Pular para o conteúdo
Publicidade

Mateus 18

ACF

Ko Wai te Nui Rawa?

1 I taua , ka haere mai ngā ākonga ki a Īhu, ka mea, "Ko wai te nui rawa i te rangatiratanga o te rangi?"

2 , ka karangatia e Īhu tētahi tamaiti nohinohi, ka whakatūria e ia ki waenganui i a rātou, 3 ka mea, "He pono tāku e mea nei ki a koutou, ki te kore koutou e tahuri, ā, e pēnei me ngā tamariki nonohi, e kore koutou e tomo ki te rangatiratanga o te rangi. 4 , ki te whakaiti tētahi i a ia, ā, ka rite ki tēnei tamaiti nohinohi, ko ia te nui rawa i te rangatiratanga o te rangi. 5 Ā, ki te manako tētahi ki tētahi tamaiti nohinohi pēnei, he whakaaro hoki ki tōku ingoa, e manako ana ki ahau."

He Whakamātauranga ki te Hara

6 "Tēnā ko tēnei, ka i tētahi tangata tētahi o ēnei mea nonohi e whakapono nei ki ahau, nui te pai ki a ia me i whakawerewerea ki tōna kakī te kōhatu mira kāihe, me i pungaia ia ki te rire o te moana. 7 Auē te mate te ao i ngā take ! Kua tino takoto rawa hoki he putanga ngā take ; otiia, auē te mate tērā tangata e puta ai te take !

8 "Ki te koe i tōu ringa, i tōu waewae rānei, pōutoa, makā atu; pai hoki mōu te tomo ki te ora he kopa, he ringa mutu, i te makā ki te ahi tonu, he ringa rua, he waewae rua. 9 Ki te hoki koe i tōu kanohi, tīkarohia, makā atu; pai hoki mōu te tomo kanohi tahi ki te ora, i te makā kanohi rua ki te kāpura o Kehena."

Te Kupu Whakarite te Hipi Kotiti

10 "Kia mahara kei whakahāwea ki tētahi o ēnei mea nonohi; ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, E titiro tonu ana ō rātou anahera i te rangi ki te kanohi o tōku Matua i te rangi. 11 I haere mai hoki te Tama a te tangata ki te whakaora i te mea i ngaro.

12 "Pēhea koutou whakaaro? Ki te mea he rau ngā hipi a tētahi tangata, ā, ka kotiti tētahi, e kore ianei e waiho e ia ngā iwa tekau iwa, ka haere i runga i ngā maunga, rapu ai i te mea i kotiti ? 13 Ā, ki te kitea, he pono tāku e mea nei ki a koutou, tērā atu tōna hari ki taua hipi, i te hari ki ngā iwa tekau iwa kīhai i kotiti . 14 Waihoki kāhore he ngākau o koutou Matua i te rangi kia ngaro tētahi o ēnei mea nonohi."

Ka Hara tētahi Tangata

15 "Ā, ki te hara tōu teina ki a koe, haere, kōrerotia tōna hara ki a ia, kōrua anake; ki te whakarongo ia ki a koe, ka riro i a koe tōu teina. 16 Ā, ki te kore ia e whakarongo, kawea atu hei hoa mōu kia kotahi, kia tokorua rānei, kia mau ai ngā kupu katoa i ngā māngai o ngā kaiwhakarongo tokorua, tokotoru rānei. 17 Ā, ki te pake ia ki a rāua, kōrerotia ki te hāhi; ā, ki te pake anō ia ki te hāhi, me waiho e koe hei tautangata, hei pupirikana."

Ngā Herenga me ngā Wewete

18 "He pono tāku e mea nei ki a koutou, Ko ā koutou e here ai i te whenua e herea anō ki te rangi; ko ā koutou e wewete ai i te whenua e wetekia anō ki te rangi.

19 "Tēnei anō tāku kupu ki a koutou, Ki te mea ka tokorua o koutou e rite tahi ana ngā whakaaro i te whenua tētahi mea e īnoi ai rāua, e meinga anō rāua e tōku Matua i te rangi. 20 , ko te wāhi e whakaminea ai te hunga tokorua, tokotoru rānei, he whakaaro ki tōku ingoa, kei reira ahau kei waenganui i a rātou."

Te Kupu Whakarite te Pononga Murukore

21 Kātahi, ka haere a Pita ki a ia, ka mea, "E te Ariki, kia hia ngā haranga o tōku teina ki ahau, me tāku whakarere noa iho i tōna hara? Kia whitu?"

22 Ka mea a Īhu ki a ia, "E kore ahau e mea ki a koe, Kia whitu, engari, kia whitu tekau whitu."

23 "Koia, ka rite ai te rangatiratanga o te rangi ki tētahi kīngi, i mea kia kōrerotia ki a ia āna moni e āna pononga. 24 Ā, ka tīmata ia te ui, ka kawea ki a ia he tangata, tekau mano ngā taranata i a ia. 25 Ā, whai rawa ia hei utu, ka mea tōna ariki kia hokona ia, tāna wahine me āna tamariki, me āna taonga katoa, hei whakautu.

26 ", ka tāpapa iho taua pononga, ka koropiko ki a ia, ka mea, E te Ariki, kia āta hanga ki ahau, ā, ka utua katoatia e ahau ki a koe.27 , ka oho i te aroha te ariki o taua pononga, tuku ana i a ia, ā, whakarērea noatia iho e ia āna moni tārewa.

28 "Heoi, te putanga o taua pononga ki waho, ka kite i tētahi o ōna hoa pononga, kotahi rau āna pene i a ia; , hopukia ana e ia, nōtia iho te kakī, me te anō, Utua tāku nama.

29 "Heoi, tāpapa ana tōna hoa pononga ki ōna waewae, ka īnoi ki a ia, ka mea, Kia āta hanga ki ahau, ā, ka utua katoatia e ahau ki a koe.30 Ā, kīhai ia i pai; heoi haere ana, maka ana i a ia ki te whare herehere, kia utua katoatia anō te nama.

31 "Heoi, te kitenga o ōna hoa pononga i taua meatanga, nui atu rātou pōuri, ā, haere ana, whakaaturia ana ki rātou ariki ngā mea katoa i meatia. 32 Kātahi, ka karanga tōna ariki i a ia, ka mea ki a ia, Pononga kino, i whakarērea noatia e ahau taua moni tārewa katoa i a koe, nāu hoki i īnoi ki ahau. 33 Ehara oti i te tika kia tohungia e koe tōu hoa pononga, me ahau hoki i tohu i a koe?34 , ka riri tōna ariki, ā, tukua ana ia ki ngā kaiwhakamamae, kia utua katoatia anō tāna nama. 35 Tērā anō, e pērā tōku Matua i te rangi ki a koutou, ki te kore e whakarērea noatia i roto i ō koutou ngākau ngā o te teina o tēnei, o tēnei, o koutou."

O maior no Reino celestial

1 Naquela mesma hora chegaram os discípulos a Jesus, dizendo: Quem é o maior no reino dos céus?

2 E Jesus, chamando um menino, o pôs no meio deles, 3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos fizerdes como meninos, de modo algum entrareis no reino dos céus.

4 Portanto, aquele que se tornar humilde como este menino, esse é o maior no reino dos céus. 5 E qualquer que receber em meu nome um menino, tal como este, a mim me recebe.

Os escândalos

6 Mas, qualquer que escandalizar um destes pequeninos, que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma de azenha, e se submergisse na profundeza do mar.

7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é mister que venham escândalos, mas ai daquele homem por quem o escândalo vem!

8 Portanto, se a tua mão ou o teu te escandalizar, corta-o, e atira-o para longe de ti; melhor te é entrar na vida coxo, ou aleijado, do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno. 9 E, se o teu olho te escandalizar, arranca-o, e atira-o para longe de ti; melhor te é entrar na vida com um olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno.

A ovelha extraviada

10 Vede, não desprezeis algum destes pequeninos, porque eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre veem a face de meu Pai que está nos céus. 11 Porque o Filho do homem veio salvar o que se tinha perdido.

12 Que vos parece? Se algum homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não irá pelos montes, deixando as noventa e nove, em busca da que se desgarrou? 13 E, se porventura achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por aquela do que pelas noventa e nove que não se desgarraram. 14 Assim, também, não é vontade de vosso Pai, que está nos céus, que um destes pequeninos se perca.

De que modo proceder com o irmão que peca

15 Ora, se teu irmão pecar contra ti, vai, e repreende-o entre ti e ele ; se te ouvir, ganhaste a teu irmão; 16 Mas, se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda a palavra seja confirmada. 17 E, se não as escutar, dize-o à igreja; e, se também não escutar a igreja, considera-o como um gentio e publicano.

18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra será ligado no céu, e tudo o que desligardes na terra será desligado no céu. 19 Também vos digo que, se dois de vós concordarem na terra acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus. 20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, estou eu no meio deles.

A parábola do servo que se recusou a perdoar

21 Então Pedro, aproximando-se dele, disse: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu lhe perdoarei? Até sete?

22 Jesus lhe disse: Não te digo que até sete; mas, até setenta vezes sete.

23 Por isso o reino dos céus pode comparar-se a um certo rei que quis fazer contas com os seus servos; 24 E, começando a fazer contas, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos; 25 E, não tendo ele com que pagar, o seu senhor mandou que ele, e sua mulher e seus filhos fossem vendidos, com tudo quanto tinha, para que a dívida se lhe pagasse. 26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, generoso para comigo, e tudo te pagarei. 27 Então o senhor daquele servo, movido de íntima compaixão, soltou-o e perdoou-lhe a dívida.

28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem dinheiros, e, lançando mão dele, sufocava-o, dizendo: Paga-me o que me deves. 29 Então o seu conservo, prostrando-se a seus pés, rogava-lhe, dizendo: generoso para comigo, e tudo te pagarei. 30 Ele, porém, não quis, antes foi lançá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.

31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecia, contristaram-se muito, e foram declarar ao seu senhor tudo o que se passara. 32 Então o seu senhor, chamando-o à sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste. 33 Não devias tu, igualmente, ter compaixão do teu conservo, como eu também tive misericórdia de ti? 34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos atormentadores, até que pagasse tudo o que lhe devia. 35 Assim vos fará, também, meu Pai celestial, se do coração não perdoardes, cada um a seu irmão, as suas ofensas.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também