He Whakaaro Momo Kē
1 Mā ngā ngaro mate ka piro whakahouhou ai te hinu a te kaiwhakananu;
ka pērā anō te whakaaro nui me te ingoa nui,
he iti noa te wairangi māna e tāmi.
2 Kei tōna ringa matau te ngākau o te tangata whakaaro nui;
kei tōna mauī ia te ngākau o te wairangi.
3 Āe rā hoki, ka haere te wairangi i te ara, ka taka ōna mahara,
ā, ka kōrero ia ki ngā tāngata katoa he wairangi ia.
4 Ki te ara te wairua o te rangatira, he riri ki a koe,
kaua tōu wāhi e whakarērea;
ka ai hoki te whakangāwari hei whakamārie mō ngā hara nui.
5 Tēnei tētahi kino i kitea e ahau i raro i te rā,
e rite tonu ana ki te hē i puta mai i te rangatira:
6 ko te wairangi e whakanohoia ana ki runga ki ngā wāhi tiketike rawa,
ā, ko ngā tāngata taonga e noho ana i te wāhi i raro.
7 I kite ahau i ngā kaimahi i runga i te hōiho,
ā, ko ngā rangatira e haere ana, ānō he kaimahi, i runga i te whenua.
8 Ko te tangata e keri ana i te rua, ka taka anō ki roto;
ko te tangata e wāhi ana i te taiepa, ka ngaua e te nākahi.
9 Ko te tangata e tārai ana i ngā kōhatu, ka mamae anō i reira;
ko te tangata e tata ana i te rākau, ka ora noa anō i reira.
10 Ki te pūhuki te rino, ā, kāhore e whakakoia te mata,
kia nui ake anō tōna kaha;
he pai ia ngā whakaaro nui hei whakatikatika.
11 Ki te ngau te nākahi i te mea kīanō i whakawaia,
kāhore hoki he painga o te kaiwhakawai.
12 He ātaahua ngā kupu a te māngai o te tangata whakaaro nui;
tēnā ko te wairangi ka horomia a ia anō e ōna ngutu.
13 Ko te tīmatanga o ngā kupu a tōna māngai he wairangi;
ko te mutunga o tāna kōrero, he haurangi, he hē.
14 He maha anō hoki ngā kupu a te wairangi;
engari e kore te tangata e mōhio ko te aha e puta mai.
Nā, ko ngā mea e puta mai i muri i a ia,
mā wai rā e whakaatu ki a ia?
15 Hōhā iho ngā wairangi i tāna mahi, i tāna mahi;
e kore nei hoki ia e mātau ki te haere ki te pā.
16 Auē te mate mōu, e te whenua he tamaiti nei tōu kīngi,
ā, e kai ana ōu rangatira i te ata!
17 Ka hari koe, e te whenua, he tamaiti nei nō ngā rangatira tōu kīngi,
ā, e kai ana ōu rangatira i te wā e tika ai –
hei mea whakakaha, ehara i te mea hei whakahaurangi.
18 Mā te māngere ka totohu iho ai te tuanui o te whare;
mā te ngoikore anō o ngā ringa ka tūturu ai te whare.
19 Hei mea mō te kata te hākari i tukua ai,
he mea whakahari anō te wāina;
ā, mā te hiriwa ka rite ai ngā mea katoa.
20 Kaua e kangā te kīngi, kaua rawa i roto i tōu whakaaro;
kaua hoki e kangā te tangata taonga i roto i tōu whare moenga;
nō te mea ka kawea te reo e tētahi manu o te rangi,
ka kōrerotia hoki taua mea e tētahi mea whai parirau.
1 죽은 파리가 향기름으로 악취가 나게 하는 것 같이 적은 우매가 지혜와 존귀로 패하게 하느니라 2 지혜자의 마음은 오른 편에 있고 우매자의 마음은 왼편에 있느니라 3 우매자는 길에 행할 때에도 지혜가 결핍하여 각 사람에게 자기의 우매한 것을 말하느니라 4 주권자가 네게 분을 일으키거든 너는 네 자리를 떠나지 말라 공순이 큰 허물을 경하게 하느니라
5 내가 해 아래서 한가지 폐단 곧 주권자에게서 나는 허물인듯한 것을 보았노니 6 우매자가 크게 높은 지위를 얻고 부자가 낮은 지위에 앉는도다 7 또 보았노니 종들은 말을 타고 방백들은 종처럼 땅에 걸어 다니는도다 8 함정을 파는 자는 거기 빠질 것이요 담을 허는 자는 뱀에게 물리리라 9 돌을 떠내는 자는 그로 인하여 상할 것이요 나무를 쪼개는 자는 그로 인하여 위험을 당하리라 10 무딘 철 연장 날을 갈지 아니하면 힘이 더 드느니라 오직 지혜는 성공하기에 유익하니라 11 방술을 베풀기 전에 뱀에게 물렸으면 술객은 무용하니라 12 지혜자의 입의 말은 은혜로우나 우매자의 입술은 자기를 삼키나니
13 그 입의 말의 시작은 우매요 끝은 광패니라 14 우매자는 말을 많이 하거니와 사람이 장래 일을 알지 못하나니 신후사를 알게 할 자가 누구이냐 15 우매자들의 수고는 제각기 곤하게 할 뿐이라 저희는 성읍에 들어갈 줄도 알지 못함이니라 16 왕은 어리고 대신들은 아침에 연락하는 이 나라여 화가 있도다
17 왕은 귀족의 아들이요 대신들은 취하려함이 아니라 기력을 보하려고 마땅한 때에 먹는 이 나라여 복이 있도다 18 게으른즉 석가래가 퇴락하고 손이 풀어진즉 집이 새느니라
19 잔치는 희락을 위하여 베푸는 것이요 포도주는 생명을 기쁘게 하는 것이나 돈은 범사에 응용되느니라
20 심중에라도 왕을 저주하지 말며 침방에서라도 부자를 저주하지 말라 공중의 새가 그 소리를 전하고 날짐승이 그 일을 전파할 것임이니라