Publicidade

Apocalipse 14

AVM
Te Reme me Ōna Hoa

1 Ā, i kite anō ahau, , ko te Reme e ana i Maunga Hiona, kotahi rau e whā tekau whā mano ōna hoa, ko tōna ingoa, me te ingoa o tōna Matua, he mea tuhituhi ki ō rātou rae. 2 , ka rongo ahau i te reo i te rangi, tōna rite kei te haruru o ngā wai maha, kei te haruru anō o te whatitiri nui; ā, ko te reo i rongo ai ahau, ānō ko te reo o ngā kaiwhakatangi hāpa e whakatangi ana i ā rātou hāpa; 3 ā, ko rātou waiata me te mea he waiata hou i mua i te torōna, i mua hoki i ngā mea ora e whā, i ngā kaumātua anō hoki. E kore hoki e taea e tētahi te ako taua waiata, ko ngā mano anake kotahi rau e whā tekau whā, kua oti nei te hoko i runga i te whenua. 4 Ko te hunga tēnei kāhore nei i poke i te wahine; he wāhina hoki rātou. Ko te hunga tēnei e aru ana i te Reme ki ngā wāhi katoa e haere ai ia. He mea hoko ēnei i roto i ngā tāngata, he mātāmua ki te Atua, ki te Reme hoki. 5 Kāhore hoki he tinihanga i mau i ō rātou māngai; he kohakore rātou.

Ngā Anahera Tokotoru

6 I kite anō ahau i tētahi atu anahera e rere ana i waenganui o te rangi, kei a ia te rongopai mau tonu hei kauwhau māna ki te hunga e noho ana i te whenua, ki ngā iwi katoa, ki ngā hapū, ki ngā reo, ki ngā huihuinga tāngata. 7 Ā, he nui tōna reo ki te mea, "Kia wehi koutou ki te Atua, hoatu ki a ia he korōria; kua tae mai hoki te hāora o tāna whakawā. Koropiko atu hoki ki a ia, ki te Kaihanga o te rangi, o te whenua, o te moana, o ngā puna wai."

8 I aru mai anō tētahi atu anahera, i mea, "Kua horo, kua horo a Papurōna, te nui, i whakainu nei i ngā tauiwi katoa ki te wāina, o te riri o tōna moepuku."

9 I aru mai anō te toru o ngā anahera i a rāua, nui atu tōna reo ki te mea mai, "Ki te koropiko tētahi ki te kararehe, ki tōna whakapakoko hoki, ka tango hoki i te tohu ki tōna rae, ki tōna ringaringa rānei, 10 e inu anō ia i te wāina o te riri o te Atua, e ringihia nei, he mea kāhore i whakananua, ki roto ki te kapu o tōna riri; e whakamamaetia hoki ia i roto i te kāpura, i te whānāriki i te aroaro o ngā anahera tapu, i te aroaro hoki o te Reme. 11 Ā, kake ana te paoa o rātou whakamamaetanga ake ake. Kāhore hoki he okiokinga i te ao, i te , te hunga e koropiko ana ki te kararehe, ki tōna whakapakoko hoki, te tangata hoki e tango ana i te tohu o tōna ingoa."

12 Tēnei te manawanui o te hunga tapu, o te hunga e pupuri ana i ngā ture a te Atua, i te whakapono hoki o Īhu.

13 Ā, ka rongo ahau i tētahi reo i te rangi e mea ana, "Tuhituhia: Ka hari ngā tūpāpaku e mate nei i roto i te Ariki i ngā i muri nei."

"Āe !" e ai te Wairua, "kia okioki ai rātou i ā rātou mahi; e aru tahi hoki ā rātou mahi i a rātou."

Te Kotinga o te Ao

14 Ā, ka kite anō ahau, , he kapua ; ā, i runga i te kapua e noho ana tētahi, tōna rite kei te Tama a te tangata, i runga anō i tōna māhunga he karauna kōura, i roto i tōna ringaringa he toronaihi koi. 15 , ka puta mai tētahi atu anahera i te whare tapu, he nui tōna reo ki te karanga ki tērā e noho i runga i te kapua, "Ākina iho tāu toronaihi, kotia! Kua tae hoki te e kokoti ai. Kua maroke hoki te wīti o te ao." 16 Kātahi tērā e noho i runga i te kapua ka āki iho i tāna toronaihi ki te whenua, ā, ka kotia te whenua.

17 Ā, ka puta mai anō he anahera i roto i te whare tapu i te rangi, he toronaihi koi anō hoki tāna.

18 , ka puta mai anō tētahi atu anahera i roto i te āta, kei a ia he mana ki te kāpura; he nui tōna reo ki te karanga ki tērā i te toronaihi koi, i mea ia, "Ākina iho tāu toronaihi koi, tapahia ngā tautau wāina o te whenua; kua maoa hoki ōna karepe." 19 , ākina iho ana tāna toronaihi e te anahera ki te whenua, tapahia ana e ia te wāina o te whenua, pangā ana e ia, ki te takahanga nui o te riri o te Atua. 20 , ka takahia te takahanga wāina i waho o te , ā, puta ake ana he toto i roto i te takahanga, tae noa ake ki ngā paraire o ngā hōiho, ā taea noatia ngā pāronga kotahi mano e ono rau.

1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.

2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.

3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender esse cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.

4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que ; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.

5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.

6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.

7 Clamava em alta voz: "Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes".

8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: "Caiu, caiu a grande Ba­bi­lônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada".

9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: "Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,

10 de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.

11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome".

12 Eis o momento para apelar para a paciên­cia dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à em Jesus.

13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: "Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem".

14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.

15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: "Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra".

16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.

17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.

18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: "Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas".

19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.

20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-