Te Anahera me te Pukapuka Nohinohi
1 Ā, ka kite ahau i tētahi atu anahera kaha e heke iho ana i te rangi, he mea whakakākahu ki te kapua; ko te āniwaniwa i runga i tōna mātenga, ko tōna kanohi rite tonu ki te rā, ōna waewae ki te pou kāpura. 2 I tōna ringaringa hoki tētahi pukapuka nohinohi e tuwhera ana. Ā, ko tōna waewae matau e takahi ana ki te moana, ko tōna mauī ki te whenua. 3 He nui anō tōna reo ki te karanga, ānō he raiona e tangi ana. Ā, i te mea ka karanga ia, ka puaki ngā reo o ngā whatitiri e whitu. 4 Ā, nō ka puaki ngā reo o ngā whatitiri e whitu, ka mea ahau ki te tuhituhi. Nā, ka rangona e ahau he reo i te rangi e mea mai ana ki ahau, "Hīritia ngā mea kua whakapuakina nei e ngā whatitiri e whitu, kaua hoki ēnei e tuhituhia."
5 Nā, ko te anahera i kitea rā e ahau e tū ana i runga i te moana i runga hoki i te whenua, whakaara ana i tōna ringa matau ki te rangi, 6 ā, oatitia ana e ia te Mea ora tonu ake ake, nāna nei i hanga te rangi me ōna mea, te whenua me ōna mea, te moana me ōna mea, "Kāhore ake he tāima, 7 engari i ngā rā o te reo o te whitu o ngā anahera, ina mea ia ki te whakatangi, ka whakaotia te mea ngaro a te Atua, tāna rongopai i kauwhau ai ki āna pononga, ki ngā poropiti."
8 Ā, ka kōrero anō ki ahau te reo i rongo ai ahau i te rangi, ka mea, "Tīkina atu te pukapuka nohinohi e tuwhera nā i te ringaringa o te anahera e tū nā i runga i te moana, i runga anō i te whenua."
9 Nā, ka haere ahau ki te anahera, ka mea ki a ia, "Hōmai ki ahau te pukapuka nohinohi nā." Ka mea mai ia ki ahau, "Tangohia, kainga; ā, ka kawa tōu kōpū, ka reka ia ki tōu māngai, ānō he honi."
10 Nā, ka tango ahau i te pukapuka nohinohi i te ringaringa o te anahera, kainga ana e ahau; ā, i reka anō ki tōku māngai, ānō he honi. Nō tāku kainga kua kawa tōku kōpū. 11 Ā, ka mea mai rātou ki ahau, "Me poropiti anō koe mō ngā huihuinga tokomaha o ngā tāngata, o ngā iwi, o ngā reo, o ngā kīngi."
Avant le son de la septième trompette: un livre apporté du ciel par un ange; les deux témoins
1 Je vis un autre ange puissant, qui descendait du ciel, enveloppé d’une nuée; au-dessus de sa tête était l’arc-en-ciel, et son visage était comme Mt 17:2.le soleil, et ses pieds comme Ap 1:15.des colonnes de feu. 2 Il tenait dans sa main un petit livre ouvert. Il posa son pied droit sur la mer, et son pied gauche sur la terre; 3 et il cria d’une voix forte, comme rugit un lion. Quand il cria, les sept tonnerres firent entendre leurs voix. 4 Et quand les sept tonnerres eurent fait entendre leurs voix, j’allais écrire; et j’entendis du ciel une voix qui disait: Da 8:26;12:4.Scelle ce qu’ont dit les sept tonnerres, et ne l’écris pas. 5 Da 12:7.Et l’ange, que je voyais debout sur la mer et sur la terre, leva sa main droite vers le ciel, 6 et jura par celui qui vit aux siècles des siècles, qui a créé le ciel et les choses qui y sont, la terre et les choses qui y sont, et la mer et les choses qui y sont, Ap 11:15.qu’il n’y aurait plus de temps, 7 mais qu’aux jours de la voix du septième ange, quand il sonnerait de la trompette, le mystère de Dieu s’accomplirait, comme il l’a annoncé à ses serviteurs, les prophètes. 8 Et la voix, que j’avais entendue du ciel, me parla de nouveau, et dit: Va, prends le petit livre ouvert dans la main de l’ange qui se tient debout sur la mer et sur la terre. 9 Et j’allai vers l’ange, en lui disant de me donner le petit livre. Et il me dit: Éz 3:1.Prends-le, et avale-le; il sera amer à tes entrailles, mais dans ta bouche il sera doux comme du miel. 10 Je pris le petit livre de la main de l’ange, et je l’avalai; il fut dans ma bouche doux comme du miel, mais quand je l’eus avalé, mes entrailles furent remplies d’amertume. 11 Puis on me dit: Il faut que tu prophétises de nouveau sur beaucoup de peuples, de nations, de langues, et de rois.