1 Meu coração está firme, ó Deus! Cantarei e louvarei, ó Glória minha!2 Acordem, harpa e lira! Despertarei a alvorada.3 Eu te darei graças, ó Senhor, entre os povos; cantarei louvores entre as nações,4 porque o teu amor leal se eleva muito acima dos céus; a tua fidelidade alcança as nuvens!5 Exalta-te, ó Deus, acima dos céus; estenda-se a tua glória sobre toda a terra!6 Salva-nos com a tua mão direita e responde-nos, para que sejam libertos aqueles a quem amas.7 Do seu santuário Deus falou: "No meu triunfo dividirei Siquém e repartirei o vale de Sucote.8 Gileade me pertence, e Manassés também; Efraim é o meu capacete, Judá é o meu cetro.9 Moabe é a pia em que me lavo, em Edom atiro a minha sandália, sobre a Filístia dou meu brado de vitória! "10 Quem me levará à cidade fortificada? Quem me guiará a Edom?11 Não foste tu, ó Deus, que nos rejeitaste e deixaste de sair com os nossos exércitos?12 Dá-nos ajuda contra os adversários, pois inútil é o socorro do homem.13 Com Deus conquistaremos a vitória, e ele pisará os nossos adversários.

1 Ετοιμη ειναι η καρδια μου, Θεε· θελω ψαλλει και θελω ψαλμωδει εν τη δοξη μου.2 Εξεγερθητι, ψαλτηριον, και κιθαρα· θελω εξεγερθη το πρωι.3 Θελω σε επαινεσει, Κυριε, μεταξυ λαων, και θελω ψαλμωδει εις σε μεταξυ εθνων·4 διοτι εμεγαλυνθη εως των ουρανων το ελεος σου και εως των νεφελων η αληθεια σου.5 Υψωθητι, Θεε, επι τους ουρανους· και η δοξα σου ας ηναι εφ' ολην την γην·6 δια να ελευθερονωνται οι αγαπητοι σου· σωσον δια της δεξιας σου και επακουσον μου.7 Ο Θεος ελαλησεν εν τω αγιαστηριω αυτου· θελω χαιρει, θελω μοιρασει την Συχεμ και την κοιλαδα Σοκχωθ θελω διαμετρησει·8 Εμου ειναι ο Γαλααδ, εμου ο Μανασσης· ο μεν Εφραιμ ειναι η δυναμις της κεφαλης μου· ο δε Ιουδας ο νομοθετης μου·9 Ο Μωαβ ειναι η λεκανη του πλυσιματος μου· επι τον Εδωμ θελω ριψει το υποδημα μου· θελω αλαλαξει επι την Παλαιστινην.10 Τις θελει με φερει εις την περιτετειχισμενην πολιν; τις θελει με οδηγησει εως Εδωμ;11 ουχι συ, Θεε, ο απορριψας ημας; και δεν θελεις εξελθει, Θεε, μετα των στρατευματων ημων;12 Βοηθησον ημας απο της θλιψεως, διοτι ματαια ειναι η παρα των ανθρωπων σωτηρια.13 Δια του Θεου θελομεν καμει ανδραγαθιας· και αυτος θελει καταπατησει τους εχθρους ημων.