင်း​သည် ပ​ညာ​ရှိ​သော​သူ​ကို ရူး​စေ​တတ်၏။ တံ​စိုး​သည်​လည်း စိတ်​နှ​လုံး​ကို ယို​ယွင်း​စေ​တတ်၏။ 8 အ​မှု၏​အ​ဆုံး​သည် အ​စ​ထက်​သာ၍​ကောင်း၏။ သည်း​ခံ​တတ်​သော​သ​ဘော​ရှိ​သော​သူ​သည် မာ​န​ကြီး​သော​သူ​ထက် သာ၍​ကောင်း၏။ 9 အ​မျက်​ထွက်​သည်​တိုင်​အောင် စိတ်​မ​တို​နှင့်။ အ​မျက်​သည် မိုက်​သော​သူ၏​စိတ်​နှ​လုံး၌ နေ​ရာ​ကျ​တတ်၏။ 10 ရှေး​ကာ​လ​သည် ယ​ခု​ကာ​လ​ထက် အ​ဘယ်​ကြောင့် သာ၍​ကောင်း​သ​နည်း​ဟု မ​မေး​နှင့်။ ထို​သို့​မေး​လျှင်၊ ပ​ညာ​တ​ရား​အ​တိုင်း မေး​သည်​မ​ဟုတ်။

11 ပ​ညာ​သည် အ​မွေ​ဥ​စ္စာ​ကဲ့​သို့​ကောင်း၍၊ နေ​ကို​မြင်​သော​သူ​တို့​အား ကျေး​ဇူး​ပြု​တတ်၏။ 12 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ပ​ညာ​သည် ကွယ်​ကာ​တတ်၏။ ငွေ​သည်​လည်း ကွယ်​ကာ​တတ်၏။ ပ​ညာ​အ​တတ်​သည် အ​ဘယ်​သို့​မြတ်​သ​နည်း​ဟူ​မူ​ကား၊ ပ​ညာ​အ​တတ်​ကို ရ​သော​သူ​သည် အ​သက်​ကို​လည်း ရ​တတ်၏။ 13 ဘု​ရား​သ​ခင်၏​အ​မှု​တော်​ကို ဆင်​ခြင်​လော့။ ကောက်​စေ​တော်​မူ​သော​အ​ရာ​ကို အ​ဘယ်​သို့ ဖြောင့်​စေ​နိုင်​သ​နည်း။ 14 ကောင်း​စား​သည်​ကာ​လ၌ ဝမ်း​မြောက်​လော့။ ဆင်း​ရဲ​ခံ​ရ​သည်​ကာ​လ၌ ဆင်​ခြင်​လော့။ လူ​သည် မိ​မိ​နောက်​မှာ ဖြစ်​လ​တ္တံ​သော အ​မှု​အ​ရာ​ကို​သိ​မည်​အ​ကြောင်း၊ ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် ကောင်း​စား​ခြင်း​နှင့် ဆင်း​ရဲ​ခြင်း​ကို​လည်း အ​လှည့်​လှည့် ပေး​တော်​မူ၏။

15 ငါ​သည် အ​ချည်း​နှီး​နေ​သော​ကာ​လ၌ ခပ်​သိမ်း​သော​အ​ရာ​တို့​ကို တွေ့​မြင်​ပြီ။ ဖြောင့်​မတ်​သော​သူ​သည် မိ​မိ​ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း၌ ဆုံး​ရှုံး​ကြောင်း​ကို​လည်း​ကောင်း၊ အ​ဓ​မ္မ​လူ​သည် မိ​မိ​အ​ဓ​မ္မ​အ​မှု၌ အ​သက်​ရှည်​ကြောင်း​ကို​လည်း​ကောင်း ငါ​မြင်၏။ 16 လွန်​ကျူး​စွာ မ​ဖြောင့်​မတ်​နှင့်။ လွန်​ကျူး​စွာ ပ​ညာ​မ​ရှိ​နှင့်။ အ​ဘယ်​ကြောင့် ကိုယ်​အ​ကျိုး​ကို ဖျက်​ချင်​သ​နည်း။ 17 လွန်​ကျူး​စွာ မ​ဆိုး​ညစ်​နှင့်။ မ​မိုက်​နှင့်။ အ​ချိန်​မ​ရောက်​မီ အ​ဘယ်​ကြောင့် သေ​ချင်​သ​နည်း။ 18 ဤ​စ​ကား​ကို စွဲ​လန်း​ကောင်း၏။ လက်​မ​လွှတ်​နှင့်။ ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို ကြောက်​ရွံ့​သော​သူ​သည် ခပ်​သိမ်း​သော​အ​မှု​ထဲ​က ထွက်​မြောက်​လိမ့်​မည်။ 19 မြို့​ထဲ​မှာ​နေ​သော သူ​ရဲ​တစ်​ကျိပ်​ထက် ပ​ညာ​ရှိ​သော​သူ​တစ်​ယောက်​သည် ပ​ညာ​အား​ဖြင့်​သာ၍ တန်​ခိုး​ကြီး၏။ 20 အ​ပြစ်​မ​ပါ​ဘဲ ကောင်း​သော​အ​ကျင့်​ကို​ကျင့်​သော သူ​တော်​ကောင်း​တစ်​စုံ​တစ်​ယောက်​မျှ မြေ​ကြီး​ပေါ်​မှာ မ​ရှိ။ 21 သူ​တစ်​ပါး​ပြော​သ​မျှ​သော စ​ကား​တို့​ကို​မ​မှတ်​နှင့်။ သို့​ပြု​လျှင်၊ ကိုယ်​ကျွန် ကျိန်​ဆဲ​သော​စ​ကား​ကို ကြား​လိမ့်​မည်။ 22 သင်​သည်​ကိုယ်​တိုင် သူ​တစ်​ပါး​တို့​ကို အ​ဖန်​ဖန်​ကျိန်​ဆဲ​ကြောင်း​ကို၊ ကိုယ်​စိတ်​နှ​လုံး​ထဲ​မှာ သိ၏။

23 ဤ​အ​မှု​အ​ရာ​အ​လုံး​စုံ​တို့​ကို ငါ​သည်​ပ​ညာ​တ​ရား​အား​ဖြင့် စုံ​စမ်း​ပြီ။ ပ​ညာ​နှင့် ငါ​ပြည့်​စုံ​မည်​ဟု ဆို​သော်​လည်း၊ ပ​ညာ​သည် ငါ​နှင့်​ဝေး၏။ 24 ဝေး​သော​အ​ရာ၊ အ​လွန်​နက်​နဲ​သော​အ​ရာ​ကို အ​ဘယ်​သူ​ရှာ၍ တွေ့​နိုင်​သ​နည်း။ 25 ပ​ညာ​တ​ရား​နှင့် အ​ကျိုး​အ​ကြောင်း​ကို ရှာ​ဖွေ​စစ်​ဆေး၍ သိ​နား​လည်​ခြင်း​ငှာ​လည်း​ကောင်း၊ မိုက်​စွာ​ကျင့်​ခြင်း၏​အ​ပြစ်​နှင့် ရူး​ခြင်း၏​အ​ပြစ်​ကို သိ​နား​လည်​ခြင်း​ငှာ​လည်း​ကောင်း၊ ငါ​နှင့် ငါ့​နှ​လုံး​သည် ဝိုင်း​ညီ၍ ကြိုး​စား​လေ​ပြီ။ 26 ကျော့​ကွင်း​နှင့် ပိုက်​ကွန်​တို့​ကို ကြံ​စည်​ပြင်​ဆင်၍ ကြိုး​နှင့်​ချည်​နှောင်​တတ်​သော​မိန်း​မ​သည်၊ သေ​ခြင်း​ထက် သာ၍​ခါး​သည်​ကို ငါ​တွေ့​ပြီ။ ဘု​ရား​သ​ခင်​စိတ်​တွေ့​တော်​မူ​သော​သူ​သာ​လျှင်၊ ထို​မိန်း​မ​လက်​နှင့် လွတ်​လိမ့်​မည်။ အ​ပြစ်​ပြု​တတ်​သော​သူ​ကို​ကား၊ ဖမ်း​မိ​လိမ့်​မည်။ 27 ဓ​မ္မ​ဒေ​သ​နာ​ဆ​ရာ​ဆို​သည်​ကား၊ ငါ​ရှာ၍ မ​တွေ့​သေး​သော​အ​ရာ​ကို တွေ့​အံ့​သော​ငှာ၊ တစ်​ခု​နောက်​တစ်​ခု စစ်​ဆေး​ချင့်​တွက်​သော​အ​ခါ၊ 28 ယောက်ျား​တစ်​ထောင်​တို့​တွင် တစ်​ယောက်​ကို ငါ​တွေ့​ပြီ။ မိန်း​မ​တစ်​ထောင်​တို့​တွင် တစ်​ယောက်​ကို​မျှ ငါ​မ​တွေ့။ 29 ငါ​တွေ့​သော​အ​ရာ​တစ်​ခု​တည်း​ဟူ​မူ​ကား၊ ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် လူ​ကို​ဖြောင့်​မတ်​အောင် ဖန်​ဆင်း​တော်​မူ​သော်​လည်း၊ လူ​တို့​သည် များ​ပြား​သော အ​ကြံ​အ​စည်​တို့​ကို ရှာ​ဖွေ​ကြံ​စည်​ကြ​ပြီ။

1 Melhor é *Pv 22.1o bom nome do que o unguento precioso, e *Ec 7.8;4.2o dia da morte, do que o dia do nascimento. 2 Melhor é ir à casa do luto do que ir à casa do festim. Pois naquela se vê o *Ec 2.16;3.19-20;6.6;9.2-3fim de todos os homens, e os vivos *Sl 90.12o tomam em consideração. 3 Melhor é *Ec 2.2a mágoa do que o riso, porque *2Co 7.10a tristeza do rosto torna melhor o coração. 4 O coração dos sábios está na casa do luto, mas o coração dos tolos, na casa da alegria.

5 Melhor é *Ec 9.17;Sl 141.5;Pv 6.23;13.18;15.31-32;25.12ouvir a repreensão do sábio do que a canção dos tolos. 6 Pois, como o estalar de *Sl 58.9;118.12espinhos debaixo da panela, assim é *Ec 2.2o riso do tolo; também isso é vaidade. 7 Na verdade, a *Ec 4.1;5.8opressão faz endoidecer ao sábio, e *Êx 23.8;Dt 16.19;Pv 17.8,23a dádiva corrompe ao coração.

8 Melhor é o *Ec 7.1fim duma coisa do que o princípio; melhor é a *Pv 14.29;16.32;Gl 5.22;Ef 4.2paciência do que a arrogância. 9 Não *Pv 14.17;Tg 1.19te apresses em teu espírito a te irares, porque a ira repousa no seio dos tolos. 10 Não digas: Qual é a razão por que os dias passados foram melhores do que estes? Pois não é da sabedoria que procede esta pergunta.

11 A sabedoria vale tanto como a herança e *Pv 8.10-11mesmo mais para os que veem o sol. 12 Porque a *Ec 7.19;9.18sabedoria serve de defesa, do mesmo modo que o dinheiro; mas a excelência do conhecimento é que *Pv 3.18;8.35a sabedoria preserva a vida de quem a possui. 13 Considera *Ec 3.11;8.17as obras de Deus; pois quem *Ec 1.15poderá endireitar o que ele fez torto? 14 *Ec 3.22;9.7;11.9;Dt 26.11No dia da prosperidade, sê alegre, e, *Dt 8.5no dia da adversidade, refletido; Deus fez um como outro, a fim de que o homem *Ec 3.22, ref.não descubra coisa alguma que há de vir depois de si.

15 Tudo isso tenho visto *Ec 6.12;9.9nos dias da minha vaidade: há *Ec 8.14justo que perece na sua justiça, e há *Ec 8.12-13perverso que prolonga os seus dias na sua perversidade. 16 Não sejas demasiadamente justo, *Rm 12.3nem excessivamente sábio; para que te destruirias a ti mesmo? 17 Não sejas demasiadamente perverso, nem sejas tolo; para que *Jó 22.16;Sl 55.23;Pv 10.27morrerias antes do teu tempo? 18 É bom que te apegues *Ec 7.16a isso e que *Ec 7.17daquilo não retires a tua mão; pois *Ec 3.14;5.7;8.12-13;12.13quem teme a Deus escapará de um e de outro.

19 *Ec 7.12;9.13-18A sabedoria faz o sábio mais forte do que dez governadores que se acham numa cidade. 20 Pois *1Rs 8.46;2Cr 6.36;Sl 143.2;Pv 20.9;Rm 3.23não há homem justo sobre a terra que faça o bem e que não peque. 21 Não apliques o teu coração a todas as palavras que se dizem, para que não ouças o teu servo *Pv 30.11amaldiçoar-te. 22 Pois também o teu coração sabe que tu mesmo tens muitas vezes amaldiçoado a outros.

23 Tudo isso provei-o pela sabedoria. Eu disse: Far-me-ei sábio, *Ec 3.11;8.17porém a sabedoria ficou longe de mim. 24 O que está longe e *Rm 11.33mui profundo, *Jó 11.7;37.23quem o poderá achar? 25 Eu apliquei o meu coração para conhecer, inquirir e buscar a sabedoria e a razão de tudo e para conhecer que a perversidade é insensatez e que *Ec 1.17;10.13a estultícia é loucura. 26 Eu achei uma coisa *Pv 5.4mais amarga que a morte: a mulher cujo coração são *Pv 7.23laços e redes e cujas mãos são grilhões. *Pv 6.23-24Quem agradar a Deus escapará dela; *Pv 22.14o pecador, porém, virá a ser seu prisioneiro. 27 Eis o que achei, diz o Pregador, conferindo uma coisa com outra, para lhes achar a razão. 28 Eis o que ainda a minha alma busca, porém não a achei: entre mil homens, achei eu um, mas, entre todas essas *1Rs 11.3mulheres, nem uma só achei. 29 Eis o que tão somente achei: *Gn 1.27Deus fez o homem reto, mas eles se meteram em muitos extravios.