Jeremias 10

Deus e os ídolos

1 Ouçam o que o Senhor diz a vocês, ó Israel! 2 Assim diz o Senhor:

"Não aprendam as práticas das nações,

nem se assustem com os sinais no céu,

embora as nações se assustem com eles.

3 Os costumes religiosos das nações são inúteis:

corta-se uma árvore da floresta,

e um artesão a modela com o seu formão.

4 Enfeitam-na com prata e ouro,

com pregos e martelos a fixam

para que não balance.

5 Como um espantalho em uma plantação de pepinos,

os ídolos são incapazes de falar;

têm que ser transportados,

porque não conseguem andar.

Não tenham medo deles,

pois não podem fazer nem mal nem bem".

6 Não há absolutamente ninguém

comparável a ti, ó Senhor;

tu és grande, e grande é o poder do teu nome.

7 Quem não temerá a ti,

ó Rei das nações?

Esse temor te é devido.

Entre todos os sábios das nações

e entre todos os seus reinos,

não há absolutamente ninguém comparável a ti.

8 São todos insensatos e tolos;

querem ser ensinados por ídolos inúteis.

Os deuses deles não passam de madeira.

9 Prata batida é trazida de Társis,

e ouro, de Ufaz.

A obra do artesão e do ourives

é vestida de azul e púrpura;

tudo não passa de obra de hábeis artesãos.

10 Mas o Senhor é o Deus verdadeiro;

ele é o Deus vivo, o Rei eterno.

Quando ele se ira, a terra treme;

as nações não podem suportar o seu furor.

11 "Digam-lhes isto: ‘Estes deuses, que não fizeram nem os céus nem a terra, desaparecerão da terra e de debaixo dos céus’."*10.11 O texto original desse versículo está em aramaico.

12 Mas foi Deus quem fez a terra com o seu poder;

ele firmou o mundo com a sua sabedoria

e estendeu os céus com o seu entendimento.

13 Ao som do seu trovão, as águas no céu rugem

e formam-se nuvens desde os confins da terra.

Ele faz os relâmpagos para a chuva

e faz sair o vento dos seus depósitos.

14 Esses homens todos são estúpidos e ignorantes;

cada ourives é envergonhado pela imagem que esculpiu.

As suas imagens esculpidas são uma fraude,

não têm fôlego de vida.

15 Elas são inúteis, objetos de zombaria.

Quando vier o julgamento delas, perecerão.

16 Aquele que é a Porção de Jacó não é como essas imagens,

pois ele é quem forma todas as coisas,

e Israel é a tribo da sua propriedade.

Senhor dos Exércitos é o seu nome.

A destruição vindoura

17 Ajunte os seus pertences para deixar a terra,

você que vive sitiada.

18 Pois assim diz o Senhor:

"Desta vez lançarei fora os que vivem nesta terra.

Trarei aflição sobre eles,

e serão capturados".

19 Ai de mim! Estou ferido!

O meu ferimento é incurável!

Apesar disso, eu dizia:

"Esta é a minha enfermidade e tenho que suportá-la".

20 A minha tenda foi destruída;

todas as cordas da minha tenda estão arrebentadas.

Os meus filhos me deixaram e já não existem;

não restou ninguém para armar a minha tenda

e montar o meu abrigo.

21 Os líderes*10.21 Hebraico: pastores. do povo são insensatos

e não procuram o Senhor;

por isso, não prosperam,

e todo o seu rebanho está disperso.

22 Escutem! Estão chegando notícias!

Uma grande agitação vem do norte.

As cidades de Judá serão arrasadas

e transformadas em morada de chacais.

A oração de Jeremias

23 Eu sei, Senhor, que não está nas mãos do homem o seu caminho;

não compete ao homem dirigir os seus passos.

24 Corrige-me, Senhor, mas somente com justiça,

não com a tua ira,

para que não me reduzas a nada.

25 Derrama a tua ira sobre as nações

que não te conhecem,

sobre os povos que não invocam o teu nome.

Pois eles devoraram Jacó;

devoraram-no completamente

e destruíram a sua terra.

Ο αληθινός Θεός και τα είδωλα

1 Ακούστε, Ισραηλίτες, το μήνυμα που σας απευθύνει ο Κύριος! 2 «Μην ακολουθείτε τα έθιμα των εθνών», λέει ο Κύριος, «και μη φοβάστε από τα ασυνήθιστα φαινόμενα του ουρανού· τα έθνη φοβούνται απ’ αυτά. 3 Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις των εθνών είναι παράλογες: Κόβουν ένα ξύλο από το δάσος και το επεξεργάζονται οι ξυλουργοί με το σκαρπέλο. 4 Το διακοσμούν με ασήμι και χρυσάφι, και το καρφώνουν στέρεα με τα σφυριά για να μην κουνιέται. 5 Σαν σκιάχτρο σε αγγουρόκηπο είναι οι θεοί τους· δε μιλούν· έχουν ανάγκη να υποβαστάζονται, γιατί δεν μπορούν να βαδίσουν. Μην τους φοβάστε γιατί δεν μπορούν να κάνουν ούτε κακό ούτε καλό».

6 Κύριε, όμοιος μ’ εσένα δεν υπάρχει! Είσαι μεγάλος και μεγάλη είναι η φήμη σου που λέει για τη δύναμή σου. 7 Ποιος δεν θα σε τιμούσε, βασιλιά των εθνών; Σ’ εσένα δικαιωματικά ανήκει η τιμή. Ανάμεσα σε όλους τους σοφούς των εθνών και σ’ όλα τα βασίλεια όμοιος μ’ εσένα δεν υπάρχει.

8 Όλοι αυτοί είναι εντελώς ανόητοι· τι θα μπορούσαν να διδαχτούν από τα ξύλινα είδωλα; 9 Τα είδωλά τους είναι καλυμμένα με ασήμι, που το ’χουν φέρει από τη Θαρσείς, και με χρυσό από την Ουφάζ, έργα τεχνίτη των μετάλλων. Είναι ντυμένα με γαλάζιο και με κόκκινο ένδυμα· όλα αυτά είναι έργα επιδέξιων τεχνητών. 10 Αλλά ο Κύριος είναι Θεός αληθινός, Θεός ζωντανός και βασιλιάς αιώνιος, που πάνω στην οργή του τραντάζει τη γη και που τα έθνη δεν μπορούν ν’ αντέξουν το θυμό του.

11 Εσείς, Ισραηλίτες θα λέτε για τους ξένους θεούς: «Οι θεοί που δεν έφτιαξαν τον ουρανό και τη γη δεν έχουν θέση στον ουρανό και πρέπει να αφανιστούν από τη γη».

12 Ο Κύριος έκανε τη γη αποδεικνύοντας τη δύναμή του, στερέωσε την οικουμένη δείχνοντας τη σοφία του, και άπλωσε τους ουρανούς φανερώνοντας τη σύνεσή του. 13 Με τη φωνή του το νερό μαζεύεται πάνω από τον ουρανό κι από τις άκριες της γης τα σύννεφα ανεβαίνουν· δημιουργεί τις αστραπές, δρόμο ν’ ανοίξει στη βροχή κι από τις αποθήκες του τον άνεμο τον βγάζει. 14 Μπροστά σε όλα αυτά κάθε άνθρωπος μένει κατάπληκτος. Κάθε τεχνίτης που φτιάχνει είδωλα νιώθει ντροπή για τα κατασκευάσματά του, γιατί είναι ψεύτικα, χυτά, και δεν υπάρχει μέσα τους πνοή. 15 Είναι ένα τίποτα, έργα γελοία· όταν ο Κύριος έρθει τιμωρός, αυτά θ’ αφανιστούν. 16 Πόσο είναι διαφορετικός ο Θεός του Ιακώβ! Αυτός δημιούργησε τα πάντα, και διάλεξε τους Ισραηλίτες να ’ναι λαός του. Το όνομά του είναι "Κύριος του σύμπαντος".

Η επερχόμενη καταστροφή

17 Ιερουσαλήμ, πολιορκημένη πόλη, ας μαζέψουν οι κάτοικοί σου ό,τι τους έχει απομείνει. 18 Γιατί ο Κύριος λέει: «Αυτή τη φορά θα οδηγήσω αιχμαλώτους τους κατοίκους της χώρας· θα τους ταλαιπωρήσω για να πάρουν ένα καλό μάθημα».*θα τους ταλαιπωρήσω... μάθημα. Η ερμηνεία του εβρ. είναι αβέβαιη.

19 «Αλίμονό μου! Καταστράφηκα!» φωνάζει η Ιερουσαλήμ. «Αγιάτρευτες είν’ οι πληγές μου. Στην αρχή νόμισα πως θα ήταν κάποια αρρώστια που θα την ξεπερνούσα. 20 Τώρα όμως η σκηνή μου ερημώθηκε, κόπηκαν όλα τα σκοινιά· φύγαν από κοντά μου τα παιδιά μου και δεν υπάρχει πια κανείς να ξαναστήσει τη σκηνή μου, να τεντώσει τα παραπετάσματά μου απ’ την αρχή». 21 Ανόητοι αποδειχτήκαν οι βοσκοί! Δεν αναζήτησαν τον Κύριο, γι’ αυτό και δεν προκόψανε· όλα τους τα κοπάδια σκορπιστήκαν.

22 Ακούστε! Μια φήμη διαδίδεται. Βουητό μεγάλο έρχεται απ’ το βορρά,*απ’ το βορρά. Βλ. υποσ. εις κεφ. 1:14. τις πόλεις να ερημώσει του Ιούδα και να τις κάνει τόπο τσακαλιών.

Ο Ιερεμίας προσεύχεται για το λαό του

23 Κύριε, το ξέρω πως κανένας άνθρωπος τη μοίρα του δεν την ορίζει, κανένας δεν μπορεί να ελέγξει της ζωής του την κατεύθυνση. 24 Κύριε, διόρθωσέ μας αλλά δίκαια· όχι όταν είσαι θυμωμένος, για να μη μας φέρεις στο μηδέν.

25 Άφησε το θυμό σου να στραφεί στα έθνη που δε σε γνωρίζουν και στους ανθρώπους που δε σε επικαλούνται· γιατί αυτοί κατασπαράξαν το λαό σου, τον εξουθένωσαν κι ερήμωσαν τη χώρα του.