Ka Arumia a Heremaia e Pahuru
1 Nā, ka rongo a Pahuru tama a Imere tohunga, tino kāwana i roto i te whare o Ihowā, i a Heremaia e poropiti ana i ēnei mea. 2 Kātahi a Pahuru ka patu i a Heremaia poropiti, kuhuna ana e ia ki te here waewae i te Kūwaha o Runga o Pineamine, ki tērā i te whare o Ihowā. 3 Nā, i te aonga ake ka whakaputaina mai a Heremaia e Pahuru i te here waewae. Kātahi a Heremaia ka mea ki a ia, "Ehara a Pahuru i te ingoa i huaina e Ihowā mōu, engari ko Mākoro Mihapipi. 4 Nō te mea ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Nanā, ka meinga koe e ahau hei whakawehi mōu anō, mō ōu hoa katoa anō hoki; ka hinga rātou i te hoari a ō rātou hoariri, me te titiro anō ōu kanohi. Ka hoatu anō e ahau a Hūrā katoa ki te ringa o te kīngi o Papurōna, ā, māna rātou e whakarau ki Papurōna, e patu ki te hoari. 5 Ka hoatu anō e ahau ngā rawa katoa o tēnei pā, me āna mea katoa i hua mai, me āna mea utu nui katoa, āe rā, me ngā taonga katoa o ngā kīngi o Hūrā, ka hoatu e ahau ki te ringa o ō rātou hoariri, ā, ka pāhuatia e rātou, ka tangohia, ka maua hoki ki Papurōna. 6 Nā, ko koe, e Pahuru, koutou ko ngā tāngata katoa e noho ana i tōu whare, ka riro koutou ki te whakarau; ā, ka tae koe ki Papurōna, mate atu ki reira, tanumia atu ki reira, a koe me ōu hoa aroha katoa, i poropiti teka atu nā koe ki a rātou.’ "
Ka Whakahorihori a Heremaia i ōna Kaiaru
7 E Ihowā, nāu ahau i hangarau,
ā, raru ana ahau;
he kaha rawa koe i ahau,
ā, kua taea tāu.
Kua waiho ahau hei whakakatanga i te rā katoa,
kei te whakatoia ahau e te katoa.
8 I ōku kōrerotanga katoa hoki, ka hāmama ahau;
ka karanga ahau, "He mahi nanakia, he pāhua!"
Nō te mea kua waiho te kupu a Ihowā hei tāwainga mōku,
hei whakatoinga, i te rā katoa.
9 Ā, ki te kī ahau, "E kore ahau e whakahua i a ia,
e kore anō hoki e kōrero i runga i tōna ingoa ā muri ake nei,"
nā, ka kā i roto i tōku ngākau me te mea he ahi e ngiha ana,
tūtaki iho ki roto ki ōku wheua;
ā, ka ruha ahau i te koromaki,
ā, kāhore e taea e ahau te pupuri.
10 Kua rongo hoki ahau i te hahani a te tini:
"He whakawehi i ngā taha katoa!
Whakahēngia, ā, ka whakahēngia ia e mātou!"
E ai tā ōku hoa tāpui katoa,
te hunga e whanga ana i ahau kia tatū;
"Tērā pea ia e taea te whakawai,
ā, ka kaha tātou ki a ia,
ā, ka whiwhi tātou ki te utu i a ia."
11 Otiia kei ahau a Ihowā, ānō he mārohirohi,
he mea whakamataku.
Nā reira, ka tūtuki ngā waewae o ōku kaitūkino,
e kore hoki tā rātou e taea.
Tērā e nui tō rātou whakamā,
he whakamā mau tonu,
ā, e kore e warewarea,
nō te mea kīhai i mahia tā rātou i runga i te whakaaro nui.
12 Otiia, e Ihowā o ngā mano, e whakamātautau nei i te tangata tika;
e kite nei i ngā whatumanawa, i te ngākau,
tukua ahau kia kite i tāu utu ki a rātou;
kua whakakitea nei hoki e ahau ki a koe tāku totohe.
13 Waiata ki a Ihowā!
Whakamoemititia a Ihowā!
Kua whakaorangia nei hoki e ia te wairua o te rawakore
i te ringa o ngā kaimahi i te kino.
14 Kia kangā te rangi
i whānau ai ahau;
kaua e whakapaingia te rā i puta,
mai ai ahau i roto i tōku whaea.
15 Kia kangā te tangata
nāna i kawe te kōrero ki tōku pāpā, i mea,
"Kua whānau he tamaiti māu, he tāne,"
meinga ana kia nui tōna koa.
16 Kia rite taua tangata ki ngā pā
i hurihia e Ihowā, kīhai nei i rīpenetātia e ia.
Kia rangona e ia te karanga i te ata,
te hāmama i te poutūmārōtanga;
17 he kore nōna kīhai i whakamate i ahau i te putanga mai anō i te kōpū;
ā, kia waiho ai tōku whaea hei urupā mōku,
kia mau tonu ai te hapū o tōna kōpū.
18 He aha ahau i puta mai ai i te kōpū,
kia kite i te raruraru, i te māuiui,
kia poto anō ōku rā i te whakamā?
Jeremias diante do sacerdote Pasur
1 E Pasur, filho de Imer, o sacerdote, que havia sido nomeado presidente na casa do Senhor, ouviu a Jeremias, que profetizava estas palavras. 2 E feriu Pasur ao profeta Jeremias, e o colocou no cepo que está na porta superior de Benjamim, na casa do Senhor.
3 E sucedeu que no dia seguinte Pasur tirou a Jeremias do cepo. Então disse-lhe Jeremias: O Senhor não chama o teu nome Pasur, mas, Terror por todos os lados.
4 Porque assim diz o Senhor: Eis que farei de ti um terror para ti mesmo, e para todos os teus amigos. Eles cairão à espada de seus inimigos, e teus olhos o verão. Entregarei todo o Judá na mão do rei de Babilônia; ele os levará presos a Babilônia, e feri-los-á à espada. 5 Também entregarei toda a riqueza desta cidade, e todo o seu trabalho, e todas as suas coisas preciosas, sim, todos os tesouros dos reis de Judá entregarei na mão de seus inimigos, e saqueá-los-ão, e tomá-los-ão e levá-los-ão a Babilônia. 6 E tu, Pasur, e todos os moradores da tua casa ireis para o cativeiro; e virás a Babilônia, e ali morrerás, e ali serás sepultado, tu, e todos os teus amigos, aos quais profetizaste falsamente.
O sexto lamento de Jeremias
7 Persuadiste-me, ó Senhor,
e persuadido fiquei;
mais forte foste do que eu,
e prevaleceste;
sirvo de escárnio todo o dia;
cada um deles zomba de mim.
8 Porque desde que falo, grito,
clamo: Violência e destruição;
porque se tornou a palavra
do Senhor um opróbrio e ludíbrio todo o dia.
9 Então disse eu:
Não me lembrarei dele,
e não falarei mais no seu nome;
mas isso foi no meu coração como fogo ardente,
encerrado nos meus ossos;
e estou fatigado de sofrer, e não posso mais.
10 Porque ouvi a murmuração de muitos,
terror de todos os lados:
Denunciai, e o denunciaremos;
todos os que têm paz comigo aguardam o meu manquejar,
dizendo: Bem pode ser que se deixe persuadir;
então prevaleceremos contra
ele e nos vingaremos dele.
11 Mas o Senhor está comigo como um valente temível;
por isso tropeçarão os meus perseguidores,
e não prevalecerão;
ficarão muito confundidos;
porque não se houveram prudentemente,
terão uma confusão perpétua
que nunca será esquecida.
12 Tu, pois, ó Senhor dos Exércitos,
que provas o justo,
e vês as entranhas e o coração,
permite que eu veja a tua vingança contra eles;
pois já te revelei a minha causa.
13 Cantai ao Senhor, louvai ao Senhor;
pois livrou a alma do
necessitado da mão dos malfeitores.
14 Maldito o dia em que nasci;
não seja bendito o dia em
que minha mãe me deu à luz.
15 Maldito o homem que deu as novas a meu pai,
dizendo: Nasceu-te um filho;
alegrando-o com isso grandemente.
16 E seja esse homem como as
cidades que o Senhor destruiu e não se arrependeu;
e ouça clamor pela manhã,
e ao tempo do meio-dia um alarido.
17 Por que não me matou na madre?
Assim minha mãe teria sido a minha sepultura,
e teria ficado grávida perpetuamente!
18 Por que saí da madre,
para ver trabalho e tristeza,
e para que os meus dias se
consumam na vergonha?
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!