Ngā Mahi 26

Tā Pāora Tohe i te Aroaro o Akaripa

1 Nā, ko te meatanga a Akaripa ki a Pāora, "E āhei ana koe kia kōrero i āu kōrero." Kātahi, ka totoro te ringa o Pāora, ā, ka kōrero ia: 2 "He koa ngā ngākau tēnei ki ahau, e Kīngi Akaripa, kia kōrerotia e ahau ki a koe āianei ngā mea katoa e whakawākia nei ahau e ngā Hūrai; 3 he mōhio rawa hoki koe ki ngā ritenga katoa, ki ngā tautohe hoki anō a ngā Hūrai; nā reira, kia pai koe ki te whakarongo mārie ki ahau.

4 "Ko tāku whakahaere mai o tōku tamarikitanga, nō te tīmatanga mai rā anō i roto i tōku iwi, i Hiruhārama hoki, e mōhio ana ngā Hūrai katoa. 5 Mōhio tonu rātou ki ahau ō mua iho, me i pai rātou ki te whakaatu; ko tāku mahi, i whai i tā te tītorehanga pakeke rawa o tō tātou karakia, i tā te Parihi. 6 Tēnei ahau te tū nei i konei, te whakawākia nei mō te tūmanako ki te mea i kōrerotia e te Atua i mua ki ō tātou mātua. 7 E tūmanako nei ō tātou iwi kotahi tekau mā rua kia uru ki tēnei, i a rātou e mahi tonu nei ki te Atua i te ao, i te pō. Ko tēnei e tūmanakohia atu nei e te kīngi, te mea e whakawākia nei ahau e ngā Hūrai. 8 He aha rawa kia kore e whakaponohia e koutou, ki te mea ka whakaara ake te Atua i te hunga mate?

9 "Ko ahau nei, i whakaaro ahau kia maha tonu ngā mea e mahia e ahau hei pēhi mō te ingoa o Īhu o Nahareta. 10 Āe, i meinga anō tēnei e ahau ki Hiruhārama; he tokomaha anō te hunga tapu i uakina e ahau ki ngā whare herehere, he mea tuku mai hoki ngā tikanga nā ngā tohunga nui ki ahau; ā, i te whakamatenga i a rātou, i whakaae ahau kia pērātia rātou. 11 He maha anō āku whiunga i a rātou i roto i ngā whare karakia katoa, i meinga anō rātou e ahau kia kohukohu; heoi, haurangi noa iho ahau ki a rātou, whāia ana e ahau, ā taea noatia ngā pā o tawhiti."

Ka Kōrero a Pāora mō tōna Huringa ki te Whakapono

12 "Nāwai ā, i ahau e haere ana ki Ramahiku, me ngā tikanga, me te kupu whakaae a ngā tohunga nui, 13 i te poutūmārōtanga, e te kīngi, ka kitea e ahau i te ara he mārama i te rangi e tīaho ana ki ahau, ki ōku hoa haere anō, tērā atu i te mārama o te rā. 14 Heoi, hinga ana mātou katoa ki te whenua, ka rongo ahau i te reo e kōrero ana ki ahau, nō ngā Hiperu anō hoki te reo, e mea ana, ‘E Haora, e Haora, he aha tāu e whakatoi nei i ahau? Ehara tāu te whana ki ngā koikoi.’ 15 Anō rā ko ahau, ‘Ko wai koe, e te Ariki?’ Ka mea ia, ‘Ko Īhu ahau e whakatoia nei e koe. 16 Otirā, whakatika, e tū ōu waewae ki runga. Ko te mea tēnei i puta ai ahau ki a koe, kia meinga koe hei kaimahi, hei kaiwhakaatu mō ngā mea i kite nei koe, mō ngā mea anō e kitea ai ahau e koe. 17 Ka whakaorangia koe i te iwi, i ngā tauiwi, ka tonoa nei koe e ahau ki a rātou, 18 hei whakatitiro i ō rātou kanohi, hei whakatahuri i a rātou i te pōuri ki te mārama, i te kaha o Hātana ki te Atua, kia whiwhi ai rātou ki te murunga hara, ki tētahi wāhi anō i roto i te hunga ka oti te whakatapu i runga i te whakapono ki ahau.’ "

Ka Kōrero a Pāora mō āna Mahi

19 "Nō reira, kīhai ahau i whakatuturi, e Kīngi Akaripa, ki tō te rangi kitenga. 20 Heoi, i kōrero ahau ki te hunga i Ramahiku i te tuatahi, ā, i Hiruhārama, ki te whenua katoa anō o Hūria, ki ngā tauiwi hoki, kia rīpenetā, kia tahuri ki te Atua, me te mahi anō i ngā mahi tika o te rīpenetā. 21 Nō reira ngā Hūrai i hopu ai i ahau i te temepara, i whai ai ki te whakamate i ahau. 22 Heoi, ka āwhinatia mai ahau e te Atua, ka tū tonu nei ahau, ā, mohoa noa nei, me te kōrero ki te iti, ki te rahi, kāhore āku kupu kē ake i tā ngā poropiti rātou ko Mohi i mea ai meāke puta: 23 arā ko te Karaiti kia mate, ko ia te mātāmua o te aranga o te hunga mate, māna anō e whakapuaki te mārama ki te iwi, ki ngā tauiwi."

24 I a ia e kōrero ana i ēnei mea, nui atu te reo o Petuha ki te karanga, "E Pāora, he haurangi koe; nā te nui o tāu kōrero pukapuka i haurangi ai koe!"

25 Anō rā ko ia, "Kāhore ōku haurangi, e Petuha, e te tangata pai rawa; engari he pono, he whai whakaaro, āku kupu e whakapuaki nei. 26 E mātau ana hoki te kīngi ki ēnei mea, i māia ai ahau ki te kōrero ki a ia. E mea ana hoki ahau, kāhore tētahi o ēnei mea i ngaro i a ia; kīhai hoki tēnei mea i mahia i te kokonga. 27 E whakapono ana rānei koe ki ngā poropiti, e Kīngi Akaripa? E mea ana ahau, tēnei koe te whakapono nei."

28 Anō rā ko Akaripa ki a Pāora, "Wāhi iti kua riro atu ahau ki tāu, ki tā te Karaiti tikanga."

29 Nā, ko te meatanga a Pāora, "Pai tonu kia īnoi ahau ki te Atua kia kaua e iti, engari kia tino nui, kia kaua anō e waiho i tōu kotahi, engari, kia tino rite ki ahau te hunga katoa e whakarongo nei ki ahau ināianei; ko ēnei mekameka ia kia kore."

30 Nā, ka whakatika te kīngi, me te kāwana, me Pereniki, me te hunga i noho tahi rātou. 31 Nā, i a rātou ka wehe kē, ka kōrerorero ki a rātou anō, ka mea, "Kāhore he hanga a tēnei tangata e tika ai te mate, te here rānei."

32 Kātahi, ka mea a Akaripa ki a Petuha, "Ka tukua tēnei tangata kia haere, me i kaua ia te karanga ki a Hīhā."

1 EN Agríppa sê vir Paulus: Dit is jou vergun om vir jouself te spreek. Toe steek Paulus sy hand uit en verdedig homself:

2 Ek ag my gelukkig, koning Agríppa, dat ek my voor u vandag gaan verdedig in verband met alles waarvan ek deur die Jode beskuldig word,

3 veral omdat u bekend is met al die sedes en vraagstukke onder die Jode. Daarom versoek ek u om my geduldig aan te hoor.

4 My lewe dan van my jeug af, wat van die begin af deurgebring is onder my nasie in Jerusalem, ken al die Jode,

5 omdat hulle my van dié tyd af geken het, as hulle dit wil betuig, hoe ek volgens die strengste party van ons godsdiens as Fariseër geleef het.

6 En nou staan ek tereg oor die hoop op die belofte wat aan die vaders deur God gedoen is,

7 waartoe ons twaalf stamme wat God aanhoudend dag en nag dien, hoop om te kom; oor hierdie hoop, koning Agríppa, word ek deur die Jode beskuldig.

8 Wat? Word dit by u as ongelooflik beskou dat God die dode opwek?

9 Wat my betref, ek het gemeen dat ek baie vyandige dinge teen die Naam van Jesus die Nasaréner moes doen.

10 Dit het ek ook in Jerusalem gedoen; en ek het baie van die heiliges in gevangenisse opgesluit, nadat ek van die owerpriesters volmag verkry het; en so dikwels as hulle omgebring is, het ek my toestemming gegee.

11 En in al die sinagoges het ek hulle dikwels gestraf en gedwing om te laster; en ek het uitermate teen hulle gewoed en hulle vervolg, selfs tot in die buitelandse stede.

12 Toe ek dan daarvoor na Damaskus op reis was, met volmag en opdrag van die owerpriesters,

13 het ek, o koning, in die middel van die dag op die pad 'n lig uit die hemel gesien, sterker as die glans van die son, wat my en my reisgenote omstraal het.

14 En toe ons almal op die grond val, hoor ek 'n stem met my spreek en in die Hebreeuse taal sê: Saul, Saul, waarom vervolg jy My? Dit is hard vir jou om teen die prikkels te skop.

15 Toe sê ek: Wie is U, Here? En Hy sê: Ek is Jesus wat jy vervolg.

16 Maar rig jou op en staan op jou voete, want hiertoe het Ek aan jou verskyn om jou te bestem tot 'n dienaar en getuie van die dinge wat jy gesien het en van die dinge waarin Ek nog aan jou sal verskyn,

17 terwyl Ek jou verlos uit die volk en die heidene na wie Ek jou nou stuur,

18 om hulle oë te open, dat hulle hul van die duisternis tot die lig kan bekeer en van die mag van die Satan tot God, sodat hulle deur die geloof in My vergifnis van sondes en 'n erfdeel onder die geheiligdes kan ontvang.

19 Daarom, koning Agríppa, was ek aan die hemelse gesig nie ongehoorsaam nie,

20 maar ek het eers aan die mense in Damaskus en in Jerusalem en in die hele land van Judéa en aan die heidene verkondig dat hulle tot inkeer moet kom en hulle tot God bekeer deur werke te doen wat by die bekering pas.

21 Om hierdie rede het die Jode my in die tempel gevang en my probeer ombring.

22 Maar omdat ek hulp van God verkry het, staan ek tot vandag toe en getuig aan klein en groot, en spreek niks buiten wat die profete en ook Moses gesê het dat sou gebeur nie:

23 dat die Christus moes ly en die eerste wees uit die opstanding van die dode, en 'n lig aan die volk en die heidene sou verkondig.

24 Maar terwyl hy hom so verdedig, sê Festus met 'n groot stem: Jy is kranksinnig, Paulus; die groot geleerdheid bring jou tot kranksinnigheid.

25 Maar hy sê: Ek is nie kranksinnig nie, hoogedele Festus, maar ek spreek woorde van waarheid en gesonde verstand.

26 Want die koning, met wie ek ook vrymoediglik spreek, weet van hierdie dinge; want ek glo nie dat aan hom iets van hierdie dinge onbekend is nie, want dit het nie in 'n hoek gebeur nie.

27 Glo u die profete, koning Agríppa? Ek weet dat u glo.

28 En Agríppa sê vir Paulus: Jy beweeg my byna om 'n Christen te word.

29 En Paulus sê: Ek sou wel God wil bid dat sowel byna as heeltemal nie alleen u nie, maar ook almal wat my vandag aanhoor, so mag word soos ek is, buiten hierdie boeie.

30 En nadat Paulus dit gesê het, staan die koning op en die goewerneur en Berníce en die wat saam met hulle gesit het.

31 En toe hulle weggaan, praat hulle met mekaar en sê: Hierdie man doen niks wat die dood of die boeie verdien nie.

32 En Agríppa sê vir Festus: Hierdie man kon losgelaat gewees het as hy hom nie op die keiser beroep het nie.