2 Reis 17

O reinado de Oseias, o último rei de Israel

1 No décimo segundo ano do reinado de Acaz, rei de Judá, Oseias, filho de Elá, tornou-se rei de Israel em Samaria e reinou nove anos. 2 Ele fez o que era mau aos olhos do Senhor, mas não como os reis de Israel que o precederam.

3 Salmaneser, rei da Assíria, foi atacar Oseias, que fora seu vassalo e lhe pagara tributo. 4 O rei da Assíria, porém, descobriu que Oseias era um traidor, pois havia mandado mensageiros a Sô, rei do Egito, e já não pagava o tributo, como costumava fazer anualmente. Por isso, Salmaneser mandou prendê-lo e lançá-lo no cárcere. 5 O rei da Assíria atacou todo o país, depois atacou também Samaria e a sitiou por três anos. 6 No nono ano do reinado de Oseias, o rei assírio conquistou Samaria e deportou os israelitas para a Assíria. Ele os colocou em Hala, em Gozã, junto ao rio Habor, e nas cidades dos medos.

Israel é castigado com o exílio

7 Tudo isso aconteceu porque os israelitas haviam pecado contra o Senhor, o seu Deus, que os tirara do Egito, livrando-os das mãos do faraó, rei do Egito. Eles prestaram culto a outros deuses 8 e seguiram os costumes das nações que o Senhor havia expulsado de diante deles, bem como os costumes que os reis de Israel haviam introduzido. 9 Os israelitas praticaram o mal secretamente contra o Senhor, o seu Deus. Em todas as suas cidades, desde as torres das sentinelas até as cidades fortificadas, eles construíram santuários locais. 10 Ergueram colunas sagradas e postes de Aserá*17.10 Isto é, postes de madeira simbólicos usados no culto da deusa Aserá; também no versículo 16. em todo monte alto e debaixo de toda árvore frondosa. 11 Em todos os santuários locais queimavam incenso, como faziam as nações que o Senhor havia expulsado de diante deles. Fizeram males que provocaram a ira do Senhor. 12 Prestaram culto a ídolos, embora o Senhor houvesse dito: "Não façam isso". 13 O Senhor advertiu Israel e Judá por meio de todos os seus profetas e videntes: "Desviem-se dos seus maus caminhos. Obedeçam aos meus mandamentos e estatutos, de acordo com toda a lei que ordenei aos seus antepassados que obedecessem e que lhes entreguei por meio dos meus servos, os profetas".

14 Contudo, eles não quiseram ouvir e foram obstinados como os seus antepassados, que não confiaram no Senhor, o seu Deus. 15 Rejeitaram os seus estatutos, os seus testemunhos e a aliança que ele tinha feito com os seus antepassados. Seguiram ídolos inúteis, tornando-se eles mesmos inúteis. Imitaram as nações ao seu redor, embora o Senhor lhes tivesse ordenado: "Não ajam como elas".

16 Abandonaram todos os mandamentos do Senhor, o seu Deus, e fizeram para si dois ídolos de metal na forma de bezerros e um poste de Aserá. Prostraram-se diante de todos os exércitos celestiais e prestaram culto a Baal. 17 Queimaram os seus filhos e as suas filhas em sacrifício. Praticaram adivinhação, consultaram os que anunciam presságios e venderam-se para fazer o que era mau aos olhos do Senhor, provocando, assim, a ira dele.

18 Então, o Senhor indignou-se muito contra Israel e o expulsou da sua presença. Só a tribo de Judá escapou, 19 mas nem ela obedeceu aos mandamentos do Senhor, o seu Deus. Seguiram os costumes que Israel havia praticado. 20 Por isso, o Senhor rejeitou toda a descendência de Israel; ele a afligiu e a entregou nas mãos de saqueadores, até que a expulsou da sua presença.

21 Quando o Senhor separou Israel da dinastia de Davi, os israelitas estabeleceram Jeroboão, filho de Nebate, como rei, o qual induziu Israel a deixar de seguir o Senhor e o levou a cometer grande pecado. 22 Os israelitas permaneceram em todos os pecados de Jeroboão e não se desviaram deles, 23 até que o Senhor os expulsou da sua presença, conforme os havia advertido por meio de todos os seus servos, os profetas. Assim, o povo de Israel foi levado da sua terra para o exílio, na Assíria, onde ainda hoje permanece.

O repovoamento de Samaria

24 O rei da Assíria trouxe gente da Babilônia, de Cuta, de Ava, de Hamate e de Sefarvaim e os estabeleceu nas cidades de Samaria para substituir os israelitas. Eles tomaram posse de Samaria e habitaram nas suas cidades. 25 Quando começaram a viver ali, não adoravam ao Senhor; por isso, Deus enviou leões para o meio deles, que mataram alguns do povo. 26 Então, informaram o rei da Assíria: "As nações que deportaste e fizeste morar nas cidades de Samaria não conhecem as ordenanças do Deus daquela terra. Ele enviou leões para matá-los, pois desconhecem as suas exigências".

27 Então, o rei da Assíria deu esta ordem: "Façam um dos sacerdotes de Samaria que vocês levaram prisioneiros retornar e viver ali para ensinar ao povo as ordenanças do Deus da terra". 28 Assim, um dos sacerdotes exilados de Samaria veio morar em Betel e lhes ensinou como adorar ao Senhor.

29 No entanto, cada nação fez os seus próprios deuses nas diversas cidades em que moravam e os puseram nos santuários locais que o povo de Samaria havia feito. 30 Os da Babilônia fizeram Sucote-Benote; os de Cuta fizeram Nergal; os de Hamate fizeram Asima; 31 os aveus fizeram Nibaz e Tartaque; os sefarvitas queimavam os seus filhos em sacrifício a Adrameleque e a Anameleque, deuses de Sefarvaim. 32 Eles adoravam ao Senhor, mas também nomeavam dentre eles pessoas para que servissem de sacerdotes nos santuários locais. 33 Adoravam ao Senhor, mas também prestavam culto aos seus próprios deuses, conforme os costumes das nações onde haviam sido exilados.

34 Até hoje, eles continuam em suas antigas práticas. Não adoram ao Senhor nem se comprometem com os estatutos, com as ordenanças, com as leis e com os mandamentos que o Senhor deu aos descendentes de Jacó, a quem denominou Israel. 35 Quando o Senhor fez uma aliança com os israelitas, ele lhes ordenou: "Não adorem outros deuses, não se prostrem diante deles, não lhes prestem culto nem lhes ofereçam sacrifício. 36 O Senhor, que os tirou do Egito com grande poder e com braço estendido, é quem vocês adorarão. Diante dele vocês se prostrarão e lhe oferecerão sacrifícios. 37 Vocês sempre tomarão o cuidado de obedecer aos estatutos, às ordenanças, às leis e aos mandamentos que ele lhes prescreveu. Não adorem outros deuses. 38 Não se esqueçam da aliança que fiz com vocês nem adorem outros deuses. 39 Antes, adorem ao Senhor, o seu Deus; ele os livrará das mãos de todos os seus inimigos".

40 Contudo, eles não lhe deram atenção, mas continuaram em seus antigos costumes. 41 Mesmo quando essas nações adoravam ao Senhor, também prestavam culto aos seus ídolos. Até hoje, os seus filhos e netos continuam fazendo o que os seus antepassados faziam.

Το τέλος του βασιλείου του Ισραήλ

1 Το δωδέκατο έτος της βασιλείας του Άχαζ στον Ιούδα, βασιλιάς του Ισραήλ στη Σαμάρεια έγινε ο Ωσηέ, γιος του Ηλά, για εννιά χρόνια. 2 Αυτός έπραξε ό,τι δυσαρεστεί τον Κύριο, όχι όμως όπως οι προηγούμενοί του βασιλιάδες του Ισραήλ.

3 Ο Σαλμανεσέρ, βασιλιάς της Ασσυρίας, ήρθε να τον πολεμήσει· τότε ο Ωσηέ αναγκάστηκε να υποταχθεί σ’ αυτόν και να του πληρώνει φόρο υποτελείας. 4 Ο βασιλιάς όμως της Ασσυρίας ανακάλυψε ότι ο Ωσηέ συνωμοτούσε εναντίον του: Είχε στείλει απεσταλμένους στο βασιλιά της Αιγύπτου, στη Σαΐς,*στο βασιλιά... Σαΐς. Ή: «στο βασιλιά της Αιγύπτου, τον Σω». Εκείνη την εποχή πρωτεύουσα της Αιγύπτου ήταν η Σαΐς, στο Δέλτα του Νείλου. Εξάλλου δεν είναι γνωστός κανείς βασιλιάς της Αιγύπτου με το όνομα «Σω». ζητώντας βοήθεια και αρνιόταν να πληρώσει στην Ασσυρία τον ετήσιο φόρο υποτελείας. Έτσι ο βασιλιάς της Ασσυρίας συνέλαβε τον Ωσηέ και τον έκλεισε στη φυλακή.

5 Έπειτα ο Σαλμανεσέρ μπήκε στη χώρα, έφτασε στη Σαμάρεια και την πολιορκούσε τρία χρόνια. 6 Τελικά την κυρίεψε, το ένατο έτος της βασιλείας του Ωσηέ. Οδήγησε τους Ισραηλίτες αιχμαλώτους στην Ασσυρία και τους έβαλε να κατοικήσουν άλλους στην περιοχή της Χελάχ, άλλους κοντά στον ποταμό Χαβιώρ στην περιοχή της Γωζάν και άλλους στις πόλεις των Μήδων.

Η αιχμαλωσία του Ισραήλ αποτέλεσμα απείθειας προς το Θεό

7 Αυτό έγινε, επειδή οι Ισραηλίτες αμάρτησαν στον Κύριο, το Θεό τους, ο οποίος τους είχε βγάλει από την Αίγυπτο και τους είχε ελευθερώσει από τη δουλεία του Φαραώ. Αυτοί όμως έφτασαν να λατρεύουν άλλους θεούς· 8 τηρούσαν τα έθιμα των εθνών εκείνων, που ο Κύριος τα είχε διώξει από τη χώρα τους για να κατοικήσουν οι Ισραηλίτες· επίσης τηρούσαν έθιμα που είχαν φέρει απ’ έξω οι βασιλιάδες του Ισραήλ. 9 Έκαναν πράγματα απαράδεκτα για τον Κύριο, το Θεό τους: Καθιέρωσαν ιερούς τόπους σ’ όλη τη χώρα τους, από το πιο απομακρυσμένο παρατηρητήριο ως τις οχυρωμένες πόλεις. 10 Έστησαν πέτρινες και ξύλινες λατρευτικές στήλες στα υψώματα, κάτω από τις σκιές των δέντρων. 11 Κι εκεί, στους ιερούς τόπους, πρόσφεραν θυμίαμα, όπως έκαναν τα έθνη εκείνα, που ο Κύριος τα είχε διώξει από τη χώρα τους για να κατοικήσουν οι Ισραηλίτες. Αμάρτησαν σε βαθμό τέτοιο, που εξόργισαν τον Κύριο. 12 Κι έφτασαν να λατρεύουν τα είδωλα, μολονότι ο Κύριος τους το είχε ρητά απαγορεύσει.

13 Ο Κύριος προειδοποίησε και τον Ισραήλ και τον Ιούδα με τους απεσταλμένους και τους Βλέποντες: «Αφήστε», τους έλεγε, «τον κακό τρόπο ζωής σας και τηρήστε τις εντολές μου και τα προστάγματά μου, τα οποία βρίσκονται στο νόμο που έδωσα στους προγόνους σας και τον γνωστοποίησα και σ’ εσάς με τους δούλους μου, τους προφήτες». 14 Αυτοί όμως πείσμωσαν και δεν άκουσαν, όπως δεν άκουγαν και οι πρόγονοί τους, που δεν πίστευαν στον Κύριο, το Θεό τους. 15 Απέρριψαν τους νόμους που τους είχε δώσει ο Κύριος, τα προστάγματά του και τη διαθήκη, που είχε κάνει με τους προπάτορές τους. Προσκύνησαν κίβδηλους θεούς κι έγιναν και οι ίδιοι κίβδηλοι, όπως τα γύρω ειδωλολατρικά έθνη, που ο Κύριος τους είχε διατάξει να μην τα μιμηθούν. 16 Αγνόησαν όλες τις εντολές του Κυρίου, του Θεού τους, και κατασκεύασαν δύο ομοιώματα μοσχαριών από χυτό μέταλλο. Ακόμη κατασκεύασαν και μια ξύλινη λατρευτική στήλη, προσκύνησαν τ’ αστέρια του ουρανού και λάτρεψαν το Βάαλ. 17 Πρόσφεραν τους γιους και τις κόρες τους ολοκαύτωμα, επιδόθηκαν στη μαγεία και στη μαντεία και πούλησαν την ψυχή τους στο να αμαρτάνουν στον Κύριο, προκαλώντας έτσι την οργή του. 18 Γι’ αυτό ο Κύριος ξέσπασε οργισμένος εναντίον των Ισραηλιτών κι έδιωξε από μπροστά του όλες τις φυλές τους, εκτός από τη φυλή Ιούδα.

19 Αλλά ούτε κι ο λαος του Ιούδα τήρησαν τις εντολές του Κυρίου, του Θεού τους· υιοθέτησαν κι αυτοί τα ξενόφερτα έθιμα του Ισραήλ. 20 Γι’ αυτό ο Κύριος απέρριψε τους Ισραηλίτες στο σύνολό τους. Τους παρέδωσε στην εξουσία λεηλατητών, για να τους ταπεινώσει, και τελικά τους έδιωξε μακριά του, στην εξορία.

21 Όταν ο Κύριος χώρισε τα εδάφη του Ισραήλ από το βασίλειο που ίδρυσε ο Δαβίδ, οι Ισραηλίτες έκαναν βασιλιά τους τον Ιεροβοάμ, γιο του Ναβάτ, κι εκείνος τους οδήγησε μακριά από το δρόμο του Κυρίου και τους παρέσυρε σε φοβερές αμαρτίες. 22 Από τότε οι Ισραηλίτες δεν έπαψαν να επαναλαμβάνουν όλες τις αμαρτίες του Ιεροβοάμ. 23 Τελικά ο Κύριος έδιωξε τον Ισραήλ από μπροστά του, όπως το είχε προαναγγείλει με τους δούλους του, τους προφήτες. Έτσι οι Ισραηλίτες οδηγήθηκαν αιχμάλωτοι μακριά από τη χώρα τους, στην Ασσυρία, όπου βρίσκονται μέχρι σήμερα.

Η επανεγκατάσταση στη Σαμάρεια

24 Ο βασιλιάς της Ασσυρίας έφερε εποίκους από τη Βαβυλώνα, την Κουθά, την Αβά, τη Χαμάθ· έφερε και Σεφαρβίτες κι όλους αυτούς τους εγκατέστησε στις πόλεις της Σαμάρειας στα σπίτια των Ισραηλιτών. Έτσι πήραν στην κατοχή τους τη Σαμάρεια και κατοίκησαν στις γύρω πόλεις. 25 Αυτοί, όταν αρχικά εγκαταστάθηκαν εκεί, δεν λάτρευαν τον Κύριο· έτσι ο Κύριος τους έστειλε λιοντάρια που κατασπάραξαν αρκετούς.

26 Απευθύνθηκαν, λοιπόν, στο βασιλιά της Ασσυρίας και του είπαν: «Τα έθνη που μετέφερες και εγκατέστησες στις πόλεις της Σαμάρειας δε γνωρίζουν το νόμο του Θεού της χώρας· γι’ αυτό ο Θεός έστειλε λιοντάρια εναντίον τους και τους θανάτωσαν».

27 Τότε ο βασιλιάς της Ασσυρίας έδωσε διαταγή και είπε: «Στείλτε εκεί έναν από τους εκτοπισμένους ιερείς, να πάει να μείνει μαζί τους και να τους διδάξει το νόμο του Θεού της χώρας». 28 Έτσι ένας από τους ιερείς που είχαν εκτοπιστεί από τη Σαμάρεια ήρθε κι εγκαταστάθηκε στη Βαιθήλ και τους δίδαξε πώς να λατρεύουν τον Κύριο. 29 Καθένας, όμως, απ’ αυτούς τους εποικισμένους πληθυσμούς κατασκεύαζαν στις πόλεις τους αγάλματα των δικών τους θεών και τα τοποθετούσαν στους ναούς των ιερών τόπων, ναούς που είχαν χτίσει από παλιά οι Σαμαρείτες. 30 Οι Βαβυλώνιοι κατασκεύασαν το άγαλμα του Σουκκώθ-Βενώθ, οι Κουθαΐτες του Νεργάλ και οι Χαμαθίτες του Ασιμά. 31 Οι Αβίτες κατασκεύασαν αγάλματα του Νιβχάζ και του Ταρτάκ και οι Σεφαρβίτες πρόσφεραν τα παιδιά τους ολοκαύτωμα στον Αδραμμέλεχ και στον Αναμμέλεχ, θεούς των Σεφαρβιτών. 32 Συγχρόνως λάτρευαν και τον Κύριο. Επίσης όρισαν απ’ ανάμεσά τους τους ιερείς των ιερών τόπων, που θα θυσίαζαν γι’ αυτούς στους ναούς εκεί. 33 Έτσι λάτρευαν τον Κύριο, αλλά παράλληλα λάτρευαν και τους θεούς τους, σύμφωνα με τα έθιμα των χωρών απ’ τις οποίες προέρχονταν.

34 Μέχρι και σήμερα οι απόγονοί τους τηρούν τα παλαιά έθιμά τους. Δε σέβονται τον Κύριο ούτε εφαρμόζουν τα προστάγματα και τις διαταγές του, το νόμο και τις εντολές που ο ίδιος είχε δώσει στους απογόνους του Ιακώβ, τον οποίο είχε ονομάσει Ισραήλ.

35 Κι όμως, ο Κύριος είχε συνάψει διαθήκη μ’ αυτούς και τους είχε δώσει και τις εξής εντολές: «Δε θα υπολογίζετε άλλους θεούς, δε θα τους προσκυνάτε, δε θα τους λατρεύετε ούτε θα θυσιάζετε σ’ αυτούς. 36 Τον Κύριο θα λατρεύετε, που σας έβγαλε από την Αίγυπτο με μεγάλη κι ακαταμάχητη δύναμη· αυτόν θα σέβεστε, αυτόν θα προσκυνάτε και σ’ αυτόν θα θυσιάζετε. 37,38 Θα φροντίζετε να εκτελείτε πάντοτε τα προστάγματα και τις διαταγές του, το νόμο και τις εντολές που έγραψε για σας. Μην ξεχάσετε ποτέ τη διαθήκη που έκανε μαζί σας· με άλλους θεούς μην ασχολείστε. 39 Μόνο τον Κύριο, το Θεό σας, θα σέβεστε κι αυτός θα σας ελευθερώνει απ’ όλους τους εχθρούς σας».

40 Εκείνοι όμως αρνήθηκαν να υπακούσουν· συνέχισαν να ζουν σύμφωνα με τις παλαιές τους συνήθειες. 41 Έτσι όλοι αυτοί οι πληθυσμοί από τη μια μεριά σέβονταν τον Κύριο, παράλληλα όμως λάτρευαν τα γλυπτά είδωλά τους. Το ίδιο γίνεται μέχρι σήμερα: τα παιδιά τους και στη συνέχεια όλοι οι απόγονοί τους μιμούνται τους προγόνους τους.