Publicidade

Marcos 8

AVM
Ka Whāngaia e Īhu te Whā Mano

1 I aua , i te mea he nui rawa te mano, kāhore hoki he kai rātou, ka karanga a Īhu ki āna ākonga, ka mea ki a rātou, 2 "E aroha ana ahau ki ngā tāngata, ka toru nei hoki ō rātou e noho ana ki ahau, ā, kāhore ā rātou kai. 3 Ki te tonoa pukutia rātou e ahau ki rātou kāinga, ka hemo ki te ara; i haere mai hoki ētahi o rātou i tawhiti."

4 , ka whakahokia e āna ākonga ki a ia, "Me aha e te tangata ka mākona ai ēnei i te taro i konei, i te koraha?"

5 Ka ui ia ki a rātou, "E hia ā koutou taro?"

Ka mea rātou, "E whitu."

6 , ka mea ia ki te mano kia noho ki te whenua; ā, ka mau ki ngā taro e whitu, ka whakawhetai, ka whawhati, ā, hoatu ana e ia ki āna ākonga kia whakatakotoria ki mua i a rātou; whakatakotoria ana e rātou te mano. 7 He ika anō a rātou torutoru nei, he mea nonohi, ā, ka mutu te whakapai, ka mea ia kia whakatakotoria hoki ērā. 8 , kai ana rātou, ā, ka mākona, ā, kohia ake ana o ngā whatiwhatinga i toe e whitu ngā kete. 9 Me te mea e whā mano te hunga i kai, ā, tonoa atu ana rātou e ia. 10 , eke tonu ia rātou ko āna ākonga ki te kaipuke, ā, ka tae ki ngā wāhi o Taramanuta.

Ka Tono ngā Parihi i tētahi Tohu

11 , ka puta mai ngā Parihi, ka anga, ka totohe ki a ia, ka rapu tohu ki ia i te rangi, hei whakamātautau mōna. 12 , ka hotu tōna wairua, ka mea ia, "He aha tēnei whakatupuranga ka rapu ai ki te tohu? He pono tāku e mea nei ki a koutou, e kore e hoatu he tohu ki tēnei whakatupuranga."

13 , mahue ake rātou i a ia, ā, eke ana anō ki te kaipuke, rere ana ki tērā taha.

Te Rēwena a Ngā Parihi me Herora

14 , i wareware rātou ki te mau taro, kotahi tonu ā rātou taro i te kaipuke. 15 , ka whakatūpato ia i a rātou, ka mea, "Kia mahara, kia tūpato i te rēwena a ngā Parihi, i te rēwena hoki a Herora."

16 Ā, ka kōrerorero rātou ki a rātou anō, ka mea, "te mea kāhore ā tātou taro."

17 Ka mōhio a Īhu, ka mea ki a rātou, "He aha koutou ka kōrerorero ai te mea kāhore ā koutou taro? Kīanō koutou i mātau noa, kīanō i mahara? E pakeke tonu ana anō rānei ō koutou ngākau? 18 He kanohi nei ō koutou, ā, kāhore e kite? He taringa nei ō koutou, ā, kāhore e rongo? Kāhore e mahara? 19 I ahau i whawhati i ngā taro e rima ngā mano e rima, e hia ngā kete o ngā whatiwhatinga i kohia e koutou?"

Ka mea rātou ki a ia, "Kotahi tekau rua."

20 "Ā, i ngā taro hoki e whitu ngā mano e whā, e hia ngā kete o ngā whatiwhatinga i kohia e koutou?"

Ka mea rātou, "E whitu."

21 , ka mea ia ki a rātou, "Kāhore anō ia koutou kia mātau noa?"

Ka Whakaorangia e Īhu he Tangata Matapō i Petahaira

22 Ā, ka tae rātou ki Petahaira. , ka kawea mai e rātou he matapō ki a ia, ka īnoi ki a ia kia whakapāngia e ia. 23 , ka mau ia ki te ringa o te matapō, ka ārahi i a ia ki waho o te kāinga; ka tuwha ki ōna kanohi, ā, ka whakapā i ōna ringa ki a ia, ka ui ki a ia me kore ia e kite i tētahi mea.

24 , ka titiro ake ia, ka mea, "E kite ana ahau i ngā tāngata e hāereere ana me te mea he rākau."

25 Me i reira, ka whakapākia anō ngā ringa ki ōna kanohi, ka mea i a ia kia titiro. , ka ora ia, ā, ka mārama te titiro ki ngā mea katoa. 26 , ka tono ia i a ia ki tōna whare, ka mea atu, "Kaua e tomo ki te kāinga."

Te Pānuitanga a Pita Īhu

27 , ka haere a Īhu rātou ko āna ākonga ki ngā kāinga o Hiharia Piripai, ā, i te ara ka ui ia ki āna ākonga, ka mea ki a rātou, "Ki ngā tāngata , ko wai ahau?"

28 , ko rātou whakahokinga, "Ko Hoani Kaiiriiri; ki ētahi, ko Irāia; ki ētahi, ko tētahi o ngā poropiti."

29 , ka mea ia ki a rātou, "Ki koutou , ko wai ahau?"

, ka whakahoki a Pita, ka mea ki a ia, "Ko te Karaiti koe."

30 , ka whakatūpato ia i a rātou, kia kaua ia e kōrerotia ki te tangata.

Ka Kōrero a Īhu Tōna Mamaetanga me Tōna Matenga

31 Kātahi ia ka anga, ka whakaako i a rātou, kua takoto te tikanga kia maha ngā mamae o te Tama a te tangata, kia whakakinongia hoki e ngā kaumātua, e ngā tohunga nui, e ngā karaipi, ā, kia whakamatea, ā, kia ara anō ina pahure ngā e toru. 32 I kōrerotia matanuitia anō taua kupu e ia. , ka mau a Pita ki a ia, ka anga, ka whakahē ki tāna.

33 Otirā, ka tahuri ia, ā, i te kitenga i āna ākonga, ka whakahē ki Pita, ka mea, "Haere ki muri i ahau, e Hātana. Kāhore hoki ōu ngākau ki ngā mea a te Atua, engari, ki a te tangata."

34 , ka karangatia e ia te mano, rātou ko āna ākonga, ka mea ki a rātou, "Ki te mea tētahi tangata kia haere mai ki te whai i ahau, me whakakāhore ia i a ia anō, me amo i tōna rīpeka, ka aru ai i ahau. 35 Ki te whai tētahi kia ora, ka mate ia; ki te mate hoki tētahi, mōna i whakaaro ki ahau, ki te rongopai hoki, ka ora ia. 36 Ā, he aha te pai ki te tangata, ki te riro i a ia te ao katoa, ā, ka kore he ora mōna? 37 He aha hoki te tangata e hoatu ai hei utu mōna kia ora? 38 Ki te whakamā hoki tētahi ki ahau, ki āku kōrero, i tēnei whakatupuranga pūremu, kino, ka whakamā anō te Tama a te tangata ki a ia, ina haere mai i runga i te korōria o tōna Matua, rātou ko ngā anahera tapu."

1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, e não tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:

2 "Tenho compaixão deste povo. três dias perseveram comigo e não têm o que comer.

3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!".

4 Seus discípulos responderam-lhe: "Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?".

5 Mas ele perguntou-lhes: "Quantos pães tendes?" "Sete" , responderam.

6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.

7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.

8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.

9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.

10 E, embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta. (= Mt 16,1-12 = Lc 11,29-32)

11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.

12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: "Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal".

13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.

14 Aconteceu que eles haviam se esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.

15 Jesus advertiu-os: "Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!".

16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.

17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: "Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?

18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?

19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços?". Responderam-lhe: "Doze".

20 "E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes?" "Sete" responderam-lhe.

21 Jesus disse-lhes: "Como é que ainda não entendeis?".

22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.

23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: "Vês alguma coisa?".

24 O cego levantou os olhos e respondeu: "Vejo os homens como árvores que andam".

25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.

26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: "Não entres nem mesmo na aldeia". (= Mt 16,13-23 = Lc 9,18-22)

27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesareia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: "Quem dizem os homens que eu sou?".

28 Responderam-lhe os discípulos: "João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas".

29 Então, perguntou-lhes Jesus: "E vós, quem dizeis que eu sou?". Respondeu Pedro: "Tu és o Cristo".

30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.

31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.

32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.

33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: "Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens".

34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: "Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.

35 Porque o que quiser salvar a sua vida, irá perdê-la; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, irá salvá-la.

36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?

37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?

38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos".

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-