Te Whakawātanga ki Moapa
1 Mō Moapa:
Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira:
"Auē te mate mō Nepo, kua pāhuatia hoki!
Kua meinga a Kiriataima kia whakamā, kua riro:
kua meinga a Mihikapa kia whakamā, kua wāwāhia iho ia.
2 Kua kāhore te whakamoemiti mō Moapa;
i Hehepona rātou e whakatakoto ana i te kino mōna,
‘Haere mai, tātou ka hātepe atu i a ia, kia kore ai tēnā iwi.’
Ko koe anō hoki, e Maramene, ka whakanohopukutia koe;
ka aru te hoari i a koe.
3 Ka puta te reo auē i Horonaimi,
‘He pāhua, he whakangaromanga nui!’
4 Ka oti a Moapa te tukituki!
He auē ka rangona, nā āna mea ririki.
5 Ka haere hoki rātou mā te pikinga atu ki Rūhiti
me te tangi haere tonu;
nō te mea i te heketanga ki Horonaimi
kua rongo rātou i te mamae kino o te auē ki te whakangaromanga.
6 E rere! Kāhaki i a koutou kia ora ai!
Kia rite ai ki te manoao i te koraha!
7 "Nō te mea, nāu i whakawhirinaki ki āu mahi, ki āu taonga,
koia anō koe ka horo ai;
ā, ka riro a Kemoho i te whakarau,
rātou tahi ko ōna tohunga, ko ōna rangatira.
8 Ka tae te kaipāhua ki ngā pā katoa,
e kore hoki tētahi pā e puta;
ka ngaro te raorao, ka hunā hoki te mānia;
ka pērā me tā Ihowā i kōrero ai.
9 Hoatu he parirau mō Moapa,
kia rere atu ai, kia puta ai:
ā, ka ururuatia ōna pā,
tē ai he tangata hei noho ki reira.
10 "Ka kangā te tangata e mahi whakaparahako ana i tā Ihowā mahi,
ā, ka kangā hoki te tangata e kore nei e tuku i tāna hoari ki te toto.
11 "I runga a Moapa i te rangimārie nō tōna tamarikitanga ake,
ā, i āta takoto ia i runga i ōna nganga,
kīhai i ringihia atu i tētahi oko ki tētahi oko,
kīhai anō hoki ia i riro i te whakarau.
Heoi, mau tonu tōna reka ki a ia,
ā, kīhai tōna kakara i rerekē.
12 Mō reira, nanā, kei te haere mai ngā rā,"
e ai tā Ihowā,
"e ungā ai e ahau ki a ia te hunga ringiringi,
ā, ka ringihia atu ia e rātou;
ā, ka noho tahanga i a rātou āna oko,
ka pakaru rikiriki hoki ā rātou pounamu.
13 Nā, ka whakamā a Moapa ki a Kemoho,
ka pērā me te whare o Īharaira i whakamā rā ki Pētēre,
ki tā rātou i whakawhirinaki ai.
14 "He pēhea tā koutou e kī nā,
‘He mārohirohi tātou, he uaua ki te whawhai’?
15 Kua pāhuatia a Moapa, ā, kua piki atu rātou ki ōna pā,
kua heke iho hoki āna taitama, he mea whiriwhiri, kei raro, he parekura,
e ai tā te Kīngi, ko Ihowā nei o ngā mano tōna ingoa.
16 Ka tata te aituā o Moapa te puta,
ā, kei te tino kaikā mai te hē mōna.
17 Tangihia ia, e koutou katoa i tētahi taha ōna, i tētahi taha,
e koutou e mōhio ana ki tōna ingoa;
kī ake, ‘Anō te whatinga o te rākau kaha,
o te tokotoko ātaahua!’
18 "E te tamāhine e noho mai nei i Ripono,
makere mai i tōu korōria,
e noho ki te matewai;
nō te mea kua tae te kaipāhua o Moapa ki a koe,
kua kore i a ia ōu wāhi kaha.
19 E te wahine e noho ana i Aroere,
e tū ki te ara titiro ai.
Ui atu ki te tangata e rere ana, ki te wahine e mawhiti ana;
mea atu, ‘He aha kua meatia?’
20 Kua whakamā a Moapa, kua pakaru;
auē, e tangi!
Kōrerotia ki Aranona,
kua oti a Moapa te pāhua.
21 "Kua tae atu anō te whakawā ki te mānia;
ki Horono, ki Iahata, ki Mepaata,
22 ā, ki Ripono, ki Nepo, ki, Pēteripirataima,
23 ki Kiriataima, ki Petekamuru, Petemeono,
24 ki Kerioto, ki Potora,
ki ngā pā katoa o te whenua o Moapa,
ki ngā mea i tawhiti, ki ngā mea e tata ana.
25 Kua oti te haona o Moapa te pōuto atu,
kua whati tōna ringa,"
e ai tā Ihowā.
26 "Meinga ia e koutou kia haurangi;
mōna i whakakake ki a Ihowā;
ā, ka okeoke a Moapa i roto i tōna ruaki,
ā, waiho anō ia hei katanga.
27 He teka ianei i waiho a Īharaira hei katanga māu?
I kitea rānei ia i roto i ngā tāhae?
Nō te mea i āu kōrerotanga katoa mōna,
e oraora ana te māhunga.
28 E ngā tāngata o Moapa,
whakarērea ngā pā, e noho ki te kāmaka;
ā, kia rite ki te kūkupa e hanga nei
i tōna ōhanga ki ngā taha o te kūwaha o te rua.
29 "Kua rongo tātou i te whakahīhī o Moapa –
nui atu hoki tōna whakahīhī –
i tōna whakakake, i tōna whakamanamana, i tōna whakapehapeha,
i te whakahirahira hoki o tōna ngākau.
30 E mōhio ana ahau ki tōna riri,"
e ai tā Ihowā,
"otiia kāhore he tikanga;
kāhore he rawa o āna whakapehapeha.
31 Mō reira ka tangi ahau mō Moapa;
āe rā, ka auē ahau mō Moapa katoa.
Ka uhunga rātou mō ngā tāngata o Kiriherehe.
32 E te wāina o Hipima,
ka tangihia koe e ahau, nui atu i te tangihanga, mō Iatere.
Kua whiti ōu peka ki tērā taha o te moana,
kua tae rawa ki te moana o Iatere.
Kua kōkiri atu te kaipāhua ki āu hua raumati,
ki tāu kohikohinga wāina.
33 Ā, kua whakakāhoretia atu te koa me te hari
i te māra mōmona, i te whenua hoki o Moapa;
ā, kua mutu i ahau he wāina mō ngā takahanga wāina;
e kore tētahi e hāmama i te takahanga;
ko tō rātou hāmama ehara i te hāmama.
34 "Nō te auētanga i Hehepona tae noa ki Ereare,
ki Iahata, te puakanga o tō rātou reo,
nō Toara tae noa ki Horonaimi, ki Ekerata Herihia,
nō te mea ka mokemoke anō hoki ngā wai o Nimirimi.
35 Ka meinga anō hoki e ahau kia mutu
i roto i a Moapa,"
ai tā Ihowā,
"te tangata whakaeke whakahere ki te wāhi tiketike,
me te tangata tahu whakakakara ki ōna atua.
36 Nā reira kei te tangi tōku ngākau ki a Moapa ānō he pūtōrino,
kei te tangi hoki tōku ngākau ānō he pūtōrino ki ngā tāngata o Kiriherehe;
nā reira kua mōtī ngā mea maha i mahia e ia.
37 He mea moremore katoa hoki ngā māhunga,
ko ngā kumikumi katoa tapahi rawa;
he haehaenga kei ngā ringa katoa, he kākahu taratara kei ngā hope.
38 Kei runga i ngā tuanui katoa o Moapa a kei ōna ara he uhunga kei ngā wāhi katoa;
nō te mea kua pakaru i ahau a Moapa,
ānō he oko e kore e manakohia,"
e ai tā Ihowā.
39 "Anō tōna wawāhanga! Tā rātou auē!
Inā, te tahuritanga mai o te tuarā o Moapa i te whakamā!
Nā, ka waiho a Moapa hei katanga,
hei whakawehi ki te hunga i tētahi taha ōna, i tētahi taha."
40 Nō te mea ko te kupu tēnei a Ihowā:
"Nanā, ka rere ia ānō he ēkara,
ka roha hoki ōna parirau ki runga ki Moapa.
41 Kua horo Kerioto,
kua riro ngā wāhi kaha,
ā, ka rite te ngākau o ngā mārohirohi o Moapa i taua rā
ki te ngākau o te wahine e whakamamae ana.
42 Ā, ka hunā a Moapa, ka kore tēnā iwi,
mōna i whakakake ki a Ihowā.
43 Ko te wehi, ko te poka, ko te rore,
kei a koe, e te tangata o Moapa,"
e ai tā Ihowā.
44 "Ko te tangata e rere ana i te wehi,
ka taka ki te poka;
ā, ko te tangata e puta ake ana i te poka,
ka mau i te rore.
Ka tākina hoki e ahau ki runga ki a ia, arā ki a Moapa,
te tau e tirotirohia ai rātou,"
e ai tā Ihowā.
45 "Ko te hunga i rere, tū ana rātou
i raro i te ata o Hehepona, kāhore he kaha;
kua puta atu hoki he ahi i Hehepona,
he mura i waenganui o Hihona,
ā, kua pau te koki o Moapa,
te tumuaki hoki o ngā tama a te ngangau.
46 Auē te mate mōu, e Moapa!
Kua hunā te iwi o Kemoho;
kua riro hoki āu tama hei whakarau,
āu tamāhine hoki hei whakarau.
47 "Otiia, ka whakahokia mai anō e ahau a Moapa
i te whakarau i ngā rā whakamutunga,"
e ai tā Ihowā.
Heoi anō te whakawā mō Moapa.
Profecia acerca de Moabe
1 Contra Moabe, assim diz o Senhor dos Exércitos, Deus de Israel: Ai de Nebo, porque foi destruída; envergonhada está Quiriataim, já está tomada; Misgabe está envergonhada e desanimada.
2 A glória de Moabe já não existe mais;
em Hesbom tramaram mal contra ela,
dizendo: Vinde, e exterminemo-la,
para que não seja mais nação;
também tu, ó Madmém, serás silenciada;
a espada te perseguirá.
3 Voz de clamor de Horonaim;
ruína e grande destruição!
4 Está destruída Moabe;
seus filhinhos fizeram ouvir um clamor.
5 Porque pela subida de Luíte
eles irão com choro contínuo;
porque na descida de
Horonaim os adversários de
Moabe ouviram as angústias
do grito da destruição.
6 Fugi, salvai a vossa vida;
sede como a tamargueira no deserto;
7 Porque, por causa da tua confiança nas tuas obras,
e nos teus tesouros,
também tu serás tomada;
e Quemós sairá para o cativeiro,
os seus sacerdotes e os
seus príncipes juntamente.
8 Porque virá o destruidor sobre cada uma das cidades,
e nenhuma cidade escapará,
e perecerá o vale,
e destruir-se-á a campina;
porque o Senhor o disse.
9 Dai asas a Moabe;
porque voando sairá,
e as suas cidades se tornarão em desolação,
e ninguém morará nelas.
10 Maldito aquele que fizer a
obra do Senhor fraudulosamente;
e maldito aquele que retém
a sua espada do sangue.
A ruína das cidades de Moabe
11 Moabe esteve descansado desde a sua mocidade,
e repousou nas suas borras,
e não foi mudado de vasilha para vasilha,
nem foi para o cativeiro;
por isso conservou o seu sabor,
e o seu cheiro não se alterou.
12 Portanto, eis que dias vêm, diz o Senhor, em que lhe enviarei derramadores que o derramarão; e despejarão as suas vasilhas, e romperão os seus odres. 13 E Moabe terá vergonha de Quemós como a casa de Israel se envergonhou de Betel, sua confiança.
14 Como direis:
Somos valentes e homens fortes para a guerra?
15 Moabe está destruído,
e subiu das suas cidades,
e os seus jovens escolhidos desceram à matança,
diz o Rei,
cujo nome é o Senhor dos Exércitos.
16 Está prestes a vir a calamidade de Moabe;
e apressa-se muito a sua aflição.
17 Condoei-vos dele todos os que estais ao seu redor,
e todos os que sabeis o seu nome;
dizei: Como se quebrou a vara forte,
o cajado formoso?
18 Desce da tua glória,
e assenta-te em terra seca,
ó moradora, filha de Dibom;
porque o destruidor de Moabe subiu contra ti,
e desfez as tuas fortalezas.
19 Põe-te no caminho, e espia,
ó moradora de Aroer;
pergunta ao que vai fugindo;
e à que escapou dize: Que sucedeu?
20 Moabe está envergonhado,
porque foi quebrantado;
lamentai e gritai;
anunciai em Arnom que Moabe está destruído.
21 Também o julgamento veio sobre a terra da campina; sobre Holom, sobre Jaza, sobre Mefaate, 22 Sobre Dibom, sobre Nebo, sobre Bete-Diblataim, 23 Sobre Quiriataim, sobre Bete-Gamul, sobre Bete-Meom, 24 Sobre Queriote, e sobre Bozra; e até sobre todas as cidades da terra de Moabe, as de longe e as de perto. 25 Já é cortado o poder de Moabe, e é quebrantado o seu braço, diz o Senhor.
26 Embriagai-o, porque contra o Senhor se engrandeceu; e Moabe se revolverá no seu vômito, e ele também se tornará objeto de escárnio. 27 Pois não foi também Israel objeto de escárnio? Porventura foi achado entre ladrões, para que sempre que fales dele, saltes de alegria?
28 Deixai as cidades,
e habitai no rochedo,
ó moradores de Moabe;
e sede como a pomba que se
aninha nos lados da boca da caverna.
29 Ouvimos da soberba de Moabe,
que é soberbíssimo,
como também da sua arrogância,
e da sua vaidade,
e da sua altivez e do seu orgulhoso coração.
30 Eu conheço, diz o Senhor,
a sua indignação, mas isso nada é;
as suas mentiras nada farão.
31 Por isso gemerei por Moabe,
sim, gritarei por todo o Moabe;
pelos homens de Quir-Heres lamentarei;
32 Com o choro de Jazer chorar-te-ei,
ó vide de Sibma;
os teus ramos passaram o mar,
chegaram até ao mar de Jazer;
porém o destruidor caiu sobre os teus frutos do verão,
e sobre a tua vindima.
33 Tirou-se, pois,
o folguedo e a alegria do
campo fértil e da terra de Moabe;
porque fiz cessar o vinho nos lagares;
já não pisarão uvas com júbilo;
o júbilo não será júbilo.
34 Por causa do grito de Hesbom até Eleale e até Jaaz, se ouviu a sua voz desde Zoar até Horonaim, como bezerra de três anos; porque até as águas do Ninrim se tornarão em assolação. 35 E farei cessar em Moabe, diz o Senhor, quem sacrifique nos altos, e queime incenso aos seus deuses.
36 Por isso ressoará como flauta o meu coração por Moabe, também ressoará como flauta o meu coração pelos homens de Quir-Heres; porquanto a abundância que ajuntou se perdeu. 37 Porque toda a cabeça será tosquiada, e toda a barba será diminuída; sobre todas as mãos haverá sarjaduras, e sobre os lombos, sacos. 38 Sobre todos os telhados de Moabe e nas suas ruas haverá um pranto geral; porque quebrei a Moabe, como a um vaso que não agrada, diz o Senhor. 39 Como está quebrantado! Como gritam! Como virou Moabe a cerviz envergonhado! Assim será Moabe objeto de escárnio e de desmaio, para todos que estão em redor dele.
40 Porque assim diz o Senhor:
Eis que voará como a águia,
e estenderá as suas asas sobre Moabe.
41 São tomadas as cidades,
e ocupadas as fortalezas;
e naquele dia será o
coração dos valentes de
Moabe como o coração da
mulher que está com dores de parto.
42 E Moabe será destruído,
para que não seja povo;
porque se engrandeceu contra o Senhor.
43 Temor, e cova, e laço,
vêm sobre ti, ó morador de Moabe,
diz o Senhor.
44 O que fugir do temor cairá na cova,
e o que subir da cova ficará preso no laço;
porque trarei sobre ele,
sobre Moabe, o ano do seu castigo,
diz o Senhor.
45 Os que fugiam sem força pararam à sombra de Hesbom;
pois saiu fogo de Hesbom,
e a labareda do meio de Siom,
e devorou o canto de Moabe
e o alto da cabeça dos turbulentos.
46 Ai de ti, Moabe!
Pereceu o povo de Quemós;
porque teus filhos ficaram cativos,
e tuas filhas em cativeiro.
47 Mas nos últimos dias farei voltar os cativos de Moabe,
diz o Senhor. Até aqui o juízo de Moabe.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!