1 ज्या मास्तेऱ्यान सोबदा हेते, मास्तेर दाऊदान बिटोख इतो, एने यरूशलेम ने राजा इतो।
2 मास्तेर ज्य किथे, कायस कामान नाह सोतो! कायच कामान नाह आखो कायस कामान नाह। 3 जी मेहनेत माणुह ज्यी देरती पोर किरेह, ताह ता से काय फायदो सापड़ेह? 4 एक पिढ़ी निवरी जाथे, एने दिहरी पिढ़ी आवेह, पुण देरती जिहीन तिहेच कायेम बोणीन रिथे। 5 दिह उगणे, एने तो बुड़ने, एने तो उतवाल्योस ता जागा पोर जात रिथे जाहरी तो उगणे। 6 वारो देक्षिण ने उगे चालने, एने फिरीन उत्तर उगे आव जाथे; तो दाड़ीन फिरते एने चालते रिथे, एने वारो जा रेन निकलेल एतो, पोशो तास जात रिथे। 7 आख्यु नेद्यु एकुस जागान उगे जाहार ताहार वोयत्युह। त्यु आख्यु देरीया माय जाएन मिलात्युह, पुण तीबी देरीयो केदी नाह बोरात। 8 आख्यु वातु थाकाड़णार हेत्यु, माणुह तान वर्णन नाह केर सिकेत; डोला देखीन संतुष्ट नाह एते, एने नाह कान होमलीन संतुष्ट एतेह। 9 जी वात एय जायेल हे, ती पोशी एय; एने जो काय बोण जायेल हे तो पोशो बोणावाय जाय, एने देरती पोर काल्ली वात नोवाली नाह सोती। 10 काय देरती पोर ओहली काह वात हे, जान बाराम माणहे केय सेकती काय, "दिखो, ज्यी नोवाली वात हे?" पुण ज्य ते आपुह रेन जुनाला कालाम रेन ईती आवणे बाजरेनोह। 11 जुनाला कालान वातुन एर एवीन कालाम नाह रेनी, एने नाह आपणी पासाण आवणारा माणहाह ज्यु वातु एर रेती।
12 मी हिकाड़णार, इस्राएल देसान राजा इतो, एने यरूशलेम हेयरा माय राज केरतालो। 13 ज्यी देरती पोर जो ईथे, बुध्दी केरीन होदणेन एने तान मतलब सोमेजणेन केरता मी मारो मोन लागाड्यो; ज्यी जुलूम दुखान वात हे, जाह बोगवान माणहाह ज्यास कामा माय गुताणेन केरता होपेल हे। 14 जो काय देरती पोर ईथे, तो आखो दिखेल हे; तो आखो बिगेर कामान हे।
ज्य तोहलोच हे जोहलो काय वाराह देरनो। 15 जो उगार हे तो हुतरो नाह एय सिकेत, एने जो सोतोच नाह, तो गेणाय नाह सिकेत।
16 मी सोताह केयो, "देख, जोला यरूशलेम माय माहु रेन पेल एता, ता आखाह रेन मी जुलूम होवटी बुध्दी सापड़ाव लियेल हे; एने माहु जुलूम बुध्दी एने ईकेल जुड़ जायेल हे।" 17 मी मारा मोनाह ज्य जाणने माय लागाड्यो काय बुध्दी काय हे, गांडायपोणा एने फोगवायीह बी जाण लेव; तेवी माहु मालुम पोड़नो काय ज्य बी वाराह देरनेन गेत हे। 18 काहाकाय जादा बुध्दी माय जुलूम दुख बी ईथे, एने जो तान ईकेल वोड़ावेह तो तान दुख बी वोड़ावेह।