Publicidade

Apocalipse 10

AVM
Te Anahera me te Pukapuka Nohinohi

1 Ā, ka kite ahau i tētahi atu anahera kaha e heke iho ana i te rangi, he mea whakakākahu ki te kapua; ko te āniwaniwa i runga i tōna mātenga, ko tōna kanohi rite tonu ki te , ōna waewae ki te pou kāpura. 2 I tōna ringaringa hoki tētahi pukapuka nohinohi e tuwhera ana. Ā, ko tōna waewae matau e takahi ana ki te moana, ko tōna mauī ki te whenua. 3 He nui anō tōna reo ki te karanga, ānō he raiona e tangi ana. Ā, i te mea ka karanga ia, ka puaki ngā reo o ngā whatitiri e whitu. 4 Ā, ka puaki ngā reo o ngā whatitiri e whitu, ka mea ahau ki te tuhituhi. , ka rangona e ahau he reo i te rangi e mea mai ana ki ahau, "Hīritia ngā mea kua whakapuakina nei e ngā whatitiri e whitu, kaua hoki ēnei e tuhituhia."

5 , ko te anahera i kitea e ahau e ana i runga i te moana i runga hoki i te whenua, whakaara ana i tōna ringa matau ki te rangi, 6 ā, oatitia ana e ia te Mea ora tonu ake ake, nāna nei i hanga te rangi me ōna mea, te whenua me ōna mea, te moana me ōna mea, "Kāhore ake he tāima, 7 engari i ngā o te reo o te whitu o ngā anahera, ina mea ia ki te whakatangi, ka whakaotia te mea ngaro a te Atua, tāna rongopai i kauwhau ai ki āna pononga, ki ngā poropiti."

8 Ā, ka kōrero anō ki ahau te reo i rongo ai ahau i te rangi, ka mea, "Tīkina atu te pukapuka nohinohi e tuwhera i te ringaringa o te anahera e i runga i te moana, i runga anō i te whenua."

9 , ka haere ahau ki te anahera, ka mea ki a ia, "Hōmai ki ahau te pukapuka nohinohi ." Ka mea mai ia ki ahau, "Tangohia, kainga; ā, ka kawa tōu kōpū, ka reka ia ki tōu māngai, ānō he honi."

10 , ka tango ahau i te pukapuka nohinohi i te ringaringa o te anahera, kainga ana e ahau; ā, i reka anō ki tōku māngai, ānō he honi. tāku kainga kua kawa tōku kōpū. 11 Ā, ka mea mai rātou ki ahau, "Me poropiti anō koe ngā huihuinga tokomaha o ngā tāngata, o ngā iwi, o ngā reo, o ngā kīngi."

1 Vi então outro anjo vigo­roso descer do céu, revestido de uma nuvem e com o arco-íris em torno da cabeça. Seu rosto era como sol, e as suas pernas como colunas de fogo.

2 Segurava na mão um pequeno livro aberto. Pôs o direito sobre o mar, o esquerdo sobre a terra

3 e começou a clamar em alta voz, como um leão que ruge. Quando clamou, os sete trovões ressoaram.

4 Quando cessaram de falar, dispunha-me a escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: "Sela o que falaram os sete trovões e não o escrevas".

5 Então o anjo, que eu vira de sobre o mar e a terra, levantou a mão direita para o céu

6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, que criou o céu e tudo o que nele, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que encerra, que não haveria mais tempo;

7 mas, nos dias em que soasse a trombeta do sétimo anjo, se cumpriria o mistério de Deus, de acordo com a Boa-Nova que confiou a seus servos, os profetas.

8 Então, a voz que ouvi do céu falou-me de novo, e disse: "Vai e toma o pequeno livro aberto da mão do anjo que está em sobre o mar e a terra".

9 Fui eu, pois, ter com o anjo, dizendo-lhe que me desse o pequeno livro. E ele me disse: "Toma e devora-o! Ele te será amargo nas entranhas, mas, na boca, doce como o mel".

10 Tomei então o pequeno livro da mão do anjo e o comi. De fato, em minha boca tinha a doçura do mel, mas depois de o ter comido, amargou-me nas entranhas.

11 Então, foi-me explicado: "Urge que ainda profetizes de novo a numerosas nações, povos, línguas e reis".

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-