1 Kīngi 17

Ka Poropiti a Irāia i te Taurakitanga

1 Nā, ka mea a Irāia Tihipi, nō ngā tāngata o Kireara, ki a Āhapa, "E ora ana a Ihowā, te Atua o Īharaira, kei tōna aroaro nei ahau e tū ana, e kore ēnei tau e whai tōmairangi, e whai ua; engari mā tāku kupu anake."

2 Nā, ka puta te kupu a Ihowā ki a ia, ka mea, 3 "Haere atu i konei, anga atu whaka te rāwhiti, ka piri ki te awa ki Keriti, e aro nui atu nā ki Horano. 4 Ā, kei te awa he wai mōu; kua oti hoki ngā raweni te whakahau e ahau hei whāngai i a koe i reira."

5 Nā, haere ana ia, meatia ana tā Ihowā i kōrero ai; i haere hoki, ā, noho ana ki te taha o te awa, o Keriti, e aro nui nei ki Horano. 6 Ā, nā ngā raweni i kawe mai he taro, he kikokiko māna i te ata, he taro, he kikokiko māna i te ahiahi; nō te awa hoki tōna wai. 7 Nāwai ā kei ētahi rā mai, ka maroke te awa, kāhore hoki he ua o te whenua.

Ko Irāia rāua ko te Pouaru kei Harepata

8 Nā, ka puta mai te kupu a Ihowā ki a ia, ka mea: 9 "Whakatika, haere ki Harepata o Hairona, ki reira noho ai. Nanā, kua oti tētahi wahine pouaru o reira te whakahau e ahau hei whāngai i a koe ki reira."

10 Nā, whakatika ana ia, haere ana ki Harepata. Ā, nō tōna taenga atu ki te kūwaha o te pā, nā, ko tētahi wahine i reira, he pouaru, e kohikohi rākau ana. Ā, ka karanga atu ia ki a ia ka mea, "Mauria mai he wai mōku i roto i te oko, hei inu māku." 11 Nā, haere ana tērā ki te tiki, ā, ka karanga anō ia ki a ia, "Tēnā tētahi wāhi taro maua mai i tōu ringa māku."

12 Nā, ka mea ia, "E ora ana a Ihowā, tōu Atua, kāhore āku keke; engari he kutanga parāoa i roto i te oko, me tētahi hinu, he iti nei, i roto i te ipu, e kohikohi ana anō tēnei ahau i ngā rākau e rua, kia haere ai ahau ki te taka i taua mea mā māua ko tāku tama, mō tā māua kai atu, ka mate ai."

13 Nā, ka mea a Irāia ki a ia, "Kaua e wehi, tīkina, meatia tāu i kī mai nā; otiia, mātua hangā mai tētahi wāhi hei keke māku, kia nohinohi, ka mau mai ai ki ahau; ā muri iho ka hangā mā kōrua ko tāu tama. 14 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: ‘E kore e pau te oko parāoa, e kore anō te ipu hinu e poto ā taea noatia te rā e hōmai ai e Ihowā he ua ki te mata o te whenua.’ "

15 Nā, haere ana ia; meatia ana tā Irāia i kī ai, ā, kai ana rāua, me tōna whare anō, i ngā rā maha. 16 Kīhai te oko parāoa i hemo, kīhai hoki te ipu hinu i poto, rite tonu ki te kupu a Ihowā i kōrerotia rā e Irāia.

Ka Whakahouora a Irāia i te Tama o te Pouaru

17 Ā, i muri i ēnei mea ka takoto mate te tama a taua wahine nōna nei te whare; nui atu te kaha o tōna mate, kāhore noa iho he manawa i mahue i roto i a ia. 18 Nā, ka mea ia ki a Irāia, "He aha tāku ki a koe, e te tangata a te Atua? I haere mai nā koe ki ahau kia whakamaharatia mai ōku hē, ki te whakamate hoki i tāku tama!"

19 Nā, ka mea tērā ki a ia, "Hōmai tāu tamaiti ki ahau." Nā, tangohia ana e ia i tōna uma, ā, kawea ana ki te rūma i runga, ki te wāhi i noho ai ia, whakatakotoria ana e ia ki tōna moenga. 20 Nā, ka karanga ia ki a Ihowā, ka mea, "E Ihowā, e tōku Atua, kua meatia anō hoki e koe he kino ki tēnei pouaru e noho nei ahau ki a ia, i tāna tama ka whakamatea nei?" 21 Nā, whārōrō ana ia, e toru ngā whārōrōtanga ki runga ki te tamaiti, ā, ka karanga ki a Ihowā, ka mea, "E Ihowā, e tōku Atua, kia hoki mai te wairua o tēnei tamaiti ki roto ki a ia."

22 Nā, rongo tonu a Ihowā ki te reo o Irāia; ā, hoki ana te wairua o te tamaiti ki roto ki a ia, nā, kua ora. 23 Nā, ka mau a Irāia ki te tamaiti, ā, kawea atu ana i taua rūma ki raro, ki te whare, ā, hoatu ana ki tōna whaea; ā, ka mea a Irāia, "Titiro, kei te ora tāu tama."

24 Nā, ka mea te wahine rā ki a Irāia, "Kātahi rawa ahau ka mōhio he tangata koe nā te Atua, he pono anō te kupu a Ihowā i tōu māngai."

Die profeet Elía by die Krit en in Sarfat.

1 EN Elía, die Tisbiet, uit Tisbe in Gílead, het vir Agab gesê: So waar as die Here, die God van Israel, leef, voor wie se aangesig ek staan, daar sal geen dou of reën in hierdie jare wees nie, behalwe op my woord!

2 Toe kom die woord van die Here tot hom en sê:

3 Gaan hiervandaan weg en draai jou na die ooste toe en steek jou weg by die spruit Krit wat oos van die Jordaan is;

4 en jy moet uit die spruit drink, en Ek het aan die kraaie bevel gegee om jou daar te onderhou.

5 En hy het gegaan en gehandel volgens die woord van die Here: hy het gaan bly by die spruit Krit wat oos van die Jordaan is.

6 En die kraaie het vir hom smôrens brood en vleis gebring, en saans brood en vleis, en hy het uit die spruit gedrink.

7 Maar ná verloop van tyd het die spruit opgedroog, want daar was geen reën in die land nie.

8 Toe kom die woord van die Here tot hom en sê:

9 Maak jou klaar, gaan na Sarfat wat by Sidon is, en bly daar; kyk, daar het Ek aan 'n weduwee bevel gegee om jou te onderhou.

10 Daarop het hy hom gereedgemaak en na Sarfat gegaan; en toe hy by die ingang van die stad kom, was 'n weduwee juis besig om daar houtjies bymekaar te maak. En hy roep haar en sê: Gaan haal tog vir my 'n bietjie water in die kan, dat ek kan drink.

11 Terwyl sy loop om dit te gaan haal, roep hy na haar en sê: Bring tog vir my 'n stukkie brood saam.

12 Maar sy antwoord: So waar as die Here u God leef, ek het nie 'n broodkoek nie, net maar 'n handvol meel in die pot en 'n bietjie olie in die kruik; en hier maak ek nou 'n paar houtjies bymekaar; dan gaan ek en maak dit vir my en my seun klaar, dat ons dit kan eet en sterwe.

13 En Elía sê vir haar: Wees nie bevrees nie, gaan heen, doen volgens jou woord; maar maak eers daarvan vir my 'n broodkoekie en bring dit uit vir my; daarna kan jy vir jóú en jou seun iets klaarmaak.

14 Want so sê die Here, die God van Israel: Die meel in die pot sal nie opraak en die olie in die kruik sal nie minder word nie, tot op die dag dat die Here reën op die aarde sal gee.

15 En sy het gegaan en gehandel volgens die woord van Elía; en sy het geëet — sy en hy en haar gesin dae lank:

16 die meel in die pot het nie opgeraak en die olie in die kruik nie minder geword nie, volgens die woord van die Here wat Hy deur die diens van Elía gespreek het.

17 Ná hierdie dinge het die seun van die vrou, die eienares van die huis, siek geword; en sy siekte was baie ernstig, totdat daar geen asem meer in hom oorgebly het nie.

18 Toe sê sy vir Elía: Wat het ek met u te doen, man van God! U het na my gekom om my ongeregtigheid in gedagtenis te bring en my seun dood te maak!

19 Maar hy antwoord haar: Gee jou seun vir my. En hy het hom van haar skoot af geneem en hom opgedra na die bo-kamer waar hy self gewoon het, en hom op sy bed neergelê;

20 en hy het die Here aangeroep en gesê: Here my God, het U selfs oor die weduwee by wie ek as vreemdeling vertoef, 'n onheil gebring deur haar seun te laat sterwe?

21 Daarop het hy hom drie maal uitgestrek oor die kind en die Here aangeroep en gesê: Here my God, laat die siel van hierdie kind tog in hom terugkeer.

22 En die Here het Elía verhoor; en die siel van die kind het in hom teruggekeer, sodat hy weer lewendig geword het.

23 Daarop neem Elía die kind en bring hom af uit die bo-kamer in die huis en gee hom aan sy moeder; en Elía sê: Kyk, jou seun lewe!

24 En die vrou sê vir Elía: Nou weet ek dit dat u 'n man van God is en dat die woord van die Here in u mond waarheid is.