1 Whakarongo ki tēnei kupu, kua maranga nei i ahau hei tangi ki a koutou, e te whare o Īharaira:
2 "Kua hinga te wāhina a Īharaira,
e kore ia e ara i muri;
kua whakatakā ia ki runga ki tōna oneone;
kāhore he mea hei whakaara ake i a ia."
3 Nō te mea ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā:
"Ko te pā kotahi nei te mano i te haerenga atu,
kotahi rau e toe,
ā, ko tērā kotahi nei te rau i te haerenga atu,
kotahi tekau e toe ki te whare o Īharaira."
4 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā ki te whare o Īharaira:
"Rapua ahau, kia ora ai koutou;
5 otiia, kaua e rapu i Pētēre,
kaua e haere ki Kirikara,
kaua anō e haere ki Peerehepa;
nō te mea tērā a Kirikara ka riro i te whakarau,
ā, hei kore noa iho a Pētēre."
6 Rapua a Ihowā, ā, ka ora koutou;
kei toro atu ia, ānō he ahi, i roto i te whare o Hōhepa,
ā, pau noa, ā, kore noa iho he kaitinei i roto i Pētēre.
7 E te hunga i puta kē ai te whakawā hei taru kawa,
i tāia ai te tika ki te whenua.
8 Rapua te kaihanga o Matariki, o Tautoru;
e riro kē ana i a ia te ātārangi o te mate hei ata,
e whakapōuritia ana e ia te rā hei pō;
e karangatia ana e ia ngā wai o te moana,
ā, ringihia ana e ia ki runga ki te mata o te whenua,
ko Ihowā tōna ingoa;
9 nāna i whakaputa ohorere te whakangaromanga ki te hunga kaha,
i tae ai te whakangaromanga ki te pā kaha.
10 E kinongia ana e rātou te kairiri hē i te kūwaha,
ā, he mea whakarihariha ki a rātou te tangata kōrero tika.
11 Nā, i te mea he takahi tā koutou i te ware,
he tango i te takoha wīti i a ia;
he whare kōhatu tārai tā koutou i hanga ai,
nā, e kore e nohoia e koutou;
he māra wāina e minaminatia ana tā koutou i whakatō ai,
otiia e kore te wāina o aua māra e inumia e koutou.
12 E mōhiotia ana hoki e ahau te maha o ō koutou poka kē,
me te kaha o ō koutou hara –
o koutou e whakatupu kino nei i te tangata tika,
e tango nei i te utu whakapati,
e whakangau kē nei i tā te rawakore i te kūwaha.
13 Mō reira ka whakarongo puku te tangata tūpato i taua wā;
nō te mea he wā kino.
14 Rapua te pai, kauaka hoki te kino,
kia ora ai koutou;
pēnei ko Ihowā, ko te Atua o ngā mano hei hoa mō koutou,
hei pēnā anō me tā koutou e kī nā.
15 Kinongia te kino, arohaina te pai,
whakapūmautia te whakawā ki te kūwaha.
Tērā pea a Ihowā, te Atua o ngā mano,
ka aroha ki te toenga o Hōhepa.
16 Mō reira tēnei kupu a Ihowā, a te Atua o ngā mano, a te Ariki:
"I ngā waharoa katoa ko te tangi;
ko tā rātou kupu i ngā huarahi katoa, ‘Auē! auē!’
Ka karangatia te kaingaki whenua ki te tangi,
me te hunga mātau ki te uhunga, hei auē;
17 ā, he auē i ngā māra wāina katoa,
ka tika atu hoki ahau i waenganui i a koe,"
e ai tā Ihowā.
18 Auē te mate mō koutou e hiahia nei ki te rā o Ihowā!
Hei aha mā koutou te rā o Ihowā?
He pōuri hoki, ehara i te mārama;
19 ka pērā me te tangata i rere atu i te aroaro o te raiona,
ā, ka tūtaki te pea ki a ia;
i haere rānei ki roto ki te whare,
ā, okioki atu ana tōna ringa ki te pakitara,
nā, ngaua iho ia e te nākahi.
20 He teka ianei tērā e pōuri te rā o Ihowā, e kore e mārama?
Tērā e pōuri kerekere, kāhore hoki he mārama i roto?
21 "E kino ana ahau, e whakarihariha ana ki ā koutou hākari,
ā, e kore ahau e āhuareka ki ā koutou huihui nunui.
22 Āe rā, ahakoa whakaeke noa koutou i ngā tahunga tinana,
i ā koutou whakahere totokore ki ahau,
e kore e manakohia e ahau.
E kore anō e tirohia e ahau ngā whakahere mō te pai,
arā ā koutou mea mōmona.
23 Maua atu kia matara i ahau te ngangau o āu waiata;
e kore hoki ahau e whakarongo ki te rangi o āu hātere.
24 Engari, kia huri mai te whakawā ānō he wai,
te tika ānō he awa nui.
25 "I kawea mai koia e koutou ki ahau he patunga tapu,
he whakahere totokore, e te whare o Īharaira, i te koraha, i ngā tau e whā tekau?
26 Āe rā, kua maua e koutou a Hikutu,
tō koutou kīngi, a Kiunu hoki, ā koutou whakapakoko,
te whetū o tō koutou atua,
i hangā nei e koutou mā koutou.
27 Nā, ka whakaraua koutou e ahau ki kō atu i Ramahiku,"
e ai tā Ihowā nōna nei te ingoa, Ko te Atua o ngā Mano.
1 Ouvi estas palavras, esta lamentação que vou pronunciar sobre ti, casa de Israel:
2 caiu, e não se levantará mais a virgem de Israel. Está atirada sobre o seu próprio solo; ninguém a levanta.
3 Porque eis o que diz o Senhor Javé: A cidade que punha em linha de combate mil guerreiros não possuirá mais que cem; a que punha cem guerreiros ficará reduzida a dez, na casa de Israel.
4 Eis o que diz o Senhor à casa de Israel: Buscai-me e vivereis!
5 Não busqueis Betel, não entreis em Guilgal, nem vos dirijais a Bersabeia. Porque Guilgal será deportada e Betel, aniquilada.
6 Buscai ao Senhor e vivereis; do contrário, ele mandará sobre a casa de José um fogo que a devorará, sem haver em Betel quem o apague.
7 Convertem o direito em absinto, e lançam por terra a justiça.
8 Aquele que fez as Plêiades e o Órion, aquele que muda as trevas em aurora e transforma o dia em noite, que chama as águas do mar e as derrama sobre a face da terra, seu nome é o Senhor.
9 Ele faz cair os lugares fortificados, e lança a ruína sobre a fortaleza.
10 Eles aborrecem os que os repreendem à porta, e detestam o homem de palavras íntegras.
11 Por isso, porque oprimis o pobre e lhe extorquis tributos em trigo, não habitareis estes palácios de pedra que construístes; não bebereis o vinho destas vinhas de escol que plantastes.
12 Porque conheço o número de vossos crimes e a gravidade de vossos pecados, opressores do justo, exatores de dádivas, violadores do direito dos pobres em juízo.
13 Por isso, o prudente se cala neste tempo, porque é tempo mau.
14 Buscai o bem e não o mal, e vivereis; e o Senhor, Deus dos exércitos, estará convosco, como o dizeis.
15 Detestai o mal, amai o bem, fazei reinar a justiça nas vossas assembleias; talvez então o Senhor, o Deus dos exércitos, tenha piedade do que resta de José!
16 Por isso, eis o que diz Javé, o Senhor, Deus dos exércitos: Por todas as praças soam gritos de luto; ouvem-se em todas as ruas esses gritos: ai, ai! Os lavradores são convidados a um luto público, e aos prantos os que sabem cantos fúnebres;
17 haverá lamentações em todas as vinhas, quando eu passar entre vós, diz o Senhor.
18 Ai daqueles que desejam ver o dia do Senhor! Que será para vós o dia do Senhor? Trevas e não luz.
19 Como aquele que escapa de um leão, mas dá de encontro com um urso; ou que volta para casa, mas ao tocar com a mão na parede é mordido pela serpente,
20 sim, o dia do Senhor será trevas e não claridade, escuridão, e não luz.
21 Aborreço vossas festas; elas me desgostam; não sinto gosto algum em vossos cultos;
22 quando me ofereceis holocaustos e ofertas, não encontro neles prazer algum, e não faço caso de vossos sacrifícios e animais cevados.
23 Longe de mim o ruído de vossos cânticos, não quero mais ouvir a música de vossas harpas;
24 mas, antes, que jorre a equidade como uma fonte e a justiça como torrente que não seca.
25 Porventura oferecestes-me sacrifícios e oblações, casa de Israel, no deserto, durante quarenta anos?
26 Levastes, sim, o tabernáculo de Sacut, vosso rei, e Caivã, a estrela de vosso deus, ídolos que fabricastes.
27 Eu vos deportei para além de Damasco, diz o Senhor que se chama Deus dos exércitos.