Deuteronômio 19

As cidades de refúgio

1 — Quando o Senhor, o seu Deus, tiver destruído as nações cuja terra dá a vocês, quando vocês as expulsarem e ocuparem as cidades e as casas dessas nações, 2 separem três cidades de refúgio na parte central da terra que o Senhor, o seu Deus, lhes dá para que dela tomem posse. 3 Dividam em três partes a terra que o Senhor, o seu Deus, dá como herança a vocês e façam nela vias de acesso. Isso será para que aquele que matar alguém possa fugir para lá.

4 — Este é o caso em que um homem que matar outro poderá fugir para lá e salvar a própria vida: se matar o seu próximo sem premeditação nem rancor algum. 5 Por exemplo, se um homem for com o seu amigo cortar lenha na floresta e, ao levantar o machado para derrubar uma árvore, o ferro se soltar e atingir o seu amigo e matá-lo, ele poderá fugir para uma daquelas cidades e salvar a própria vida. 6 Do contrário, o vingador do sangue poderia persegui-lo enfurecido e alcançá-lo, caso a distância fosse longa demais, e poderia matá-lo, muito embora este não merecesse morrer, pois não premeditou a morte do seu próximo com rancor. 7 É por isso que ordeno a vocês que separem três cidades.

8 — Se o Senhor, o seu Deus, aumentar o seu território, conforme jurou aos seus antepassados, e der a vocês toda a terra que prometeu a eles, 9 então separem mais três cidades. Isso acontecerá se vocês obedecerem fielmente a todos estes mandamentos que hoje lhes ordeno: amar ao Senhor, o seu Deus, e sempre andar nos seus caminhos. 10 Façam isso para que não se derrame sangue inocente na terra que o Senhor, o seu Deus, dá a vocês por herança e para que não sejam culpados de derramamento de sangue.

11 — Se, porém, alguém odiar o seu próximo, ficar à espreita dele, atacá-lo e matá-lo e fugir para uma dessas cidades, 12 as autoridades da sua cidade mandarão buscá-lo na cidade de refúgio e o entregarão nas mãos do vingador do sangue, para que morra. 13 Não tenham piedade dele. Eliminem de Israel a culpa pelo derramamento de sangue inocente para que tudo vá bem com vocês.

14 — Não mudem os marcos de divisa da propriedade do seu vizinho, que foram estabelecidos pelos seus antecessores na herança que vocês receberão na terra que o Senhor, o seu Deus, lhes dá para que dela tomem posse.

As testemunhas

15 — Uma só testemunha não é suficiente para condenar alguém de um crime ou pecado. Qualquer acusação precisa ser confirmada pelo depoimento de duas ou três testemunhas.

16 — Se uma testemunha maliciosa quiser acusar um homem de algum crime, 17 os dois envolvidos na questão deverão apresentar-se ao Senhor, diante dos sacerdotes e dos juízes que estiverem exercendo o cargo naquela ocasião. 18 Os juízes investigarão o caso e, se de fato ficar provado que a testemunha mentiu e deu falso testemunho contra o seu próximo, 19 deem-lhe a punição que ela planejava para o seu irmão. Assim, eliminarão o mal do meio de vocês. 20 O restante do povo saberá disso e terá medo, e nunca mais se fará uma maldade dessa entre vocês. 21 Não tenham piedade: exijam vida por vida, olho por olho, dente por dente, mão por mão, pé por pé.

Οι πόλεις της καταφυγής

1 Όταν ο Κύριος ο Θεός σας εξαφανίσει τα άλλα έθνη, και δώσει σ’ εσάς τη χώρα τους κι εσείς τα διώξετε και εγκατασταθείτε στις πόλεις τους και στα σπίτια τους, 2,3 τότε θα πρέπει να χωρίσετε τη χώρα που θα σας δώσει ο Κύριος σε τρία τμήματα και στο καθένα να ορίσετε μία πόλη. Θα κατασκευάσετε και δρόμο γι’ αυτές τις πόλεις, ώστε να μπορεί εύκολα να καταφεύγει σ’ αυτές κάθε φονιάς. 4 Ένας φονιάς θα μπορεί να καταφεύγει εκεί για ασφάλεια μόνο αν έχει σκοτώσει το συνάνθρωπό του χωρίς να το θέλει, κι ενώ δεν τον μισούσε προηγουμένως. 5 Όπως, για παράδειγμα, όταν μπει κάποιος στο δάσος με έναν άλλον για να κόψουν ξύλα· ενδέχεται να σηκώσει με το χέρι του το τσεκούρι για να χτυπήσει ένα δέντρο, αλλά να φύγει το σίδερο από το στυλιάρι και να χτυπήσει τον άλλο θανάσιμα. Ο δράστης αυτός θα μπορεί να καταφεύγει σε μια από τις πόλεις εκείνες και να ζει ασφαλής. 6 Αλλιώς, θα μπορούσε ο εκδικητής του θύματος να καταδιώξει το φονιά πάνω στο θυμό του, να τον προλάβει –αν μάλιστα ο δρόμος είναι μακρύς– και να τον σκοτώσει· ενώ ο δράστης δεν είναι ένοχος θανάτου, εφ’ όσον δεν μισούσε προηγουμένως το θύμα του.

7 Γι’ αυτό σας διατάζω να ξεχωρίσετε τρεις πόλεις. 8,9 Κι εφ’ όσον εσείς φροντίζετε να εφαρμόζετε όλες αυτές τις εντολές που εγώ σας δίνω σήμερα, εφόσον αγαπάτε τον Κύριο, τον Θεό σας και βαδίζετε πάντοτε στο δρόμο του, τότε αυτός θα διευρύνει τα σύνορά σας και θα σας δώσει όλη τη χώρα που έχει υποσχεθεί με όρκο στους προγόνους σας. Όταν γίνει αυτό, τότε θα προσθέσετε τρεις ακόμα πόλεις στις πρώτες τρεις. 10 Έτσι δεν θα σκοτώνονται αθώοι άνθρωποι στη χώρα, που σας δίνει ο Κύριος, ο Θεός σας για ιδιοκτησία· αλλιώς η ευθύνη γι’ αυτούς τους θανάτους θα είναι όλη δική σας.

11 Αν όμως ένας μισεί κάποιον και του στήσει ενέδρα κι ορμήσει εναντίον του και του επιφέρει θανατηφόρο χτύπημα και μετά καταφύγει σε μια απ’ αυτές τις πόλεις, 12 τότε οι πρεσβύτεροι της πόλης του θα στείλουν να τον πάρουν από ’κει και θα τον παραδώσουν στον εκδικητή του θύματος για να θανατωθεί. 13 Δε θα τον λυπηθείτε· θα εξαφανίσετε από το λαό του Ισραήλ το δολοφόνο ενός αθώου, αν θέλετε να ευτυχήσετε.

14 Μη μετακινείτε τα σύνορα του γείτονά σας από τη θέση που θα καθορίσουν οι πρώτοι κάτοχοι, στον κλήρο που θα λάβετε, στη χώρα που σας δίνει για ιδιοκτησία ο Κύριος, ο Θεός σας.

Ο νόμος για τους μάρτυρες

15 Ένας μόνο μάρτυρας δεν αρκεί για να καταδικαστεί κάποιος που κατηγορείται για οποιοδήποτε έγκλημα, παρανομία ή αμαρτία. Κάθε γεγονός θα επιβεβαιώνεται με τη μαρτυρική κατάθεση δύο ή τριών μαρτύρων.

16 Αν παρουσιαστεί ένας ψευδομάρτυρας εναντίον κάποιου και τον κατηγορεί για παρανομία, 17 τότε θα παρουσιαστούν ενώπιον του Κυρίου και οι δύο αντίδικοι μπροστά στους ιερείς και στους δικαστές που θα είναι σε υπηρεσία εκείνες τις μέρες. 18 Οι δικαστές θα εξετάσουν καλά την υπόθεση και, αν αποδειχθεί ότι ο μάρτυρας είπε ψέματα και κατηγόρησε άδικα το συμπατριώτη του, 19 τότε θα του επιβληθεί η τιμωρία που αυτός υπολόγιζε να επιβληθεί στο συμπατριώτη του. Έτσι θα εξαλείψετε το κακό από ανάμεσά σας.

20 Οι υπόλοιποι θ’ ακούσουν και θα φοβηθούν και δε θα ξανακάνουν πια τέτοιο αδίκημα. 21 Κανένα δε θα λυπάστε. Θ’ ανταποδίδετε ζωή αντί ζωής, οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος, χέρι αντί χεριού και πόδι αντί ποδιού.