Publicidade

Ester 2

AVM
Ka Karaunatia a Ehetere hei Kuīni

1 I muri iho i ēnei mea, i te mea kua mārie te riri o Kīngi Ahahueruha, ka mahara ia ki a Wahati, ki tāna i mea ai, ki te mea hoki i whakaritea mōna. 2 , ka mea ngā tāngata a te kīngi i mahi nei ki a ia, "Kia rapua mai ētahi kōtiro ātaahua te kīngi. 3 Kia whakaritea hoki e te kīngi ētahi kaititiro puta noa i ngā kāwanatanga o tōna kīngitanga, ā, rātou e huihui mai ngā kōtiro ātaahua, he wāhina, ki Huhana, ki te whare kīngi, ki te whare wāhine, ki a Hēkai, ki te kīngi rangatira rūma, ko ia nei te kaitiaki o ngā wāhine; ā, kia hoatu ngā mea hei tahi rātou poke. 4 , ko te kōtiro e pai ki te kīngi titiro, ko ia hei kuīni i te wāhi o Wahati." , pai tonu taua mea ki te whakaaro o te kīngi, ā, pērā ana anō ia.

5 I Huhana, i te whare kīngi tētahi tangata, he Hūrai, ko tōna ingoa ko Mororekai, he tama Haira, tama a Himei, tama a Kihi, he tangata Pineamine. 6 He mea whakaheke mai i Hiruhārama i roto i te whakahekenga i whakahekea ai a Hekonia kīngi o Hūrā, i tērā i whakahekea e Nepukaneha kīngi o Papurōna. 7 , he mea atawhai nāna a Haraha, arā a Ehetere, te tamāhine a tōna matua kēkē; te mea kāhore ōna pāpā, i ōna whaea, ā, he ātanga taua kōtiro, he ātaahua; i te matenga hoki o tōna pāpā, o tōna whaea, ka tangohia ia e Mororekai hei tamāhine māna.

8 Heoi, ka rangona te kupu a te kīngi, me tāna ture, ā, ka tokomaha anō ngā kōtiro ka huihuia ki Huhana, ki te whare kīngi, ki te ringa o Hēkai, , ka mauria anō hoki a Ehetere ki te whare o te kīngi, ki te ringa o Hēkai kaitiaki wāhine. 9 , he pai taua kōtiro ki tāna titiro, ka atawhaitia hoki e ia; i hohoro hoki tāna hōmai i ngā mea hei tahi tōna poke, me ērā atu mea anō māna, me ngā kōtiro tokowhitu i tika nei kia hoatu ki a ia, roto i te whare o te kīngi. I nekehia atu hoki ia, rātou ko āna kōtiro ki te wāhi pai rawa o te whare wāhine.

10 Kīhai i whakaaturia e Ehetere tōna iwi me ōna whanaunga; Mororekai hoki i ako ki a ia kia kaua e whakaaturia. 11 , haere ai a Mororekai i tēnei , i tēnei , ki mua i te marae o te whare wāhine, kia mōhio ai ia kei te pēhea a Ehetere, ā, ka pēheatia rānei ia.

12 Ā, ka rite te tēnei kōtiro, tēnei kōtiro, e haere ai ki a Kīngi Ahahueruha, i te mea ka taka ōna marama kotahi tekau rua, ko te ritenga hoki ia ngā wāhine, ko reira hoki rite ai ngā te tahi o rātou poke, arā e ono ngā marama o te hinu maira, ā, e ono ngā marama o ngā mea kakara, o ērā atu mea anō e tahia ai te poke o ngā wāhine. 13 Ko te tikanga tēnei te haerenga atu o tētahi kōtiro ki te kīngi; ko ngā mea katoa i hiahia ai ia, i hoatu ki a ia, ā, ka riro i a ia i roto i te whare wāhine ki te whare o te kīngi. 14 I haere mai ia i te ahiahi, ā, i te ata ka hoki ki ngā wāhine whare tuarua, ki te ringa o Haahakata, o te kīngi rangatira rūma, ko ia nei te kaitiaki o ngā wāhine iti; heoi anō ōna haerenga mai ki te kīngi, kia hiahia anō te kīngi ki a ia, kia whakahuatia anō hoki tōna ingoa.

15 Ā, ka rite te e haere ai ki te kīngi a Ehetere tamāhine a Apihaira, a te matua kēkē o Mororekai, he mea tango nei hoki ia tēnei hei tamāhine māna, kīhai tērā i mea ki tētahi mea māna, heoi anō ko Hēkai i whakarite ai, ko ia nei te kīngi rangatira rūma, te kaitiaki o ngā wāhine. , āhuareka rawa a Ehetere ki te titiro a te hunga katoa i kite i a ia. 16 Heoi, ka mauria a Ehetere ki a Kīngi Ahahueruha, ki tōna whare kīngi, i te tekau o ngā marama, ko Tepete hoki taua marama, i te whitu o ngā tau o tōna kīngitanga.

17 , nui atu te aroha o te kīngi ki a Ehetere i tōna ki ngā wāhine katoa, āhuareka tonu ia, manakohia rawatia ana ia e ia i ngā wāhina katoa, pōtaea ana e ia te karauna kuīni ki tōna māhunga, meinga ana ia e ia hei kuīni i te wāhi o Wahati. 18 Kātahi ka tukua e te kīngi he hākari nui āna rangatira katoa rātou ko āna tāngata, arā te Hākari o Ehetere. I whakangāwaritia anō hoki e ia ngā mea ki ngā kāwanatanga, ā, hoatu ana ētahi hākari e ia, he mea i rite ki te kīngi tikanga.

Ka Whakaorangia e Mororekai te Kīngi

19 , i te rua o ngā huihuinga o ngā wāhine, kei te noho a Mororekai i te kūwaha o te kīngi. 20 Kīhai anō i whakaaturia e Ehetere ōna whanaunga me tōna iwi; ko Mororekai hoki tērā i ako ai ki a ia; i whakarite hoki a Ehetere i te kupu a Mororekai, i pērā me ia e whakatupuria ake ana i tōna whare.

21 I aua , i te mea e noho ana a Mororekai i te Kūwaha o te Kīngi, ka riri a Pikitana rāua ko Terehe, tokorua o ngā rangatira rūma a te kīngi, he kaitiaki i te tatau, ā, ka whai kia te ringa ki a Kīngi Ahahueruha. 22 , kua mōhiotia taua mea e Mororekai, ā, ka whakaaturia e ia ki a Ehetere, ki te kuīni; kōrerotia ana e Ehetere ki te kīngi i runga anō i te ingoa o Mororekai. 23 , ka oti taua mea te uiui, ā, ka kitea he tika, ka tāronatia rāua tokorua ki runga ki te rākau, ā, ka tuhituhia taua mea ki te pukapuka o ngā meatanga o ngā i te aroaro o te kīngi.

1 Quando, pouco depois, a cólera do rei se acalmou, pensou em Vasti, no que ela tinha feito e na decisão que tinha tomado a respeito dela.

2 Então, as pessoas do séquito do rei disseram:

3 "Que se procurem, para o rei, donzelas virgens e belas. Que o rei envie comissários a todas as províncias de seu reino para reunir todas as jovens virgens de belo aspecto, e trazê-las à fortaleza de Susa, no harém, sob a vigilância de Egeu, eunuco do rei e encarregado das mulheres, que providenciará às necessidades de seu toucador.

4 A jovem que souber agradar ao rei se tornará rainha no lugar de Vasti". Esse parecer agradou ao rei que seguiu esse conselho.

5 Ora, havia na fortaleza de Susa, um judeu chamado Mardoqueu, filho de Jair, filho de Semei, filho de Cis, da tribo de Benjamim,

6 que tinha sido trazido de Jerusalém entre os cativos deportados com Jeconias, rei de Judá, por Nabucodonosor, rei da Babilônia.

7 Era o tutor de Edissa isto é, Ester , filha de seu tio, órfã de pai e mãe. A moça era de belo porte e agradável de aspecto; na morte de seus pais, Mardoqueu a tinha adotado por filha.

8 Logo que foi publicado o edito do rei, numerosas jovens foram reunidas na fortaleza de Susa, sob a guarda de Egeu. Ester também foi levada ao palácio e posta sob a guarda de Egeu, o encarregado das mulheres.

9 A jovem lhe agradou e ganhou sua proteção; tanto que ele se apressou em lhe proporcionar unguentos e perfumes para seu toucador e adorno. Deu-lhe sete servas, escolhidas na casa do rei, reservando a elas o melhor aposento do harém.

10 Ester não tinha revelado sua raça nem sua família, porque Mardoqueu lhe tinha proibido falar disso.

11 Cada dia ele passeava diante do pátio do harém para ter notícias de Ester e saber como a tratavam.

12 Toda jovem começava por sujeitar-se, durante doze meses, à lei das mulheres. Nesse período se purificavam durante seis meses com óleo de mirra, e nos outros seis meses com cosméticos e bálsamos em uso entre as mulheres.

13 Depois disso, quando chegava a vez de cada uma entrar junto ao rei, podia, ao passar do harém ao palácio, tomar consigo tudo o que queria.

14 Admitida à tarde, se retirava pela manhã a outro palácio das mulheres, sob a guarda de Sasagaz, o eunuco do rei, posto à frente das concubinas. E não voltava mais junto ao rei, se ele não tivesse manifestado o desejo, chamando-a pelo nome.

15 Chegou a vez de Ester entrar junto ao rei. A filha de Abiail (tio desse Mardo­queu que a tinha adotado por filha) não pediu nada além do que lhe fora dado por Egeu, eunuco do rei, encarregado das mulheres. Mas ela ganhava as boas graças de todos os que a viam.

16 Foi levada junto ao rei Assuero, a seu palácio. Era o décimo mês (mês de Tebet), do ano sétimo do seu reinado.

17 O rei a preferiu a todas as outras mulheres, e ganhou ela as graças e o favor real mais que todas as demais jovens. Tanto que o rei colocou sobre sua cabeça o diadema real e a fez rainha no lugar de Vasti.

18 O rei deu um grande banquete a todos os seus príncipes e a seus servos em honra de Ester; concedeu um dia de descanso a seus Estados e fez benefícios dignos de um rei.

19 Na segunda vez que reuniram as jovens, Mardoqueu se achava sentado à porta do rei.

20 Obedecendo à proibição de seu tutor, Ester não tinha revelado nem sua família, nem sua raça. Obedecia ainda a Mardoqueu, como quando estava sob a sua tutela.

21 Naquele tempo, pois, Mardoqueu se sentava à porta do palácio. Ora, dois eunucos do rei, Gabata e Tares, guardas da entrada, cedendo ao ressentimento, pensaram levantar sua mão contra o rei.

22 Mardoqueu o soube e deu parte à rainha Ester, e esta o referiu ao rei em nome de Mardoqueu.

23 Examinado o assunto e reconhecido como certo, foram os dois eunucos suspensos numa forca. E se consignou o fato no Livro das Crônicas, em presença do rei.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-