Jeremias 42

1 Então, todos os líderes do exército, incluindo Joanã, filho de Careá, e Jezanias,*42.1 Conforme o Texto Massorético. A Septuaginta traz Azarias. Veja 43.2. filho de Hosaías, e todo o povo, desde o menor até o maior, aproximaram-se 2 do profeta Jeremias e lhe disseram:

— Por favor, ouça a nossa petição e ore ao Senhor, o seu Deus, por nós e em favor de todo este remanescente, pois, como você vê, embora fôssemos muitos, agora só restam poucos de nós. 3 Ore rogando ao Senhor, o seu Deus, que nos diga para onde devemos ir e o que devemos fazer.

4 — Eu os atenderei — respondeu o profeta Jeremias. — Orarei ao Senhor, o seu Deus, conforme vocês pediram. E direi tudo o que o Senhor responder; nada esconderei de vocês.

5 Então, disseram a Jeremias:

— Que o Senhor seja uma testemunha verdadeira e fiel contra nós, caso não façamos tudo o que o Senhor, o seu Deus, nos ordenar por seu intermédio. 6 Quer seja favorável, quer não, obedeceremos ao Senhor, o nosso Deus, a quem o enviamos, para que tudo corra bem conosco, pois obedeceremos ao Senhor, o nosso Deus.

7 Dez dias depois, a palavra do Senhor veio a Jeremias. 8 Este convocou Joanã, filho de Careá, todos os comandantes do exército que estavam com ele e todo o povo, desde o menor até o maior. 9 Então, disse-lhes:

— Assim diz o Senhor, o Deus de Israel, a quem vocês me enviaram para apresentar a petição de vocês: 10 "Se vocês permanecerem nesta terra, eu os edificarei, não os derrubarei; eu os plantarei, não os arrancarei, pois muito me pesa a desgraça que eu trouxe sobre vocês. 11 Não tenham medo do rei da Babilônia, a quem vocês agora temem. Não tenham medo dele — declara o Senhor —, pois estou com vocês, e os salvarei e livrarei das mãos dele. 12 Eu terei compaixão de vocês, e ele também, e permitirá que retornem à terra de vocês".

13 — Contudo, se vocês disserem: "Não permaneceremos nesta terra", e, assim, desobedecerem ao Senhor, o seu Deus, 14 e se disserem: "Não, nós iremos para o Egito, onde não veremos a guerra, nem ouviremos o som da trombeta, nem passaremos fome", 15 ouçam a palavra do Senhor, ó remanescente de Judá. Assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel: "Se vocês estão decididos a ir para o Egito e lá forem residir, 16 a espada que vocês temem os alcançará, a fome que receiam os seguirá até o Egito, e lá vocês morrerão. 17 Todos os que estão decididos a partir e residir no Egito morrerão pela espada, pela fome e pela peste; nem um só deles sobreviverá ou escapará da desgraça que trarei sobre eles". 18 Assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel: "Como o meu furor foi derramado sobre os habitantes de Jerusalém, assim a minha ira será derramada sobre vocês, quando forem para o Egito. Vocês serão objeto de maldição e de pavor, de desprezo e de afronta. Vocês jamais tornarão a ver este lugar".

19 — Ó remanescente de Judá, o Senhor disse a vocês: "Não vão para o Egito". Estejam certos de que hoje faço uma advertência: 20 vocês cometeram um erro quando me enviaram ao Senhor, o seu Deus, pedindo: "Ore ao Senhor, o nosso Deus, em nosso favor. Diga-nos tudo o que ele falar a você, e nós o faremos". 21 Eu disse a vocês, hoje mesmo, tudo o que o Senhor, o seu Deus, me mandou dizer, mas vocês não lhe obedecem. 22 Agora, porém, estejam certos de que vocês morrerão pela espada, pela fome e pela peste no lugar em que desejam residir.

Αυτοί που διασώθηκαν συμβουλεύονται τον Ιερεμία

1 Τότε οι αρχηγοί του στρατού και κυρίως ο Ιωχανάν, γιος του Καρεάχ και ο Αζαρίας, γιος του Ωσαΐα αλλά και όλος ο λαός, μικροί και μεγάλοι, πλησίασαν τον προφήτη Ιερεμία 2 και του είπαν: «Σε παρακαλούμε, προσευχήσου στον Κύριο το Θεό σου, για όλους εμάς· ήμασταν πολλοί αλλά βλέπεις πόσο λίγοι έχουμε απομείνει. 3 Προσευχήσου, λοιπόν, να μας φανερώσει ο Κύριος, ο Θεός σου, ποιο δρόμο πρέπει να πάρουμε και τι να κάνουμε».

4 Ο Ιερεμίας τούς απάντησε: «Σας άκουσα. Θα προσευχηθώ στον Κύριο, το Θεό μας, σύμφωνα με την επιθυμία σας· και ό,τι απαντήσει ο Κύριος για σας θα σας το αναγγείλω· δε θα σας κρύψω τίποτα». 5 Τότε εκείνοι του είπαν: «Ο Κύριος, ο Θεός σου, ας είναι αξιόπιστος κι αληθινός μάρτυρας εναντίον μας, αν δεν πράξουμε σύμφωνα με όλα όσα θα σου πει για μας. 6 Είτε μας είναι ευχάριστο είτε όχι, θα υπακούσουμε στον Κύριο το Θεό μας, στον οποίο εμείς σου ζητήσαμε να προσευχηθείς. Όλα θα μας πάνε καλά, αν τον υπακούσουμε».

7 Μετά από δέκα μέρες, μίλησε ο Κύριος στον Ιερεμία. 8 Κατόπιν ο προφήτης κάλεσε τον Ιωχανάν, γιο του Καρεάχ, τους αρχηγούς του στρατού, που ήταν μαζί του και όλο το λαό, μικρούς και μεγάλους 9 και τους είπε: «Ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, στον οποίο με στείλατε να προσευχηθώ για σας, λέει: 10 "αν συνεχίσετε να μένετε σ’ αυτήν τη χώρα, θα σας ανοικοδομήσω εδώ και δε θα σας γκρεμίσω, θα σας φυτέψω και δε θα σας ξεριζώσω· γιατί λυπάμαι για το κακό που σας έκανα. 11 Μη φοβάστε πια το βασιλιά της Βαβυλώνας, που τον τρέματε. Μην τον φοβάστε τώρα πια", λέει ο Κύριος, "γιατί εγώ είμαι μαζί σας για να σας σώσω και να σας ελευθερώσω από τα χέρια του. 12 Θα του εμπνεύσω έλεος για σας· θα σας λυπηθεί και θα σας επιτρέψει να γυρίσετε στη χώρα σας".

13 »Μην παραβείτε όμως τις προσταγές του Κυρίου του Θεού σας και πείτε "δε θα κατοικήσουμε σ’ αυτή τη χώρα". 14 Μην πείτε: "προτιμότερο είναι να πάμε να ζήσουμε στην Αίγυπτο, όπου δε θα βλέπουμε πόλεμο, δε θ’ ακούμε τον ήχο της σάλπιγγας και δε θα μας λείψει ποτέ το ψωμί". 15 Αν το κάνετε αυτό, εσείς που απομείνατε στο βασίλειο του Ιούδα, ακούστε τι λέει ο Κύριος του σύμπαντος, ο Θεός του Ισραήλ: "αν είστε αποφασισμένοι να πάρετε το δρόμο για την Αίγυπτο και να πάτε να μείνετε εκεί, 16 τότε ο πόλεμος που τον φοβόσαστε, θα ’ρθεί να σας βρει στην Αίγυπτο· και η πείνα που σας τρομάζει, θα σας ακολουθήσει εκεί κι εκεί θα πεθάνετε. 17 Όλοι όσοι αποφασίσουν να πάνε να κατοικήσουν την Αίγυπτο, θα πεθάνουν εκεί σε πόλεμο, απ’ την πείνα και τις ασθένειες. Κανένας τους δε θ’ απομείνει, κανένας τους δε θα ξεφύγει από τα δεινά που θα τους προξενήσω".

18 »Λέει ο Κύριος του σύμπαντος, ο Θεός του Ισραήλ: "καθώς ξεχύθηκε ο θυμός μου κι η οργή μου ενάντια στους κατοίκους της Ιερουσαλήμ, έτσι θα ξεχυθεί η οργή μου κι εναντίον σας όταν θα φτάσετε στην Αίγυπτο. Εκεί θα σας περιφρονούν, θα σας καταριούνται και θα προκαλείτε κατάπληξη· κι αυτήν την χώρα σας δεν θα την ξαναδείτε πια!" 19 Είπε ακόμα ο Κύριος για σας: "μην πάτε να μείνετε στην Αίγυπτο εσείς, που απομείνατε απ’ το βασίλειο του Ιούδα". Καταλάβετέ το καλά, εγώ σήμερα σας προειδοποιώ! 20 Σκεφτήκατε επιπόλαια όταν με στείλατε στον Κύριο, το Θεό σας και μου λέγατε "προσευχήσου για μας στον Κύριο, το Θεό μας, και όλα όσα μας πει ανάγγειλέ μας τα και θα τα πράξουμε". 21 Σας τα ανάγγειλα λοιπόν σήμερα, αλλά εσείς δεν υπακούτε σε τίποτε από όσα ο Κύριος ο Θεός σας με πρόσταξε να σας πω. 22 Τώρα να το ξέρετε ότι το δίχως άλλο θα πεθάνετε στον πόλεμο ή από την πείνα κι από τις ασθένειες στον τόπο ακριβώς όπου επιθυμήσατε να πάτε να μείνετε».