1 Eu clamo pelo Senhor na minha angústia, e ele me responde.2 Senhor, livra-me dos lábios mentirosos e da língua traiçoeira!3 O que ele lhe dará? Como lhe retribuirá, ó língua enganadora?4 Ele a castigará com flechas afiadas de guerreiro, com brasas incandescentes de sândalo.5 Ai de mim que vivo como estrangeiro em Meseque, que habito entre as tendas de Quedar!6 Tenho vivido tempo demais entre os que odeiam a paz.7 Sou um homem de paz; mas, ainda que eu fale de paz, eles só falam de guerra.

1 Εν τη θλιψει μου εκραξα προς τον Κυριον, και εισηκουσε μου.2 Κυριε, λυτρωσον την ψυχην μου απο χειλεων ψευδων, απο γλωσσης δολιας.3 Τι θελει σοι δωσει η τι θελει σοι προσθεσει, η δολια γλωσσα;4 Τα ηκονημενα βελη του δυνατου, μετα ανθρακων αρκευθου.5 Ουαι εις εμε, διοτι παροικω εν Μεσεχ, κατοικω εν ταις σκηναις του Κηδαρ·6 Πολυν καιρον κατωκησεν η ψυχη μου μετα των μισουντων την ειρηνην.7 Εγω αγαπω την ειρηνην· αλλ' οταν ομιλω, αυτοι ετοιμαζονται δια πολεμον.