Pular para o conteúdo
Publicidade

Jeremias 7

ACF

Ka Kauwhau a Heremaia i roto i te Temepara

1 Ko te kupu i a Heremaia, he mea Ihowā, i mai ia: 2 "E ki te kūwaha o te whare o Ihowā, ka karanga i tēnei kupu ki reira, ka mea: Whakarongo ki te kupu a Ihowā, e Hūrā katoa e tomo nei ki ēnei kūwaha ki te koropiko ki a Ihowā. 3 Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira: Whakapaia ō koutou ara me ā koutou mahi, ā, ka meinga e ahau kia noho koutou ki tēnei wāhi. 4 Kei whakawhirinaki ki ngā kupu teka noa, kei : "Ko te temepara o Ihowā, ko te temepara o Ihowā, ko te temepara o Ihowā ēnei." 5 Ki te whakapaia rawatia hoki ō koutou ara, me ā koutou mahi; ki te mea ka tika rawa koutou whakarite whakawā i waenganui i te tangata rāua ko tōna hoa; 6 ki te kore koutou e tūkino i te manene, i te pani, i te pouaru, ā, kāhore e whakaheke i ngā toto o te harakore ki tēnei wāhi, kāhore hoki e haere, e whai i ngā atua hei koutou; 7 kātahi ahau ka mea i a koutou kia noho ki tēnei wāhi, ki te whenua i hoatu e ahau ki ō koutou mātua inamata ake ake.

8 " Nanā, kei te whakawhirinaki koutou ki ngā kupu teka, kāhore nei he pai. 9 E tāhae rānei koutou, e patu tangata, e pūremu? E oati teka rānei? E tahu whakakakara rānei ki a Paara, e whai rānei i ngā atua kīhai i mātauria e koutou, 10 ā, ka haere mai, ka ki tōku aroaro i tēnei whare kua huaina nei ki tōku ingoa, ka mea, "Kua ora mātou!" kia mahi ai koutou i ēnei mea whakarihariha katoa? 11 Ki koutou titiro kua waiho koia hei ana ngā kaipāhua tēnei whare kua huaina nei ki tōku ingoa? Nanā, kua kite ahau, ahau nei anō, e ai Ihowā.

12 " Engari, haere ki tōku wāhi i Hiro, ki te wāhi i whakanohoia mataatitia ai e ahau tōku ingoa, tirohia tāku mea ai ki reira te kino o tāku iwi, o Īharaira. 13 , ināianei, i koutou meatanga i ēnei mea katoa, e ai Ihowā, i kōrero anō ahau ki a koutou; maranga wawe ana ahau, kōrero ana, heoi kīhai koutou i rongo mai; karanga ana ahau ki a koutou, ā, kīhai i utua tāku. 14 , ko tāku e mea ai ki tēnei whare i huaina nei ki tōku ingoa, ki koutou e whakawhirinaki nei, ki te wāhi anō i hoatu nei e ahau ki a koutou, ki ō koutou mātua, ka rite ki tāku i mea ai ki Hiro. 15 Ka ākiritia atu anō koutou e ahau i tōku aroaro, ka pērātia me tāku ākiritanga i ō koutou tēina katoa, i ngā uri katoa o Ēparaima."

Te Whakahoihoi o te Iwi

16 "Heoi, kaua koe e īnoi tēnei iwi; kei ara hoki tētahi tangi, tētahi kupu wawao āu rātou, kaua hoki ahau e whakamārietia, te mea e kore ahau e rongo ki a koe. 17 Kāhore ianei koe i te kite i rātou e mea nei i ngā o Hūrā, i ngā ara anō o Hiruhārama? 18 Ko ngā tamariki kei te kohikohi wahie, ko ngā mātua kei te whakaū i te ahi, ko ngā wāhine kei te pokepoke i te parāoa hei hanga i ētahi keke, he mea ki te kuīni o te rangi, riringi tonu iho i te ringihanga ki ngā atua , hei whakapātaritari i ahau. 19 He whakapātaritari rānei rātou ki ahau? e ai Ihowā. He teka ianei ki a rātou anō, ā, whakamā iho ō rātou mata?

20 " , ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Nanā, ka ringihia tōku riri, tōku āritarita, ki runga ki tēnei wāhi, ki runga ki te tangata, ki te kararehe, ki te rākau o te māra, ki ngā hua o te oneone; ā, ka ngiha, e kore anō e tineia.

21 " Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira: Ko ā koutou tahunga tinana tāpiritia iho ki runga ki ā koutou patunga tapu, kainga hoki he kikokiko. 22 Kāhore hoki āku kōrero ki ō koutou mātua, kāhore āku whakahau ki a rātou i te i kawea mai ai rātou e ahau i te whenua o Īhipa, ngā tahunga tinana, ngā patunga tapu. 23 Engari ko te kupu tēnei i whakahaua e ahau ki a rātou; i ahau: Whakarongo ki tōku reo, ā, hei Atua ahau koutou, ko koutou hoki hei iwi māku, me haere anō koutou i runga i te ara katoa ka whakahaua nei e ahau ki a koutou, kia whiwhi ai ki te pai. 24 Otiia, kīhai rātou i rongo, kīhai anō tahuri rātou taringa; , haere ana rātou i runga i ō rātou ake whakaaro, i ngā tikanga pakeke o ō rātou ngākau kino; ko rātou he anga ki muri, kīhai hoki i anga ki mua. 25 te i haere mai ai ō koutou mātua i te whenua o Īhipa tae mai ki tēnei tāku tononga atu i āku pononga katoa, i ngā poropiti, ki a koutou, maranga wawe ana ahau i tēnei , i tēnei , ungā ana rātou e ahau. 26 Heoi, kīhai rātou i rongo ki ahau, kīhai anō i tahuri rātou taringa. , whakapakeketia ana e rātou rātou kakī; kino iho rātou i ō rātou mātua.

27 ", māu e kōrero ēnei kupu katoa ki a rātou, e kore ia rātou e rongo ki a koe; karanga ki a rātou, e kore anō e utua tāu. 28 Ā, me atu ki a rātou: Ko te iwi tēnei kīhai nei i rongo ki te reo o Ihowā, o rātou Atua, kīhai hoki i pai ki te ako. Kua kore te pono kua tapahia atu i rātou māngai. 29 Waruhia ōu makawe, e Hiruhārama, makā atu; anga atu ki te tangi ki runga ki ngā wāhi tiketike; kua paopaongia nei hoki e Ihowā, kua whakarērea te whakatupuranga i riri ai ia.

30 " He kino hoki te mahi a ngā tama a Hūrā ki tāku titiro, e ai Ihowā; whakatūria ake e rātou ā rātou mea whakarihariha ki te whare kua huaina nei ki tōku ingoa, whakapokea iho e rātou. 31 Hangā ake e rātou ngā wāhi tiketike o Topete, o tērā i te raorao o te tama a Hinomo, hei tahunga ā rātou tama, ā rātou tamāhine ki te ahi he mea kīhai nei i whakahaua e ahau, kīhai anō i puta ake i roto i tōku ngākau. 32 reira, , kei te haere mai ngā , e ai Ihowā, e kore ai e kīia i muri, Ko Topete, Ko te Raorao o te Tama a Hinomo, rānei; engari Ko te Raorao i te Parekura. Ka tanu tāngata hoki rātou ki Topete, ā, kia kore anō he wāhi hei tanumanga. 33 Ā, ka waiho ngā tinana o tēnei iwi hei kai ngā manu o te rangi, ngā kararehe o te whenua; kāhore hoki he kaiwhakawehi atu. 34 Ka whakamutua anō e ahau i roto i ngā o Hūrā, i ngā ara anō o Hiruhārama, te reo koa, te reo hari, te reo o te tāne mārena hou, te reo o te wahine mārena hou; te mea ka ururuatia te whenua.

O templo não protege o povo iníquo

1 A palavra que da parte do Senhor, veio a Jeremias, dizendo:

2 Põe-te à porta da casa do Senhor, e proclama ali esta palavra, e dize: Ouvi a palavra do Senhor, todos de Judá, os que entrais por estas portas, para adorardes ao Senhor. 3 Assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel: Melhorai os vossos caminhos e as vossas obras, e vos farei habitar neste lugar. 4 Não vos fieis em palavras falsas, dizendo: Templo do Senhor, templo do Senhor, templo do Senhor é este.

5 Mas, se deveras melhorardes os vossos caminhos e as vossas obras; se deveras praticardes o juízo entre um homem e o seu próximo; 6 Se não oprimirdes o estrangeiro, e o órfão, e a viúva, nem derramardes sangue inocente neste lugar, nem andardes após outros deuses para vosso próprio mal, 7 Eu vos farei habitar neste lugar, na terra que dei a vossos pais, desde os tempos antigos e para sempre.

8 Eis que vós confiais em palavras falsas, que para nada vos aproveitam. 9 Porventura furtareis, e matareis, e adulterareis, e jurareis falsamente, e queimareis incenso a Baal, e andareis após outros deuses que não conhecestes, 10 E então vireis, e vos poreis diante de mim nesta casa, que se chama pelo meu nome, e direis: Fomos libertados para fazermos todas estas abominações? 11 É pois esta casa, que se chama pelo meu nome, uma caverna de salteadores aos vossos olhos? Eis que eu, eu mesmo, vi isto, diz o Senhor.

12 Mas ide agora ao meu lugar, que estava em Siló, onde, ao princípio, fiz habitar o meu nome, e vede o que lhe fiz, por causa da maldade do meu povo Israel. 13 Agora, pois, porquanto fazeis todas estas obras, diz o Senhor, e eu vos falei, madrugando, e falando, e não ouvistes, e chamei-vos, e não respondestes, 14 Farei também a esta casa, que se chama pelo meu nome, na qual confiais, e a este lugar, que vos dei a vós e a vossos pais, como fiz a Siló. 15 E lançar-vos-ei de diante de minha face, como lancei a todos os vossos irmãos, a toda a geração de Efraim.

Nem a intercessão do profeta salvará o povo rebelde

16 Tu, pois, não ores por este povo, nem levantes por ele clamor ou oração, nem me supliques, porque eu não te ouvirei. 17 Porventura não vês tu o que andam fazendo nas cidades de Judá, e nas ruas de Jerusalém? 18 Os filhos apanham a lenha, e os pais acendem o fogo, e as mulheres preparam a massa, para fazerem bolos à rainha dos céus, e oferecem libações a outros deuses, para me provocarem à ira. 19 Acaso é a mim que eles provocam à ira? Diz o Senhor, e não a si mesmos, para confusão dos seus rostos?

20 Portanto assim diz o Senhor Deus: Eis que a minha ira e o meu furor se derramarão sobre este lugar, sobre os homens e sobre os animais, e sobre as árvores do campo, e sobre os frutos da terra; e acender-se-á, e não se apagará.

A simples multiplicação dos sacrifícios é

21 Assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel: Ajuntai os vossos holocaustos aos vossos sacrifícios, e comei carne. 22 Porque nunca falei a vossos pais, no dia em que os tirei da terra do Egito, nem lhes ordenei coisa alguma acerca de holocaustos ou sacrifícios. 23 Mas isto lhes ordenei, dizendo: Dai ouvidos à minha voz, e eu serei o vosso Deus, e vós sereis o meu povo; e andai em todo o caminho que eu vos mandar, para que vos bem. 24 Mas não ouviram, nem inclinaram os seus ouvidos, mas andaram nos seus próprios conselhos, no propósito do seu coração malvado; e andaram para trás, e não para diante. 25 Desde o dia em que vossos pais saíram da terra do Egito, até hoje, enviei-vos todos os meus servos, os profetas, todos os dias madrugando e enviando-os. 26 Mas não me deram ouvidos, nem inclinaram os seus ouvidos, mas endureceram a sua cerviz, e fizeram pior do que seus pais.

27 Dir-lhes-ás, pois, todas estas palavras, mas não te darão ouvidos; chamá-los-ás, mas não te responderão. 28 E lhes dirás: Esta é a nação que não deu ouvidos à voz do Senhor seu Deus e não aceitou a correção; pereceu a verdade, e foi cortada da sua boca.

Deus rejeita Judá

29 Corta o teu cabelo e lança-o de ti,

e levanta um pranto sobre as alturas;

porque o Senhor rejeitou

e desamparou a geração do seu furor.

30 Porque os filhos de Judá fizeram o que era mau aos meus olhos, diz o Senhor; puseram as suas abominações na casa que se chama pelo meu nome, para contaminá-la. 31 E edificaram os altos de Tofete, que está no Vale do Filho de Hinom, para queimarem no fogo a seus filhos e a suas filhas, o que nunca ordenei, nem me subiu ao coração. 32 Portanto, eis que vêm dias, diz o Senhor, em que não se chamará mais Tofete, nem Vale do Filho de Hinom, mas o Vale da Matança; e enterrarão em Tofete, por não haver outro lugar. 33 E os cadáveres deste povo servirão de pasto às aves dos céus e aos animais da terra; e ninguém os espantará. 34 E farei cessar nas cidades de Judá, e nas ruas de Jerusalém, a voz de gozo, e a voz de alegria, a voz de esposo e a voz de esposa; porque a terra se tornará em desolação.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também