1 Ko tā te Ariki, ko tā Ihowā tēnei i whakaatu ai ki ahau: Nanā, i hangā e ia he māwhitiwhiti i te tīmatanga o te pihinga ake o tō muri tupu; nanā, ko tō muri tupu ia i muri iho i ā te kīngi tapahanga. 2 Nā, ka poto te tarutaru o te whenua te kai, ka mea ahau, "E te Ariki, e Ihowā, tēnā rā, murua te hē. Mā te aha oti a Hākopa ka ara ai? He iti nei hoki ia!"
3 I puta kē tō Ihowā whakaaro mō tēnei:
"E kore e meatia," e ai tā Ihowā.
4 Ko tā te Ariki, ko tā Ihowā tēnei i whakakite ai ki ahau: Nā, kua karangatia e te Ariki, e Ihowā, he whawhai, he mea ahi, ā, ka pau te rire nui, ā, ka mea kia kainga te whenua. 5 Nā, ka mea ahau, "Kāti rā, e te Ariki, e Ihowā! Mā te aha oti a Hākopa ka ara ai? He iti nei hoki ia!"
6 I puta kē tō Ihowā whakaaro mō tēnei;
"E kore anō tēnei e meatia," e ai tā te Ariki, tā Ihowā.
7 I whakakitea tēnei e ia ki ahau: nā, ko te Ariki e tū ana i runga i te taiepa, he mea paramu ki te aho, me te aho paramu i tōna ringa. 8 Nā, ka mea a Ihowā ki ahau, "Ko te aha e kitea ana e koe, e Āmoho?"
Anō rā ko ahau, "He aho paramu."
Kātahi te Ariki ka kī mai, "Nanā, ka iri i ahau he aho paramu i waenganui i tāku iwi, i a Īharaira; e kore e whakarērea noatia iho tā rātou e ahau ā muri ake nei.
9 Ā, ka ururuatia ngā wāhi tiketike o Īhaka,
ka tūheatia ngā wāhi tapu o Īharaira;
ka whakatika atu anō ahau, me te hoari ki te whare o Ieropoama."
10 Nā, ka unga tāngata a Amatia tohunga o Pētēre ki a Ieropoama kīngi o Īharaira hei kī atu, "Kua whakatakotoria e Āmoho he hē mōu i roto i te whare o Īharaira; kāhore e taea e tēnei whenua te waha āna kupu katoa. 11 Ko te kupu hoki tēnei a Āmoho,
‘Ka mate a Ieropoama i te hoari,
ā, ka whakaraua rawatia atu
a Īharaira i tō rātou oneone.’ "
12 I mea anō a Amatia ki a Āmoho, "E te matakite, haere, e rere ki te whenua o Hūrā, ki reira kai ai i te taro māu, ki reira poropiti ai. 13 Engari kāti tāu poropiti ki Pētēre; ko tō te kīngi wāhi tapu hoki ia, he whare hoki nō te kīngitanga."
14 Nā, ka whakahoki a Āmoho ka mea ki a Amatia, "Ehara ahau, i te poropiti, ehara anō i te tama nā te poropiti; engari he kaitiaki kāhui ahau, he kaikikini hikamora. 15 I tīkina ake hoki ahau e Ihowā i te mea e whai ana i ngā hipi, i kī mai anō a Ihowā ki ahau, ‘Haere, poropiti ki tāku iwi, ki a Īharaira.’ 16 Nā, whakarongo ki te kupu a Ihowā. E mea nā koe,
‘Kaua e poropiti ki a Īharaira,
kei māturuturu iho anō tētahi kupu āu
hei whakahē mō te whare o Īhaka.’
17 Nō reira ko te kupu tēnei a Ihowā,
‘Tērā tāu wahine e kairau i roto i te pā,
ā, ka hinga āu tama me āu tamāhine i te hoari,
ka wehewehea tōu oneone, mea rawa ki te aho;
ka mate koe i runga i te oneone poke,
ka whakaraua rawatia atu hoki a Īharaira i tōna oneone.’ "
1 Eis o que me mostrou o Senhor Javé: uma nuvem de gafanhotos no tempo em que a forragem começa a crescer. Era a forragem depois da ceifa reservada ao rei.
2 Quando os gafanhotos acabaram de devorar a erva da terra, eu disse: "Senhor, tende misericórdia! Como poderá resistir Jacó, sendo ele tão pequeno?".
3 O Senhor arrependeu-se. "Isso não acontecerá’’ – disse o Senhor.
4 Eis o que ainda me mostrou o Senhor Javé: o Senhor Javé chamava o fogo para exercer o castigo. O fogo, tendo devorado o grande abismo, consumia também os campos.
5 Então, disse eu: "Cessai, Senhor Javé! Como poderá resistir Jacó, sendo ele tão pequeno?".
6 O Senhor arrependeu-se. "Pois tampouco isso há de acontecer" – disse-me o Senhor.
7 Eis o que me mostrou o Senhor Javé: o Senhor estava de pé sobre um muro a prumo, com um prumo na mão.
8 "Que estás vendo, Amós?" – perguntou-me –. Eu disse: "Um prumo" – "Eis que vou passar ao prumo o meu povo de Israel" – replicou o Senhor –, "e não lhe perdoarei mais.
9 Os lugares altos de Isaac serão devastados, os santuários de Israel serão destruídos; eu me levantarei e brandirei a espada contra a casa de Jeroboão."
10 Amasias, sacerdote de Betel, mandou dizer a Jeroboão, rei de Israel: "Amós conspira contra ti no meio dos israelitas. A terra não pode mais suportar os seus discursos.
11 Ele diz que Jeroboão perecerá pela espada e que Israel será deportado para longe de seu país!".
12 Amasias disse a Amós: "Vai-te daqui, vidente, vai para a terra de Judá e ganha lá o teu pão, profetizando.
13 Mas não continues a profetizar em Betel, porque aqui é o santuário do rei, uma residência real".
14 Amós respondeu a Amasias: "Eu não sou profeta nem filho de profeta. Sou pastor e cultivador de sicômoros.
15 O Senhor tomou-me de detrás do meu rebanho e disse-me: Vai e profetiza contra o meu povo de Israel.
16 Ouve, pois, agora, a palavra do Senhor: Tu me dizes: Não profetizarás contra Israel, não falarás contra a casa de Isaac.
17 Pois bem! Eis o que diz o Senhor: Tua mulher será violada em plena cidade, teus filhos e tuas filhas cairão sob a espada, teu campo será repartido a cordel; quanto a ti, morrerás em uma terra impura, e Israel será deportado para longe de seu país".