1 हाजो नाव मोंगाला आस्तराह रेन हाजो हे, एने मोतीन दिह पायदा एणेन दिह्याह रेन हाजो हे। 2 तिवार मोणावणारान गेर जाणे से, दुख मोणावणारान गेर जाणे हाजो हे; काहाकाय मोतुस आखा माणहान सेवोट हे, एने जो जीवतालो माणुह हे, तो मोन लागाड़ीन ज्यी वाती पोर विचार केरी।
3 आहतायीह रेन दुख हाजो हे, काहाकाय मुयान दुख मोनान हुक हे।
4 एकलीदार माणहान मोन दुखी कुटूमाम लाग रीथे, पुण फोगा माणहान मोन खुसी मोणावणारान गेराम लाग रीथे।
5 फोगान मुया केरीन गीत होमेलने से, एकलीदारान जुलनो होमेलने हाजो हे।
6 काहाकाय फोगान आहताय, एगदा ठामलान बुंदे काटा हेलेगणेन चेड़चेड़ आवाजान गेत ईथे। ज्य बी कायच कामान नाह।
7 माणहाह वेला केरावीन लियेल मालदेन से एकलीदार बी फोगो बोण जाथे, एने गुस से बुद्दी नास एय जाथे।
8 एगदा कामान सुरवातीह रेन तान सेवोट हाजो हे, एने दिर देरनार माणुह गोमेंडीह रेन हाजो हे।
9 तारा मोना माय चालोच राग मा किरे, काहाकाय राग फोगान मोनाम रिथे।
10 ज्य मा किहो, काय आजीन दिह्याह रेन; गीया दिह हाजा एता? काहाकाय ज्यान बाराम तुमरो ज्य केणो ईकेल केरीन नाह सोतो।
11 बुद्दी मालदेन जुड़ेल ईसान गेत एक हाजाली चिज हे, एने ता माणहाह फायदो पोचाड़ेह जा दिह्याह देखतेह।
12 काहाकाय बुद्दीह होमालनो, मालदेनाह होमालनेन बाराबोर हे; पुण एकलीन फायदो ज्यो हे, काय बुद्दी केरीन तीन मेलनारान जीवान राखवाल ईथे।
13 बोगवानान कामा पोर विचार किरो, जाह बोगवान वाकड़ो बाणायेल हे, ताह कुण हुतरो केर सिकेह?
14 हुकान दिह्याम खुसी मोणावो, पुण दुखान दिह्याम विचार किरो, काहाकाय बोगवान हुक एने दुख दुयूह बाणायेल हे; काहाकाय माणुह ज्यी वातीह नाय सोमजी सिके काय तान बाद काय एण्यो हे।
15 मी मारा बिगेर कामान जीवणा माय ज्य आखो दिखेल हे, देरमी माणुह हाजो काम केरते लेन मोर जाथे; एने खाराब माणुह बुराय केरते लेन जुलूम वोरह्या जीवेह। 16 जुलूम देरमी मा बुणो, एने नाह सोताह जुलूम एकलीदार बाणावो; नाहते तुमू तुमरा पाया पोर सोता कुराड़ केरीन दिहो। 17 जुलूम खाराब बी मा बुणो, एने नाह फोगो; नाहते तु तारा टेमाह रेन पेलुच मोर जाहे। 18 हाजो ज्य हे काय एकाह देर रेय, एने दिहराह बी तारा आथाम रेन सुटणे मा दिहे; जो माणुह बोगवानान बोक्ती किरेह, तो न्यु सोब केठीण माय रेन निकील जाय।
19 बुध्दीस एकलीदार माणहाह हेयरान दोह आदिकारीह रेन जादा ताकेत जुड़ेह। 20 खेरीच दुनिया माय ओहलो देरमी माणुह नाह सोतो, जो कायेम हाजोस किरते रेय, एने केदी पाप नाह किरेत।
21 ज्यु वातु माणहे केतेह, त्यु आख्यु वातुह होमेलहे मा; नाहते तु ज्यी वात होमेलहे काय तारो पावोर तुवाहच हाराप देणे बाजरिनोह। 22 काहाकाय तु सोता जाणेह, काय तु बी जुलूम वार दिहरान चिहटा किरेल हे।
23 ज्य आखो मी बुध्दी केरीन पारखेल हे, मी सोच्यो, मी एकलीदार बोणुह; पुण बुद्दी माहु रेन सेटीच रेनी। 24 बुध्दी जी हे ती सेटी हे, एने जुलूम उंडी हे एने तीह कुण सोमेज सिकेह? 25 मी ज्य जाणनेन केरता मोन लागाड्यो काय बुध्दी काय हे, होद निकालु एने तान मतलब जाणु, जा केरीन माहु मालुम पोड़ जाय काय फोगवाय गुनो हे; एने फोगवाय गांडायपोणा हे।
26 तेवी मी मोतीह रेन बी जुलूम माणी ती बायकुह सापडायो, जीन मोन फांदो एने जाल हे; एने जीन आथ आतबेड्यु हेत्यु। फोक्तो तोस एदमी तीह रेन वोच सिकेह, जा से बोगवान खुस रीथे, पुण पापी एदमी तीन सिकार एय जाथे। 27 हिकाड़णार किथे, "दिखो, खेराय जाणनेन केरता आलेग आलेग वातु मिलावीन पारख्यो, ते ज्यी वात निकाल्यो। 28 पुण मी जाह होदणे बाजरिनोह, तो माहु सापेड़नो नाह, एजार एदम्या माय रेन एक एदमी माहु सापेड़नो; पुण ता माय माहु एक बी बायकु नाह सापेड़नी। 29 दिखो मी फोक्तो ज्यी खेराय सापड़ायेल हे, बोगवान माणहाह सिदो सादो बाणायेल हे; पुण माणुह सोता जीवणान जुलूम योजना होद काड़ेल हे।"